ଅତଃ ପରଂ ତୁ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରୋନ୍ନତିପ୍ରଦମ୍
ଏହିପରେ, ଯାହା ଉତ୍ତମ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉନ୍ନତି ଦେଇପାରେ, ତାହା କରିବା ଦରକାର ।
ବର୍ବରାକାରକେଶତ୍ଵାଦ୍ବର୍ବରୀକାଭିଧୋ ଭଵାନ୍
ତୁମର କେଶ ବର୍ବର ପରି ଥିବାରୁ, ତୁମକୁ ବର୍ବରୀକ ନାମରେ ଡାକାଯିବ ।
ଶ୍ରେଯଶ୍ଚ ତେ ଯତ୍ପରମଂ ଦୃଢଂ ଚ ତତ୍କୀର୍ତ୍ଯତେ ବହୁଧା ଵିପ୍ର ମୁଖ୍ଯୈଃ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମଙ୍ଗଳ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ ।
ପୁତ୍ରେଣାନୁଗତୋ ଧୀମାନ୍ଵିଯତା ଦ୍ଵାରକାଂ ଯଯୌ
ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ସହିତ ସେ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ ।
ଆଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ଚ ତଂଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାକ୍ଷସଂ ରାକ୍ଷସାନୁଗମ୍
ସେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଦେଖିଲେ ।
ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ସୁସଂନଦ୍ଧା ନଵଲକ୍ଷମିତା ରଥାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁରେ, ନବଲକ୍ଷ୍ୟ ସଂଖ୍ୟାର ସୁସଜ୍ଜିତ ରଥ ଥିଲା ।
ତାନ୍ଗୃହୀତାଯୁଧାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଦୁଵୀରାନ୍ଘଟୋତ୍କଚଃ
ସେହି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯଦୁବୀରମାନେ ଦେଖି, ଘଟୋତ୍କଚ ଏହିପରି କହିଲେ ।
ରାକ୍ଷସଂ ଵିତ୍ତ ମାଂ ଵୀରା ଭୀମପୁତ୍ରଂ ଘଟୋତ୍କଚମ୍
ଓ ବୀରମାନେ, ମୋତେ ଭୀମଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ ରାକ୍ଷସ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ ।
ନିଵେଦଯତ ମାଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଯାଦଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ସାତ୍ମଜମ୍
ମୁଁ ଓ ମୋ ପୁଅ ସହିତ ଆସିଛି ବୋଲି ଯାଦବମହାରାଜଙ୍କୁ ଖବର ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଆହ ଦେଵଃ ସଭାସ୍ଥଶ୍ଚ ଶୀଘ୍ରମତ୍ରାଵ୍ରଜତ୍ଵସୌ
ସଭାରେ ବସିଥିବା ଦେବତା କହିଲେ, 'ସେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ' ।
ସପୁତ୍ରଃ ସୋଽପି ରମ୍ଯାଣି ଵନାନ୍ଯୁପଵନାନି ଚ
ସେ, ପୁଅ ସହିତ, ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉପବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ସ ତତ୍ର ଉଗ୍ରସେନଂ ଚ ଵସୁଦେଵଂ ଚ ସାତ୍ଯକିମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଉଗ୍ରସେନ, ବସୁଦେବ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ତଂ ପାଦଯୋର୍ନିପତିତଂ ସମାଲିଂଗ୍ଯ ସହାତ୍ମଜମ୍ 1.2.61.
ସେ ତାଙ୍କର ପାଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଏହି ପୁଅକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ପୁତ୍ର ରାକ୍ଷସଶାର୍ଦୂଲ କୁରୂଣାଂ କୁଲଵର୍ଧନ
ପୁଅ, ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି, କୁରୁବଂଶର ମହିମା ବଢ଼ାଇଥିବା ମୋ ପୁଅ,
ଶ୍ରୂଯତାଂ କାରଣଂ ସ୍ଵାମିନ୍ଯଦର୍ଥମହମାଗତଃ
ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ସେଥିର ହେତୁ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଦେଵୋପଦିଷ୍ଟ ଭାର୍ଯାଯାଂ ଜାତୋଽଯଂ ତନଯୋ ମମ
ଦେବତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଠାରୁ ଏହି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଯଥା ଘଟୋତ୍କଚୋ ମହ୍ଯଂ ସୁପ୍ରିଯଶ୍ଚ ତଥା ଭଵାନ୍
ଯେପରି ଘଟୋଟ୍କଚ ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ସେପରି ଆପଣ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ।
ପ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି କେନ ଶ୍ରେଯଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜଂତୋର୍ଜାତସ୍ଯ ମାଧଵ
ମାଧବ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସନ୍ତାନର ଭଲ ହେବା ପାଇଁ କେଉଁଠି ଉପାୟ ଅଛି, ମୁଁ ପଚାରିବି।
କେଚିଚ୍ଛ୍ରେଯୋ ଧର୍ମମାହୁରୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତ୍ଯାଗଭୋଜନମ୍
କେହି କହନ୍ତି ଧର୍ମ ହେଉଛି ଶ୍ରେୟସ୍, କେହି କହନ୍ତି ଧନ, କେହି ବଲିଛନ୍ତି ତ୍ୟାଗ କିମ୍ବା ଭୋଗ ହେଉଛି ଶ୍ରେୟସ୍।
ତଦେଵଂ ଶତସଂଖ୍ଯେଷୁ ଶ୍ରେଯସ୍ସୁ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଏଭଳି ଶତଶଃ ପ୍ରକାରର ଶ୍ରେୟସ୍ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ,
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତପୋ ମୂଲଂ ଦମୋଽଧ୍ଯଯନମେଵ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ହେଉଛି ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏବଂ ଅଧ୍ୟୟନ।
ଧର୍ମପ୍ରକଟନଂ ଚାପି ଶ୍ରେଯ ଉକ୍ତଂ ମନୀଷିଭିଃ
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଶାସନଂ ଚାପି ସାଧୂନାଂ ପରିପାଲନମ୍ 1.2.61.
ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବା ଏବଂ ସାଧୁମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେୟସ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଶୁଶ୍ରୂଷା ତଯା ଜୀଵନ୍ଵଣିଗ୍ଭଵେତ୍
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିପରି କରି ସେ ବ୍ୟବସାୟୀ ହୋଇପାରିବ।
ଭାର୍ଯାରତିର୍ଭୃତ୍ଯପୋଷ୍ଟା ଶୁଚିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପରାଯଣଃ
ଭାର୍ଯ୍ୟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି, ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ପୋଷଣ, ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା,
ତଦ୍ଭଵାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯକୁଲେ ଜାତୋଽସି କୁରୁ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଦୁଷ୍ଟାନ୍ପାଲଯ ସାଧୂଂଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗମେଵମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ସାଧୁମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର; ଏପରି କଲେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଇପାରିବ।
ତଦ୍ଭଵାନ୍ବଲପ୍ରାପ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଦେଵ୍ଯାରାଧନମାଚର
ତେଣୁ, ଶକ୍ତି ଲାଗି ଦେବୀଙ୍କର ପୂଜା କର।
ଏତତ୍ପ୍ରସାଦପ୍ରଵଣଂ ମନଃ କୃତ୍ଵା ନିଵେଦଯ
ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ଏହି କଥା ଜଣା।
ଵତ୍ସ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ର ତପ୍ସ୍ଯସି ତତ୍ତପଃ
ବେଟା, ମୁଁ କହିଦେବି କେଉଁଠି ତୁମେ ସତ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିପାରିବ।