ଯଦ୍ଵା ତିରଶ୍ଚାମପ୍ଯତ୍ର ସ୍ଥାଵରାଣାଂ ଚ ଦେହିନାମ୍
କିମ୍ବା ଏଠାରେ ଥିବା ପଶୁମାନେ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ,
ନୃଣାଂ ଚ ଦର୍ଶନାଦ୍ଦୂରେ କୈଵଲ୍ଯଂ ସ୍ମରଣେନ ଵା
ମଣିଷମାନେ ଦୂରରୁ ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କଲେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଶୁଭାଯ ତୈଜସୀ ମୂର୍ତିଃ ସ୍ଥାଵରା ମମ ଶାଶ୍ଵତୀ
ମୋ ତେଜସ୍ବୀ ମୂର୍ତ୍ତି ଏଠାରେ ଶାଶ୍ୱତ ଭାବରେ ଅଚଳ ରୂପେ ରହିଛି, ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।
ଯୁଗାତ୍ଯଯେପି ନୈନଂ ତୁ ମଜ୍ଜଯେଯୁର୍ମହାବ୍ଧଯଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରମାନେ ଏହାକୁ କେବେ ଡୁବାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମଯମିଦଂ ଲିଂଗଂ ଜ୍ଯୋତିଃଷ୍ଵପି ନ ଜାତୁଚିତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଆଲୋକରୁ ଗଠିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ କେବେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାନୁଗ୍ରହମିଚ୍ଛାମି ଜଂତୋ୍ତସ୍ଯାତ୍ର ସଂଭଵଃ 1.3.2.16.
ମୁଁ ଯାହାକୁ କୃପା କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଜଣେ ଏଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଏଷ ଦୂରାତ୍ପ୍ରଣାମେନ ନିକର୍ଷାଚ୍ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାତ୍
ଏଠାରୁ ଦୂରରୁ ପ୍ରଣାମ କିମ୍ବା ନିକଟରୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ,
ଅତ୍ରୈଵ ନିଯତଂ ଵାସାଃ ସଂଭଵଂତି ମହାତ୍ମନାମ୍
ଏଠି ମହାତ୍ମାମାନେଙ୍କର ନିଶ୍ଚିତ ନିବାସ ହୁଏ।
ଶୋଣାଚଲମନାଦୃତ୍ଯ କ୍ଵଚିତ୍ସ୍ଥିତ୍ଵାପି ମୁକ୍ତଯେ
ଶୋଣାଚଳକୁ ଅବହେଳା ନକରି, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ବସିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତୌ ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯତାଂ ଦେଵଂ ଦୂରୀଭଵଦହଂକ୍ରିଯୌ
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ, ଅହଂକାର ଦୂର କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଆସ୍ତାଂ ଗିରିରସୌ କିଂ ତୁ ତେଜୋ ହ୍ଯସ୍ଯ ସୁଦୁସ୍ସହମ୍
ସେ ପାହାଡ଼ ରହୁ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ତେଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସହ୍ୟ।
ଅତୋଯମୁତ୍ତମୋ ରୁଦ୍ର ତେଜଃ ସାମାନ୍ଯଶୈଲଵତ୍
ହେ ରୁଦ୍ର, ଏହା ସାଧାରଣ ପାହାଡ଼ ନୁହେଁ; ଏହାର ତେଜ ଦେବତାଙ୍କ ପର୍ବତ ପରି।
ଵିଵୃଣୋତି ନିଜଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାସ୍ଯ ସମୃଦ୍ଧଯେ
ଏହି ପୃଥିବୀର ଭଲ ପାଇଁ ଏହା ନିଜ ଆଲୋକ ଦେଖାଏ।
ଶର୍ମଦୋପି ନୃଣାଂ ଦେଵ ଶୋଣାଦ୍ରିସ୍ତଵ ଶାସନାତ୍
ତଥାପି, ହେ ଦେବ, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଶୋଣ ପାହାଡ଼ ଲୋକମାନେକୁ ସୁଖ ଦେଉଛି।
ଏତସ୍ଯୋପତ୍ଯକାଯାଂ ତଦଦ୍ଯାରଭ୍ଯାସ୍ମଦର୍ଥନାତ୍
ଆଜିଠାରୁ, ଆମର ଅନୁରୋଧରେ, ଏହି ପାହାଡ଼ର ଏହି ଉପତ୍ୟକାରେ—
ତଚ୍ଚାରୁଣଗିରୀଶାନମାଵାମାରାଧଯାଵହେ 1.3.2.16.
ଆସ, ଏଠାରେ ଆମେ ଆରୁଣ ପାହାଡ଼ର ସୁନ୍ଦର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ସଂତ୍ଯତ୍ର କେଶରାଶ୍ଚୂତା ନାଗପୁଂନାଗକେସରାଃ
ଏଠାରେ କେଶର ଗଛ, ଆମ୍ବ, ନାଗ, ପୁମ୍ନାଗ ଓ କେଶର ଫୁଲ ମିଳେ।
ଅତ୍ରୈଵ ସନ୍ନିଧାତଵ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵ ଦଯାନିଧେ
ହେ ଦେବଦେବ, ଦୟାର ସାଗର, ଆପଣ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା ଉଚିତ।
ନାନ୍ଯଥା ଚିତ୍ତଶୁଦ୍ଧିର୍ନ୍ନୌ ଦେଵେଽପ୍ଯେଵଂ ପ୍ରସେଦୁଷି
ନହେଲେ, ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମର ମନ ପବିତ୍ର ହେବ ନାହିଁ।
ଶୋଣାଦ୍ରେଃ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ସ ଏଷ ଭୃଶମୁନ୍ନତଃ
ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏହି ବଡ଼ ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଅଛି।
ସାଂଗଵେଦା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଂ ପୁରାଣାନି ଶିଵାଗମାଃ
ବେଦ ସହିତ ତାହାର ଅଂଶ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ଶିବ ଶାସ୍ତ୍ର—
ନିଶ୍ରେଯସାଯ ଭକ୍ତାନାଂ ତ୍ଵଯୈଵ ଗୁରୁରୂପିଣା
ଭକ୍ତମାନେଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଗୁରୁ ରୂପେ ଆପଣ ଏହା କରିଛନ୍ତି।
ତେଷୁ କସ୍ଯ ପ୍ରକାରେଣ କୁର୍ଵାଣୌ ତ୍ଵଦୁପାସନାମ୍
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କିପରି ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ?
ଜଗାଦ କରୁଣାମୂର୍ତ୍ତିର୍ଜଗତୀଭୃତ୍ସୁତାପତିଃ
ତାପରେ, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ପୃଥିବୀର ପୁଅ ଓ ଜଗତ୍ର ନାଥ କଥା କହିଲେ।
କାମିକୋକ୍ତେନ ମାର୍ଗେଣ ମାମର୍ଚଯିତୁମର୍ହଥଃ
ତୁମେ କାମିକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ଉପାୟ କହାଯାଇଛି, ସେଇପରି ମୋତେ ପୂଜା କର।
ମୋହତୋ ଵିସ୍ମୃତା ମନ୍ଯେ ଭଵଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଶୈଵସଂହିତା 1.3.2.16.
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଭ୍ରମରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଶୈବ ସଂହିତାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛ।
ତଦା ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍ତତ୍ର ଲିଂଗଂ କିମପି ମଂଗଲମ୍
ସେତେବେଳେ, ସେଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମଙ୍ଗଳ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦେଲା।
ତଚ୍ଚାଵଲୋକ୍ଯ ସାଶ୍ଚର୍ଯ୍ଯୌ ମୁକୁନ୍ଦକମଲାସନୌ
ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁକୁନ୍ଦ ଓ କମଳାସନ ଦୁହେଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ତାଵକାରଯତାଂ ଶୋଣଗିରିନାଥସ୍ଯ ଚାଲଯମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ଶୋଣଗିରିର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ।
ଖାନଯାମାସତୁସ୍ତତ୍ର ସରଃ କିମପି ପାଵନମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଏକ ପବିତ୍ର ଝିଅ ଖୋଦିଲେ।