ଚଂଦ୍ରବିଂବନିଭଂ କାର୍ଯ୍ଯଂ ମଂଡଲଂ ଶୁଭତଂଡୁଲୈଃ
ଶୁଭ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ସଦୃଶ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁରସ୍ରେଷୁ ସଂପୂର୍ଣାନ୍କଲଶାନ୍ସ୍ଥାପଯେଦ୍ବହିଃ
ଚାରିଟି କୋଣରେ ବାହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚଂଦ୍ରାଯ ଵିଧଵେ ନିତ୍ଯଂ ନମଃ କୁମୁଦବଂଧଵେ ।। 2.8.3.
ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ, ବିଧବାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, କୁମୁଦ ଫୁଲର ବନ୍ଧୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
ସୁଧାଂଶଵେ ଚ ସୋମାଯ ଓଷଧୀଶାଯ ଵୈ ନମଃ
ଅମୃତର କିରଣ ଧାରୀ, ସୋମ, ଔଷଧୀର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନକ୍ଷତ୍ରନାଥାଯ ଶର୍ଵରୀପତଯେ ନମଃ
ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କର ନାଥ, ରାତିର ଅଧିପତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ଷୋଡଶଭିଶ୍ଚଂଦ୍ରଃ ସ୍ତୋତଵ୍ଯୋ ନାମଭିଃ କ୍ରମାତ୍
ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ଛଉଦଶଟି ନାମରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵୈ ପ୍ରଯତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଧିଵନ୍ମଂତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ତାପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ମାସମାସାଂତେ ଜାଯମାନ ପୁନଃପୁନଃ
ମାସର ଶେଷରେ ପୁଣିପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଚ୍ଛଶିନଂ ପ୍ରଣତୋ ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଵସ୍ତ୍ରାଚ୍ଛାଦନାଃ ଶାଂତ୍ଯୈ ଦାତଵ୍ଯାସ୍ତେ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନେ
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚାଦର ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଋତ୍ଵିଜାଂ ମନସସ୍ତୁଷ୍ଟିଃ କାର୍ଯା ଵିତ୍ତାନୁମାନତଃ
ଋତୁବିଦ୍ୟମାନଙ୍କର ମନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କର ଧନଦଶା ଅନୁସାରେ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନୀଯୌ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଦଂପତୀ
ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଓ ଭଲ ଜମାକପଡ଼ା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରତିମାଶ୍ଚ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଧେନୁପୂର୍ଵିକାଃ ଦାତଵ୍ଯଂ ଚଂଦ୍ରସୁପ୍ରୀତ୍ଯୈ ହର୍ଷାଦେଵଂ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନେ ।। 2.8.3.
ଗାଈ ପ୍ରଧାନ କରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତିମା ଦେବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉପଵାସଵିଧାନେନ ଦିନଶେଷଂ ନଯେତ୍ସୁଧୀଃ ବାଂଧଵୈଃ ସହ ଭୁଞ୍ଜୀତ ନିଯମଂ ଚ ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଦିନର ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟ ଉପବାସରେ କାଟିବା ଉଚିତ। ପରେ ପରିବାରଜନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରି ନିୟମକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଚ କୁରୁତେ ଚଂଦ୍ରସହସ୍ରଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍ ଵ୍ରତେନାନେନ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଚଂଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଯେଉଁଠି ହଜାର ଚନ୍ଦ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ କରାଯାଏ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
ଯାଦୃଶଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ର ପ୍ରିଯୋ ନାରାଯଣସ୍ଯ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେପରି ଜଣେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଦେଵୋ ଧର୍ମହରିର୍ନ୍ନାମ କଲିକଲ୍ମଷନାଶକଃ
ଧର୍ମହରି ନାମକ ଦେବତା କଳିଯୁଗର ଦୋଷକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି।
ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସ୍ଵକର୍ମପରିନିଷ୍ଠିତଃ
ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ କର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିପୁଣ।
ଆଗତ୍ଯ ଚ ଚକାରୋଚ୍ଚୈର୍ଯାତ୍ରାଂ ତତ୍ରାଦରେଣ ସଃ
ସେ ଆସି, ସେଠାରେ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉଚ୍ଚ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଵିଧାଯ ସ୍ଵଭୁଜାଵୂର୍ଧ୍ଵୌ ଵିପ୍ରୋଽଵୋଚନ୍ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଇହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାସଦୃଶୀ କାପି ଦୃଶ୍ଯତେ ନାପରା ପୁରୀ
ଅୟୋଧ୍ୟା ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସହର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତୋ ହରିଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସେଯଂ କେନୋପମୀଯତେ
ଯେଉଁଠି ହରି ସ୍ୱୟଂ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ କେଉଁଠି ସହିତ ତୁଳନା କରିହେବ?
ଅହୋ ଵିଷ୍ଣୁରହୋ ତୀର୍ଥମଯୋଧ୍ଯାଽହୋ ମହାପୁରୀ
ହା ବିଷ୍ଣୁ! ହା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ! ହା ଅୟୋଧ୍ୟା! ହା ମହାନଗରୀ!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ବହୁଶୋ ନନର୍ତ ପ୍ରମଦାକୁଲଃ
ଏଭଳି କହି ବାରମ୍ବାର, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ତଂ ତଥା ନର୍ତମାନଂ ଵୈ ଧର୍ମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃପାନ୍ଵିତଃ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଧର୍ମୋଽଥ ତୁଷ୍ଟାଵ ହରିମାଦରାତ୍
ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏଭଳି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି, କୃପାରେ ଭରିଯାଇ, ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆଦର ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମଃ ଶଂକରସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଦିଵ୍ଯପାଦାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ।। 2.8.4.
ଶଙ୍କରଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ପଦ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭକ୍ତ୍ଯାର୍ଚ୍ଚିତସୁପାଦାଯ ନମୋଽଜାଦିପ୍ରିଯାଯ ତେ
ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିତ ପଦ ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽରଵିନ୍ଦପାଦାଯ ପଦ୍ମନାଭାଯ ଵୈ ନମଃ
ଅରବିନ୍ଦ ପଦ ଥିବା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଓଁ ନମୋ ଯୋଗନିଦ୍ରାଯ ଯୋଗର୍କ୍ଷୈର୍ଭାଵିତାତ୍ମନେ
ଓଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ସୁକେଶାଯ ସୁନାସାଯ ସୁଲଲାଟାଯ ଚକ୍ରିଣେ
ସୁନ୍ଦର କେଶ, ନାକ, ଲଳାଟ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।