ତତସ୍ତସ୍ଯାଂ ସୁତା ଜଜ୍ଞେ ତସ୍ମାନ୍ମଦନରାସଭାତ୍ ଏନଂ ପ୍ରଶ୍ନଂ ମମ ବ୍ରୂହି ଶୀଘ୍ରଂ ଚେଚ୍ଛକ୍ତିରସ୍ତି ତେ
ତାପରେ ସେଇ ମଦନର ଗଧାଠାରୁ ତାଙ୍କର ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା; ଏବେ ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଖ, ଯଦି ତୁମର ଶକ୍ତି ଅଛି।
ନ ଚ ପଶ୍ଯତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଂ ପ୍ରଶ୍ନସ୍ଯାସ୍ଯ କଥଂଚନ
କିନ୍ତୁ ସେ କେଉଁଭଳି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ସମାଧାନ ମିଳିବ, ତାହା କେବେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅତାଡଯଦ୍ରୁକ୍ମରଜ୍ଜୁଂ କରାଭ୍ଯାଂ ଦୋଲକସ୍ଯ ଚ
ସେ ସୁନାର ଦୋରି ଓ ଝୁଲାକୁ ହାତରେ ମାଡ଼ିଲା।
ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରଵରାହାଶ୍ଚ ମହିଷାଶ୍ଚିତ୍ରକା ମୃଗାଃ
ସିଂହ, ବାଘ, ବନ୍ଦର, ମହିଷ ଓ ଚିତ୍ରା ହରିଣଗୁଡ଼ିକ,
ଅଵାଦଯନ୍ନଖୌ ଭୈମିଃ କନିଷ୍ଠାଂଗୁଷ୍ଠଜୌ ହସନ୍ 1.2.60.
ଭୀମ ହସି, ତାଙ୍କର ନଖ ଓ ଛୋଟ ଆଠି ଦେଖାଇ ଖେଳିଲେ।
ତୈର୍ମୌର୍ଵୀନିର୍ମିତାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଷଣାଦେଵ ସ୍ମ ଭକ୍ଷିତାଃ
ମୌର୍ବୀ ଦୋରିରେ ବନାଯାଇଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଖାଇଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ସହସା ଦୋଲାତ୍ଖଡ୍ଗମାଦାତୁମୈଚ୍ଛତ
ସେ ହଠାତ୍ ଝୁଲାରୁ ଉଠି ତାଲୱାର ଧରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
କେଶେଷ୍ଵାଦାଯ ସଵ୍ଯେନ ପାଣିନାଽପାତଯଦ୍ଭୁଵି
ସେ ବାମ ହାତରେ ତାଙ୍କର କେଶ ଧରି ଭୂଇଁରେ ପକାଇଦେଲେ।
ଦକ୍ଷିଣେନ କରେଣାସ୍ଯାଶ୍ଛେତ୍ତୁମୈଚ୍ଛତ ନାସିକାମ୍
ସେ ଡାହାଣ ହାତରେ ତାଙ୍କର ନାକ କାଟିଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ପ୍ରଶ୍ନେନ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ବଲେନ ନାଥ ତ୍ରିଧା ତ୍ଵଯାହଂ ଵିଜିତା ନମସ୍ତେ
ପ୍ରଶ୍ନ, ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମେ ତିନିପରି ଭାବରେ ଜିତିଯାଇଛି—ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମୁମୋଚୈନାଂ ମୁକ୍ତା ଚାହ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସା
ଏଭଳି କହି ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ, ତାହାପରେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ।
ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୋ ଵୀରଂ ଶକ୍ତିମତାଂ ଵରମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ଶୂରବୀର ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗୁହ୍ଯକାଧିପତିସ୍ତ୍ଵଂ ହି କାଲନାଭ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, କାଳନାଭ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଇତି ମାଂ ପ୍ରାହ କାମାଖ୍ଯା ସର୍ଵଂ ତତ୍ସଂସ୍ମରାମ୍ଯହମ୍
ଏଭଳି କାମାଖ୍ୟା ମୋତେ କହିଥିଲେ; ସେ ସବୁ ମୁଁ ମନେ ପକାଏ।
ସମାଦିଶ ପ୍ରାଣନାଥ କମାଦେଶଂ କରୋମି ତେ ଘଟୋତ୍କଚ ଉଵାଚ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନସ୍ତସ୍ଯ ଘଟତେ ନ ଵିଵାହଃ କଥଂଚନ ।। 1.2.60.
ମୋ ଜୀବନନାଥ, ଆପଣ ଯାହା ଆଦେଶ ଦେବେ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିଦେବି। ଘଟୋତ୍କଚ କହିଲେ: ଯଦି ଏହା ଗୁପ୍ତ ରହିଲେ, ସେ ବିବାହ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ମୋର୍ଵି ଯସ୍ଯ ହି ଵର୍ତଂତେ ପିତରୌ ବାଂଧଵାସ୍ତଥା
ମୌର୍ବୀଙ୍କର ପିତାମାତା ଓ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ୱଜନମାନେ ଏଉଁ ଅଛନ୍ତି—
ଅଯଂ କୁଲକ୍ରମୋଽସ୍ମାକଂ ଯଦ୍ଭାର୍ଯା ପତିମୁଦ୍ଵହେତ୍
ଆମ ପରିବାରର ଚଳିତ ପଦ୍ଧତି ଏହି: ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଭଗଦତ୍ତମଥୋ ନାଥଂ ତତୋ ମୌର୍ଵୀ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ତାପରେ ସେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ମୌର୍ବୀ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ।
ତତଃ ପୃଷ୍ଠିଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଘଟୋତ୍କଚମନିଂଦିତା
ତାପରେ ସେ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ପିଠିରେ ବସାଇ ନେଲେ, ଏଥିରେ କେହି ଅପମାନ କଲେ ନାହିଁ।
ତତୋଽସୌ ଵାସୁଦେଵେନ ପାଂଡଵୈଶ୍ଚାଭିନଂଦିତଃ
ତାପରେ ଭାସୁଦେବ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
କୁରୂଣାଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ପ୍ରୋକ୍ତୋତ୍ତମଵିଧାନତଃ
କୌରବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରଥା ଅନୁଯାୟୀ,
କୁଂତୀ ଚ ଦ୍ରୌପଦୀ ଚୋଭେ ମୁମୁଦାତେ ନିତାଂତତଃ
କୁନ୍ତୀ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତୋ ଵିଵାହେ ନିର୍ଵୃତ୍ତେ ପ୍ରତିପୂଜ୍ଯ ଘଟୋତ୍କଚମ୍
ତାପରେ ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ମୌର୍ଵ୍ଯାଽଽଜ୍ଞାଂ ଶିରସା ଗୃହ୍ଯ ହୈଡଂବିର୍ଭାର୍ଯଯାନ୍ଵିତଃ
ମୌର୍ବୀଙ୍କର ଆଦେଶ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ହଇଡମ୍ବ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ରାକ୍ଷସଯୋଷାଭିର୍ଵୀରକାଂସ୍ଯୈଃ ପ୍ରଵର୍ଧିତଃ 1.2.60.
ତାପରେ, ଶୂର ରାକ୍ଷସୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କଂସ୍ୟ ପରି ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିରେ ଲାଡ଼ିଲେ ।
ତତୋ ଵନେଷୁ ଚିତ୍ରେଷୁ ନିମ୍ନଗାପୁଲିନେଷୁ ଚ
ତାପରେ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗୀନ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ନଦୀ କୂଳରେ ସେ ଖେଳିଲେ ।
ଏଵଂ ଵିକ୍ରୀଡତସ୍ତସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ଜଜ୍ଞେ ମହାଦ୍ଯୁତେଃ
ଏଭଳି ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ସେ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀଙ୍କର ଗର୍ଭ ଗଠିତ ହେଲା ।
ସ ଜାତମାତ୍ରୋ ଵଵୃଧେ କ୍ଷଣାଦ୍ଯୌଵନଗୋଽଭଵତ୍
ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରେ ଏକକ୍ଷଣରେ ବଡ଼ ହେଲେ ଏବଂ ଯୁବକ ହେଇଗଲେ ।
ଊର୍ଧ୍ଵକେଶଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵରୋମା ପିତରୌ ପ୍ରଣତୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଓ ଲୋମ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲା, ସେ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ:
ଭଵତୋର୍ହି ପ୍ରିଯଂ କୃତ୍ଵା ଅନୃଣଃ ସ୍ଯାଂ ସଦା ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଦୁହେଁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ ସଦା ଋଣମୁକ୍ତ ରହିପାରିବି ।