ତତ୍ର ତ୍ରିଭୁଵନେ ଯାଶ୍ଚ ସଂତି ଦେଵ୍ଯଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ତିନି ଭୁବନରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦେବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଚତସ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ଦିଗ୍ଦେଵ୍ଯୋ ନଵ ଦୁର୍ଗାଶ୍ଚ ସଂତି ଯାଃ
ଚାରି ଦିଗର ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେବୀମାନେ ଓ ନଉ ଦୁର୍ଗା ରୂପ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ନିତ୍ଯଂ ପୂଜଯ ତାଃ ପୁତ୍ର ପୁଷ୍ପଧୂପଵିଲେପନୈଃ 1.2.61.
ପୁଅ, ସେମାନଙ୍କୁ ସଦା ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ତୁଷ୍ଟାସୁ ଦେଵୀଷୁ ବଲଂ ଧନଂ ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାଃ ସୁଭଗାଶ୍ଚ ଦାରାଃ
ଦେବୀମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ଶକ୍ତି, ଧନ, କୀର୍ତି, ପୁଅ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ମିଳେ।
ଘଟୋତ୍କଚାର୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଦୃଢଂ ସୁହୃଦଯୋ ହ୍ଯସୌ
ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କର ପୁଅ, ତୁମର ନିଜ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭଲ ହୃଦୟର।
ତସ୍ମାତ୍ସୁହୃଦଯେତ୍ଯେଵଂ ଦତ୍ତଂ ନାମ ମଯା ଦ୍ଵିକମ୍
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ 'ସୁହୃଦୟ' ନାମ ଦୁଇଥର ଦେଇଛି।
ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରାଯ ଭଗଵାନ୍ବର୍ବରୀକଂ ସମାଦିଶତ୍
ଭଗବାନ୍ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ବର୍ବରୀକଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରଂ ସମାଵ୍ରଜତ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ।
ସ୍ମରନ୍ପୁତ୍ରଗୁଣାନ୍ପତ୍ନ୍ଯା ସ୍ଵରାଜ୍ଯଂ ସମପାଲଯତ୍
ପୁଅଙ୍କର ଗୁଣ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଜନାନୀ ସହିତ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ।
ତ୍ରିକାଲଂ ପୂଜଯାମାସ ଦେଵୀଃ କର୍ମସମାଧିଭିଃ
ସେ ଦିନର ତିନିବେଳେ ଭକ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାରାଧଯତୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତୁତୁଷୁର୍ହାଯନୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରୁଥିବାବେଳେ, ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ବଲଂ ଯତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କସ୍ଯଚିନ୍ନାସ୍ତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି କାହା ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ସେହି ଶକ୍ତି—
ସଂଗତ୍ଯା ଵିଜଯସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରେଯୋ ହ୍ଯଵାପ୍ସ୍ଯସି 1.2.61.
ବିଜୟ ସହ ସଂଗତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ଆଉ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଲାଭ କରିବ।
ଆଜଗାମାଥ ଵିଜଯୋ ନାମ୍ନା ମାଗଧବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ତାପରେ, ବିଜୟ ନାମକ ଏକ ମାଗଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ।
କାଶ୍ଯାଂ ଵିଦ୍ଯାବଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସାଧନାର୍ଥମୁପାଯଯୌ
କାଶୀରେ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସାଧନା ପାଇଁ ସେ ଆସିଥିଲେ।
ଆରାଧଯାମାସ ଚିରଂ ଦେଵୀର୍ଵିଦ୍ଯାଫଲାପ୍ତଯେ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଆରାଧନା କଲେ, ଜ୍ଞାନର ଫଳ ପାଇବାକୁ।
ଵିଦ୍ଯାଂ ସାଧଯ ତ୍ଵଂ ସାଧୋ ସିଦ୍ଧମାତୁଃ ପୁରୋଂଽଗଣେ
ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସିଦ୍ଧ ମାଆଙ୍କର ସାମ୍ନାରେ ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ସାଧନ କର।
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଜଯଃ ସ୍ଵପ୍ନମଧ୍ଯତଃ
ତାପରେ, ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ବିଜୟ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ—
ସୋଽପି ଦେଵୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମେନେ ସାହାଯ୍ଯକାରଣମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଏହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯୈଵ ଲିଂଗାନି ଦେଵୀଶ୍ଚୈଵାର୍ଚଯତ୍ପୃଥକ୍
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରଥମେ ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜିଲେ ଏବଂ ପରେ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।
ପ୍ରଥମାଯାଂ ତତୋ ରାତ୍ରୌ ଯଯୌ ସିଦ୍ଧାଂବିକାପୁରଃ
ତାପରେ ପ୍ରଥମ ରାତିରେ ସେ ସିଦ୍ଧାମ୍ବିକାପୁରକୁ ଗଲେ।
ଅଷ୍ଟଦିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟକୀଲାଂଶ୍ଚ ନିଖନ୍ଯୈଵ ସସୂତ୍ରକାନ୍
ସେ ଆଠ ଦିଗରେ ଆଠଟି କିଳ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧି ମାଟି ଭିତରେ ପୋତିଲେ।
ଶିଖାମାବଦ୍ଧ୍ଯ ଦିଗ୍ବଂଧଂ କୃତ୍ଵା ରେଭେ ତତୋ ଵିଧିମ୍ 1.2.61.
ଶିରରେ ଚୁଡ଼ା ବାନ୍ଧି, ଦିଗବନ୍ଧ କରି, ପରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସମର୍ପ୍ଯ ଚ ତତଃ ଖଡ୍ଗଂ ଖାଦିରଂ ମଂତ୍ରତେଜିତମ୍
ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ଖଦିର ତଳୱାର ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଶୁଚିର୍ଵିନିଦ୍ରଃ ସଂତିଷ୍ଠ ସ୍ତଵଂ ଦେଵ୍ଯାଃ ସମୁଦ୍ଗିରନ୍
ସେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଜାଗ୍ରତ ରହି, ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସଂସ୍ଥିତେ ତତ୍ର ବର୍ବରୀକେ ମହାବଲେ
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବର୍ବରୀକ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତତଃ ସୁଖାସନୋ ଭୂତ୍ଵା ଗୁଂଗୁରୁଭ୍ଯୋ ନମଃ ଇତି ତତୋ ଗଣେଶ୍ଵରଵିଧାନମାରବ୍ଧଵାନ୍
ତାପରେ ସୁବିଧାଜନକ ଆସନରେ ବସି, 'ଗୁଂଗୁରମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ଗଣେଶଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରାରମ୍ଭ କଲେ।
ଅଥାତଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମଂତ୍ରଂ ଗଣପତେଃ ପରମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଗଣପତିଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର କହିବି।
ସର୍ଵକାର୍ଯକରଂ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ମହାର୍ଥଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ କରେ, ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଓଁଗାଂଗୀଂଗୂଂଗୈଂଗୌଂଗଃ ସପ୍ତାକ୍ଷରୋଽଯଂ ମହାମଂତ୍ରଃ ସାଧ କସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ତିଲକକରଣମ୍ ଇତି ତିଲକସ୍ଯୋପରି ଅକ୍ଷତାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ ଅନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଇତି ତିଲକମଂତ୍ରଃ ଅନେନ ମଂତ୍ରେଣ ଗଣେଶାଯ ପୁଷ୍ପାଂଜଲିତ୍ରଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ଜପଂ କୁର୍ଯାତ୍ ଓଁ ଗାଂ ଗଣପତଯେ ସ୍ଵାହେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଗୁଗ୍ଗୁଲଗୁଟିକାଭିର୍ହୋମଂ ଵିଦଧ୍ଯାଦ୍ଵିନିଯୋଗଂ ଚେତି ଗାଣେଶ୍ଵରୋ ତା?କଲ୍ପଃ ସର୍ଵଵିଘ୍ନାନି ନଶ୍ଯଂତି ମନୋଭୀଷ୍ଟଂ ଚ ସିଧ୍ଯତି
'ଓଁ ଗାଁ ଗୀଁ ଗୁଁ ଗୈଁ ଗୌଁ ଗଃ'—ଏହି ସାତଟି ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରଥମେ 'ସାଧ କସ୍ୟ' ଏବଂ ତିଳକ ଲଗାଇବା; ତିଳକ ଉପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଅକ୍ଷତ ରଖିବା—ଏହା ତିଳକମନ୍ତ୍ର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ତିନିଥର ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ଦେବା। ପରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା। 'ଓଁ ଗାଁ ଗଣପତୟେ ସ୍ୱାହା' ମନ୍ତ୍ରରେ ଗୁଗୁଳ ଗୁଟିକା ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଏବଂ ଉଚିତ ନିୟୋଗ କରିବା। ଏହି ହେଉଛି ଗଣେଶ୍ୱର ପୂଜାପଦ୍ଧତି। ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନଶ୍ୟ ହୁଏ ଏବଂ ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହୁଏ।