ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତେ ପୁଷ୍ପଂ ଗର୍ଭୋ ଵା ପତତେ ଯଦି ଧାରଯେତ ଇମାଂ ଵିଦ୍ଯାମେଭିର୍ଦୋଷୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କର ପୁଷ୍ପ ଝରିଯାଏ କିମ୍ବା ଗର୍ଭ ପତନ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଧାରଣ କରିଲେ, ଏପରି ଦୋଷରେ ସେ କେବେ ଦୂଷିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ରଣେ ରାଜକୁଲେ ଦ୍ଯୂତେ ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଜଯୋ ଭଵେତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାଜସଭାରେ କିମ୍ବା ଜୁଆ ଖେଳରେ, ସେ ସଦା ବିଜୟୀ ହୁଏ।
ଗୁଲ୍ମଶୂଲାକ୍ଷିରୋଗାଣାଂ ନିତ୍ଯଂ ନାଶକରୀ ତଥା
ଏହା ଗୁଠି, ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଆଖିର ରୋଗକୁ ସଦା ନଶ୍ଟ କରେ।
ଇତୀମାଂ ସାଧଯାମାସ ଵୈଷ୍ଣଵୀମପରା ଜିତାମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈଷ୍ଣବୀଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଯ ଇମାଂ ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ସାଧନେନ ଵିନାପି ଚ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏହାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ନ୍ତି, ସାଧନା ଛଡ଼ା ମଧ୍ୟ,
ଜୁହ୍ଵତୋ ମଂତ୍ରମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ ବଲାତିବଲସଂଜ୍ଞକୈଃ
ବଳ ଓ ଅତିବଳ ନାମକ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହବନ କରୁଥିବାବେଳେ,
ଯାମେ ତୁ ପ୍ରଥମେ ଯାତେ କାଚିନ୍ନାରୀ ସମାଯଯୌ
ରାତିର ପ୍ରଥମ ପହର ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଏକ ଅଜଣା ଜଣେ ମହିଳା ଆସିଲେ।
ଦାରୁଣାକ୍ଷୀ ଶୁକ୍ଲଦନ୍ତୀ ଭଯସ୍ଯାପି ଭଯଂକରୀ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦାନ୍ତ ଧଳା, ସେ ଭୟକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୁକ୍ଷୁଭେ ସଦ୍ଯୋ ଵିଜଯୋ ଭୀତିମାନିଵ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିଜୟ ସହସା ଭୟଭୀତ ଭାବରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ତତଃ କଣ୍ଠଂ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ତସ୍ଯା ମତିମତାଂ ଵରଃ
ତାପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଗଳାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତା ସା ଚ ଯାଵନ୍ମୁଂଚତି କର୍ତିକାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ପୀଡ୍ଯମାନେ ଚ ବଲିନା କଂଠେ ତସ୍ଯା ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଗଳାକୁ ପୁନିପୁନି ଚାପି ଧରିଥିଲେ,
କ୍ଷଣଂ ରାଵାଂସ୍ତତୋ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତ୍ରାହି ମୁଞ୍ଚେତି ଵକ୍ତ୍ଯଣୁ
କିଛି ଖଣ୍ଡ ସେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ, ପରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ବଞ୍ଚାଅ, ଛାଡ଼ିଦିଅ!'
ଶରଣଂ ତେ ପ୍ରପନ୍ନାସ୍ମି ଦାସୀ କର୍ମକରୀ ତଵ
ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି; ମୁଁ ତୁମର ଦାସୀ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟକାରିଣୀ।
କାଶୀଶ୍ମଶାନନିଲଯାଂ ଦେଵଦାନଵଦର୍ପହାମ୍ 1.2.63.
କାଶୀର ଶ୍ମଶାନରେ ବସୁଥିବା, ସେ ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ଚୁର୍ମାର କରନ୍ତି।
ତତସ୍ତପଶ୍ଚରିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵଭୂତାଭଯପ୍ରଦା
ତାପରେ ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତି ଦେଇବି।
ଯଦ୍ଯେତଦ୍ଵ୍ଯତ୍ଯଯଂ କୁର୍ଯାଂ ଭସ୍ମୀଭୂଯାଂ ତତଃ କ୍ଷଣମ୍
ଯଦି ମୁଁ ଏହି ଅପରାଧ କରିଅସି, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁଁ ଭସ୍ମ ହେଉ।
ମୁମୋଚ ସାପି ସଂହୃଷ୍ଟା କୃଚ୍ଛ୍ରା- ନ୍ମୁକ୍ତା ଯଯୌ ଵନମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚଲିଗଲା।
ତତୋ ମଧ୍ଯମରାତ୍ରୌ ଚ ଗର୍ଜିତଂ ଶ୍ରୂଯତେ ମହତ୍
ତାପରେ ମଧ୍ୟରାତିରେ ବଡ଼ ଗଜ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା।
ଦଦୃଶେ ଚ ତତଃ ଶୈଲଃ ଶତଶୃଂଗୋଽତିଵିସ୍ତରଃ
ତାପରେ ଦେଖାଗଲା, ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼, ଶତ ଶିଖର ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆକାରର।
ନାନାନିର୍ଝର ସଂଘୋଷଂ ଵଵୃଷେ ଶୋଣିତଂ ଵହୁ
ସେହି ପାହାଡ଼ରୁ ଅନେକ ଝରଣାର ଶବ୍ଦ ସହ ବହୁ ରକ୍ତ ବହିଲା।
ପର୍ଵତୋ ଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଭୂତ୍ଵା ପର୍ଵତଂ ସହସାପ୍ଲୁତଃ
ସେହି ପାହାଡ଼ ଦୁଇଗୁଣା ହୋଇ, ହଠାତ୍ ଅନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଲାଫିଲା।
ତଦା ଵିଶୀର୍ଣଃ ସୋଽଭୂଚ୍ଚ ପର୍ଵତୋ ଭୂମିମଂଡଲେ
ତାପରେ ସେ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
ଵକ୍ତ୍ରୈର୍ମୁଂଚନ୍ମହାଜ୍ଵାଲାଂ ରେପଲେନ୍ଦ୍ରୋଽଭ୍ଯଧାଵତ
ରେପଲେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ଝାଡ଼ି, ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ।
ଵିଧାଯ ତାଦୃଶଂ ରୂପଂ ନର୍ଦନ୍ତଂ ଚାପ୍ଯଧାଵତ 1.2.63.
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଗଜ୍ଜନ କରୁଥିବା ସେ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ିଲେ।
ଯୁଯୁଧାତେ ବାଣଜାଲୈର୍ଯଥା ପ୍ରାଵୃଷି ତୋଯଦୌ
ସେମାନେ ବାଣର ବର୍ଷାରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ବର୍ଷାକାଳର ମେଘ ଭଳି।
ପର୍ଵତାଵିଵ ସତ୍ପକ୍ଷୌ ଚିରଂ ଯୁଯୁଧତୁଃ ସ୍ଥିରମ୍
ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାହାଡ଼ ଭଳି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଭୂମୌ ପ୍ରଧର୍ଷଯାମାସ ପ୍ରସୃତଂ ଚ ମୁମୋଚ ହ
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦ୍ୱୀକୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କଲେ ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ମୁକ୍ତ କଲେ।
ତଦ୍ଦୂରେ ରେପଲେନ୍ଦ୍ରାଖ୍ଯଂ ଗ୍ରାମମଦ୍ଯାପି ଵର୍ତତେ
ସେଠାରୁ ଦୂରେ, ରେପଲେନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଗାଁ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି।
ତଦ୍ଯଥା ।। ହନ ୨ କାଲି ସର ୨ କାଲି ସର ୨ ଗୌରି ଧମ ୨ ଗୌରି ଧମ ୨ ଵିଦ୍ଯେ ଆଲେ ତାଲେ ମାଲେ ଗଂଧେ ଵଧେ ପଚ ୨ ଵିଦ୍ଯେ ନାଶଯ ପାପଂ ହନ୍ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ଵିନାଶଯ କଷ୍ଟନାଶିନି ରଜନି ସଂଧ୍ଯେ ଦୁଂଦୁଭିନାଦେ ମାନସଵେଗେ ଶଂଖିନି ଚକ୍ରିଣି ଵଜ୍ରିଣି ଶୂଲିନି ଅପମୃତ୍ଯୁଵିନାଶିନି ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରି ଦ୍ରଵିଡି ଦ୍ରାଵିଡି କେଶଵଦଯିତେ ପଶୁପତିମହିତେ ଦୁର୍ଦ୍ଦମଦମିନି ଶର୍ଵରି କିରାତି ମାତଂଗି ଓଁହ୍ରାଁହ୍ରଁହ୍ରଁହ୍ରଁକ୍ରାଁକ୍ରଁକ୍ରଁକ୍ରଁତ୍ଵର ୨ ଯେ ମାଂ ଦ୍ଵିଷତି ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ପରୋକ୍ଷଂ ଵା ସର୍ଵାନ୍ଦମ ୨ ମର୍ଦ୍ଦ ୨ ତାପଯ ୨ ପାତଯ ୨ ଶୋଷଯ ୨ ଉତ୍ସାଦଯ ୨ ବ୍ରହ୍ମାଣି ମାହେଶ୍ଵରି ଵାରାହି ଵିନାଯକି ଐଂଦ୍ରି ଆଗ୍ନେଯି ଚାମୁଂଡେ ଵାରୁଣି ପ୍ରଚଂଡଵିଦ୍ଯୋତେ ଇଂଦୋପେଂଦ୍ରଭଗିନି ଵିଜଯେ ଶାଂତିସ୍ଵସ୍ତିପୁଷ୍ଟିଵିଵର୍ଧିନି କାମାଂକୁଶେ କାମଦୁଧେ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦେ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵାସିନି ପ୍ରତି ଵିଦ୍ଯାଂ କୁରୁ ୨ ଆକର୍ଷିଣି ଵେଶିନି ଜ୍ଵାଲାମାଲିନି ରମଣି ରାମଣି ଧରଣି ଧାରିଣି ମାନୋନ୍ମାନିନି ରକ୍ଷ ୨ ଵାଯଵ୍ଯେ ଜ୍ଵାଲାମାଲିନି ତାପନି ଶୋଷଣି ନୀଲପତାକିନି ମହାଗୌରି ମହାଶ୍ରଯେ ମହାମଯୂରି ଆଦିତ୍ଯରଶ୍ମି ଜାହ୍ନଵି ଯମଧଂଟେ କିଣି ୨ ଚିଂତାମଣି ସୁରଭି ସୁରୋତ୍ପନ୍ନେ କାମଦୁଘେ ଯଥା ମନୀଷିତଂ କାର୍ଯଂ ତନ୍ମମ ସିଧ୍ଯତୁ ସ୍ଵାହା ଓଁସ୍ଵାହା ଓଁଭୂଃ ସ୍ଵାହା ଓଁଭୁଵଃ ସ୍ଵାହା ଓଁସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହା ଓଁଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵଃସ୍ଵାହା ଯତ୍ରୈଵାଗତଂ ପାପଂ ତତ୍ରୈଵ ପ୍ରତିଗଚ୍ଛତୁ ସ୍ଵାହା ଓଁବଲେ ମହାବଲେ ଉାସିଦ୍ଧସାଧିନି ସ୍ଵାହା ।। 1.2.62.
ଏହିପରି — ହନ ହନ କାଳି ସର ସର କାଳି ସର ସର ଗୌରୀ ଧମ ଧମ ଗୌରୀ ଧମ ଧମ ବିଦ୍ୟେ ଆଲେ ତାଲେ ମାଲେ ଗନ୍ଧେ ବଧେ ପଚ ପଚ ବିଦ୍ୟେ, ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କର, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କର, ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ଟ କର, ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟା, ଢୋଲର ଶବ୍ଦ, ମନର ତୀବ୍ରତା, ଶଂଖଧାରିଣୀ, ଚକ୍ରଧାରିଣୀ, ବଜ୍ରଧାରିଣୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରିଣୀ, ଅକାଳମୃତ୍ୟୁକୁ ନଶ୍ଟ କର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀ, ଦ୍ରାବିଡ଼ୀ, କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ପଶୁପତିଙ୍କ ଆଦରଣୀୟା, ଅଦମ୍ୟା, ରାତି, ଶିକାରିଣୀ, ମାତଙ୍ଗୀ, ଓଁ ହ୍ରା ହ୍ରା ହ୍ରା ହ୍ରା କ୍ରା କ୍ରା କ୍ରା କ୍ରା ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଭାବେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦମନ କର, ଚୁର୍ମାର କର, ଜଳାଇଦେ, ଫେଲିଦେ, ଶୁଷ୍କ କର, ଦୂର କର, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ମାହେଶ୍ୱରୀ, ବାରାହୀ, ବିନାୟକୀ, ଏଇନ୍ଦ୍ରୀ, ଆଗ୍ନେୟୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା, ବାରୁଣୀ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭଉଣୀ, ବିଜୟୀ, ଶାନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ଓ ପୁଷ୍ଟି ବଢ଼ାଇବା, କାମଧେନୁ, ଇଛାପୂରଣ କର, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କର, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତଠାରେ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର, ଆକର୍ଷଣ କର, ଶୋଭା ଦିଅ, ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ, ରମଣୀୟା, ଧରଣୀଧାରିଣୀ, ଗର୍ବିତା, ରକ୍ଷା କର, ବାୟୁଦିଗରେ ଜ୍ୱାଳାମାଳିନୀ, ତାପ କର, ଶୁଷ୍କ କର, ନୀଳପତାକାଧାରିଣୀ, ମହାଗୌରୀ, ମହାଶ୍ରୟା, ମହାମୟୂରୀ, ଆଦିତ୍ୟର କିରଣ, ଜାହ୍ନବୀ, ଯମଦ୍ୱାରରେ, ଚିନ୍ତାମଣି, ସୁରଭି, ଦେବମାନ୍ୟା, କାମଧେନୁ, ଯେପରି ମୋର ଇଛା, ସେପରି କାମ ସିଦ୍ଧି ହେଉ, ସ୍ୱାହା, ଓଁ ସ୍ୱାହା, ଓଁ ଭୂଃ ସ୍ୱାହା, ଓଁ ଭୁଵଃ ସ୍ୱାହା, ଓଁ ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା, ଓଁ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା, ଯେଉଁଠାରେ ପାପ ଆସିଛି, ସେଠାରେ ଫେରିଯାଉ, ସ୍ୱାହା, ଓଁ ବଳବତୀ, ଓଁ ମହାବଳବତୀ, ଓଁ ସିଦ୍ଧସାଧିନୀ, ସ୍ୱାହା।