ସିଦ୍ଧେଯଶ୍ଚୈଵ ଵଲିକୋ ନୀଲପାଦେକଦଂଷ୍ଟ୍ରିକଃ
ସିଦ୍ଧେୟ, ବଳିକ, ନୀଳପାଦ ଓ ଏକଦଂଷ୍ଟ୍ରିକ—
ଊର୍ଧ୍ଵପାଦଃ କମ୍ବଲଶ୍ଚ ଖଂଜନଃ ଖର ଏଵ ଚ
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପାଦ, କମ୍ବଳ, ଖଞ୍ଜନ ଓ ଖର—
ଜଟାଲୋପ୍ଯଜଟାଲଶ୍ଚ ନୌମି ସ୍ଵଃକ୍ଷେତ୍ରପାଲକାନ୍
ଜଟାଲୋପ ଓ ଜଟାଳ—ମୁଁ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକମାନେ ଉପରେ ନମସ୍କାର କରେ।
ଠଂଠଂକଣୋ ଜଂବରଶ୍ଚ ସ୍ଫୁଲିଂଗାସ୍ଯସ୍ତଡିଦ୍ରୁଚିଃ 1.2.62.
ଠଁଠଁକଣ, ଜମ୍ବର, ଯାହାର ମୁଁହଁରୁ ଚିଙ୍ଗାରି ବିସ୍ଫୁରେ, ଏବଂ ଯିଏ ବିଜୁଳି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ—
ଫେତ୍କାରକାରୀ ପଂଚାସ୍ଯୋ ବର୍ବରୀ ଭୀମରୂପଵାନ୍
ଯିଏ ଶିସି ଶବ୍ଦ କରେ, ପାଞ୍ଚମୁଖୀ, ବର୍ବରୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୂପଧାରୀ—
ରୌରଵଶ୍ଚାପି ଲଂବୋଷ୍ଠୋ ଵଣିଜଃ ସୁଜଟାଲିକଃ
ରୌରବ, ଲମ୍ବୋଷ୍ଠ, ବଣିଜ ଓ ସୁଜଟାଳିକ—
ସର୍ଵଲିଂଗେଷୁ ହୁଂକାରଃ ସ୍ମଶାନେଷୁ ଭଯାଵହଃ
ସମସ୍ତ ରୂପରେ ‘ହୁଁ’ ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ଶ୍ମଶାନରେ ଭୟଙ୍କର ଥିବା—
ଏକଵୃକ୍ଷଶ୍ଚ ଵୃକ୍ଷେଷୁ କରାଲଵଦନୋ ନିଶି
ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗଛ ଭାବେ ଥିବା, ରାତିରେ କ୍ରୂର ମୁଁହଁ ଥିବା—
ଚତ୍ଵରେଷୁ ଦୁରାରୋହଃ ପର୍ଵତେ କୁରଵସ୍ତଥା
ଚଉକରେ ଯାଏଁ ପହଁଚିବା କଷ୍ଟକର, ପାହାଡ଼ରେ କୁରବମାନେ—
ରସକ୍ଷେତ୍ରେ ରସାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯଜ୍ଞଵାଟେଷୁ କୋଟନଃ
ରସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରସର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳରେ କୋଟନ—
ଏଵଂ ଚତୁଃଷଷ୍ଟିମିତାଞ୍ଛରଣଂ ଯାମି କ୍ଷେତ୍ରପାନ୍
ଏଭଳି ଚଉଷଠି ଜଣ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି।
ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଯଶ୍ଚୈଵଂ କ୍ଷେତ୍ରପାନର୍ଚଯେଚ୍ଛୁଚିଃ
ଯିଏ ଏଭଳି ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକମାନେ ପୂଜା କରେ—
ଇମଂ କ୍ଷେତ୍ରପକଲ୍ପଂ ଚ ଵିଜାନନ୍ଵିଜଯସ୍ତଥା
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର କ୍ରମ ଏବଂ ବିଜୟ ଉପାୟକୁ ଯେଉଁଠି ବୁଝିଥିଲେ,
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ତତୋ ଦେଵୀମାନର୍ଚ ଵଟଯକ୍ଷିଣୀମ୍ 1.2.62.
ତାପରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ବଟବୃକ୍ଷ ଦୃଷ୍ଟିବାଳା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ସମାନୀତାସ୍ତୈଶ୍ଚ ସାକଂ ସୁନଂଦା ନାମ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁନନ୍ଦା ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଆଣାଯାଇଥିଲେ।
ସା କୃଚ୍ଛ୍ରାଣି ପରାକାଂଶ୍ଚ ଅତିକୃଚ୍ଛ୍ରାଣି କୁର୍ଵତୀ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ମାସୋପଵାସଂ ଚ ତଥା କାର୍ତିକେ କୁଲନଂଦିନୀ
କୁଳାନନ୍ଦିନୀ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏକ ମାସ ଧରି ଉପବାସ ରହିଥିଲେ।
ଦର୍ଶେ ସ୍ନାନଂ ତଥା ଚକ୍ରେ ମହୀସାଗରସଂଗମେ
ସେ ମହାନଦୀ ଓ ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଧୂତପାପା ଯଯୌ ଲୋକମୁମାଯାଃ କୃତସ୍ଵାଗତା
ପାପରୁ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଉମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ଉମା ତାଙ୍କୁ ସ୍ବାଗତ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍ସିଦ୍ଧଲିଂଗସ୍ଥିତୋ ହରଃ
ସିଦ୍ଧଲିଙ୍ଗରେ ବସିଥିବା ହରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ବର ଦେଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତନ୍ନିଷ୍ଫଲଂ ସର୍ଵମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ ପାଲ୍ଯମେଵ ମେ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଭକ୍ତିତଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ବୋଲି କହାଯାଇଥିଲା; ଏହାକୁ ମୁଁ ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଏବଂ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଭକ୍ତିରେ ପାଳନ କରିବି।
ସୁନଂଦେ ନଂଦନୀଯାସି ପୂଜାମେତାଂ ଗୃହାଣ ମେ
ସୁନନ୍ଦେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ନତ୍ଵା କ୍ଷମାପ୍ଯ ଵଟଯକ୍ଷିଣୀମ୍
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ବଟବୃକ୍ଷ ଦୃଷ୍ଟିବାଳା ଦେବୀଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଚାହିଲେ।
ଵିଜଯଶ୍ଚାପି ମାହାତ୍ମ୍ଯମିଦଂ ଜାନନ୍ମହାମତିଃ 1.2.62.
ବିଜୟ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଏହି ମହିମାକୁ ଜାଣିଥିଲେ।
ତତଃ ସିଦ୍ଧାଂବିକାଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଜପ୍ତଵାନପରାଜିତାମ୍
ତାପରେ ସେ ସିଦ୍ଧାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଅପରାଜିତା ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵଦୁଃଖକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଇମାମପରାଜିତାଂ ପରମଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ମହାଵିଦ୍ଯାଂ ଜପତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ସ୍ମରତି ଧାରଯତି କୀର୍ତଯତି ନ ଚ ତସ୍ଯ ଵାଯ୍ଵଗ୍ନିଵଜ୍ରୋପଲାଶନିଵର୍ଷଭଯଂ ନ ସମୁଦ୍ରଭଯଂ ନ ଗ୍ରହଭଯଂ ନ ଚ ଚୌରଭଯଂ ନ ଚ ଶ୍ଵାପଦଭଯଂ ଵା ଭଵେତ୍
ଏହି ଅପରାଜିତା, ପରମ ବୈଷ୍ଣବୀ ମହାମନ୍ତ୍ରକୁ ଯିଏ ଜପ କରେ, ପଢ଼େ, ଶୁଣେ, ସ୍ମରଣ କରେ, ଧାରଣ କରେ, କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତନ କରେ, ସେଠାରେ ବାତାସ, ଅଗ୍ନି, ବଜ୍ର, ଶିଳାବୃଷ୍ଟି, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ସାଗର, ଗ୍ରହ, ଚୋର, କିମ୍ବା ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭୟ ନଥାଏ।
କ୍ଵଚିଦ୍ରାତ୍ର୍ଯଂଧକାରସ୍ତ୍ରୀରାଜକୁଲଵିଷୋପଵିଷଗରଦଵଶୀକରଣ ଵିଦ୍ଵେଷଣୋଚ୍ଚାଟନଵଧବଂଧଭଯଂ ଵା ନ ଭଵେଦେତୈର୍ମଂତ୍ରପଦୈରୁଦାହୃତୈର୍ହୃଦା ବଦ୍ଧୈଃ ସଂସିଦ୍ଧପୂଜିତୈଃ
କେବେ ରାତିର ଅନ୍ଧକାର, ମହିଳା, ରାଜପରିବାର, ବିଷ, ବିଷାକ୍ତ ଜନ୍ତୁ, ରୋଗ, ମୋହନ, ଶତୃତା, ଉଚ୍ଛାଟନ, ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବନ୍ଧନର ଭୟ ମଧ୍ୟ ନଥାଏ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରପଦଗୁଡ଼ିକୁ ହୃଦୟରେ ବନ୍ଧି, ସଫଳ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।
ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ନମୋଽନଂତାଯ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାଯ କ୍ଷୀରୋଦାର୍ଣଵଶାଯିନେ ଶେଷଭୋଗପର୍ଯଂକାଯ ଗରୁଡଵାହନାଯ ପୀତଵାସସେ ଵାସୁଦେଵ ସଂକର୍ଷଣ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାନିରୁଦ୍ଧ ହଯଶିରୋ ଵରାହ ନରସିଂହ ଵାମନ ତ୍ରିଵିକ୍ରମ ରାମ ରାମ ଵରପ୍ରଦ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ନମୋଽ ସ୍ତୁତେ ଅସୁରଦୈତ୍ଯଦାନଵଯକ୍ଷରାକ୍ଷସ ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚକୁଂଭାଂଡ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ ଡାକିନୀ ସ୍କଂଦପୁରୋଗମାନ୍ଗ୍ରହାନ୍ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ହନ ୨ ଦହ ୨ ପଚ ୨ ମଥ ୨ ଵିଧ୍ଵଂସଯ ୨ ଵିଦ୍ରାଵଯ ୨ ଶଂଖେନ ଚକ୍ରେଣ ଵଜ୍ରେଣ ଗଦଯା ମୁଶଲେନ ହଲେନ ଭସ୍ମୀକୁରୁ ସହସ୍ରବାହଵେ ସହସ୍ରଚରଣାଯୁଧ ଜଯ ୨ ଵିଜଯ ୨ ଅପରାଜିତ ଅପ୍ରତିହତ ସହସ୍ରନେତ୍ର ଜ୍ଵଲ ୨ ପ୍ରଜ୍ଵଲ ୨ ଵିଶ୍ଵରୂପ ବହୁରୂପ ମଧୁସୂଦନ ମହାଵରାହ ମହାପୁରୁଷ ଵୈକୁଂଠ ନାରାଯଣ ପଦ୍ମନାଭ ଗୋଵିଂଦ ଦାମୋଦର ହୃଷୀକେଶ ସର୍ଵାସୁରୋ ତ୍ସାଦନ ସର୍ଵଭୂତଵଶଂକର ସର୍ଵଦୁଃଖପ୍ରଭେଦନ ସର୍ଵଯଂତ୍ରପ୍ରଭଂଜନ ସର୍ଵନାଗପ୍ରମର୍ଦନ ସର୍ଵଦେଵମହେଶ୍ଵର ସର୍ଵବଂଧଵିମୋକ୍ଷଣ ସର୍ଵାହିତପ୍ରମର୍ଦନ ସର୍ଵଜ୍ଵରପ୍ରଣାଶନ ସର୍ଵଗ୍ରହ ନିଵାରଣ ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନ ଜନାର୍ଦନ ଜନାନଂଦକର ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ସ୍ଵାହା
ଓଁ, ଭଗବତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅନନ୍ତଙ୍କୁ, ସହସ୍ରମୁଣ୍ଡିକୁ, ଖୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ, ଶେଷ ନାଗ ଶଯ୍ୟାରେ ଥିବାଙ୍କୁ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବାଙ୍କୁ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀଙ୍କୁ, ବାସୁଦେବ, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ହୟଶିରା, ବରାହ, ନରସିଂହ, ବାମନ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ, ରାମ, ରାମ, ବରଦାନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଦାନବ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁମ୍ଭାଣ୍ଡ, ସିଦ୍ଧ, ଯୋଗିନୀ, ଡାକିନୀ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚର, ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ; ଘାତ କର, ଦହ, ସିଦ୍ଧ କର, ମଥ, ଧ୍ୱଂସ କର, ଭଗାଇଦେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ବଜ୍ର, ଗଦା, ମୁଶଳ, ହଳ ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ କର, ସହସ୍ରବାହୁ, ସହସ୍ରପାଦ, ଅପରାଜିତ, ଅପ୍ରତିହତ, ସହସ୍ରନୟନ, ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରଜ୍ୱଳ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ବହୁରୂପ, ମଧୁସୂଦନ, ମହାବରାହ, ମହାପୁରୁଷ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମନାଭ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତ ଦାନବ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ନାଗ ଦଳନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତିଦାତା, ସମସ୍ତ ଅପକାର ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଅପସାରକ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ତଦ୍ଯଥା ।। ନମୋନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଅଭଯେ ଅନଘେ ଅଜିତେ ଅତ୍ରସିତେ ଅମୃତେ ଅପରାଜିତେ ପଠିତସିଦ୍ଧେ ସ୍ମରିତସିଦ୍ଧ ଏକାନଂଶେ ଉମେ ଧ୍ରୁଵେ ଅରୁଂଧତି ସାଵିତ୍ରି ଗାଯତ୍ରି ଜାତଵେଦସି ମାନସ୍ତୋକେ ସରସି ସରସ୍ଵତି ଧରଣି ଧାରିଣି ସୌଦାମିନି ଅଦିତେ ଵିନତେ ଗୌରି ଗାଂଧାରି ମାତଂଗି କୃଷ୍ଣେ ଯଶୋଦେ ସତ୍ଯଵାଦିନି ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନି କାଲି କପାଲିନି ସଦ୍ଯୋଵଯଵଚଯନକରି ସ୍ଥଲଗତଂ ଜଲଗତମଂତରିକ୍ଷଗତଂ ଵା ରକ୍ଷ ୨ ସର୍ଵଭୂତଭଯୋପଦ୍ରଵେଭ୍ଯୋ ରକ୍ଷ ୨ ସ୍ଵାହା
ଏପରି: ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର ଅଭୟ, ନିର୍ମଳ, ଅଜିତ, ଅତ୍ରସିତ, ଅମୃତ, ଅପରାଜିତ, ପଢ଼ି ସିଦ୍ଧ, ସ୍ମରଣ କରି ସିଦ୍ଧ, ଏକାଙ୍ଗୀ, ଉମେ, ଧୃବା, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ଜାତବେଦସ, ମାନସ୍ତୋକ, ସରସି, ସରସ୍ୱତୀ, ଧରଣୀ, ଧାରିଣୀ, ସୌଦାମିନୀ, ଅଦିତି, ବିନତା, ଗୌରୀ, ଗାନ୍ଧାରୀ, ମାତଙ୍ଗୀ, କୃଷ୍ଣା, ଯଶୋଦା, ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ବ୍ରହ୍ମବାଦିନୀ, କାଳୀ, କପାଳିନୀ, ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକାରିଣୀ, ଭୂମିରେ, ଜଳରେ କିମ୍ବା ଆକାଶରେ ଯାହା ଅଛି, ସେଉଁଠି ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭୟ ଓ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର; ସ୍ୱାହା।