ଅଂତରାତ୍ମା ଚ ମେ ଵେତ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତାମେଵ ମୁରୋଃ ସୁତାମ୍
ମୋର ମନ ଜାଣେ ଯେ, ମୁରାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଆଗରୁ ହିଁ ପାଇଯାଇଛି।
ପ୍ରଵୃତ୍ତା ଏଵ ଭାସଂତେ ସଦ୍ଗୁଣାଶ୍ଚ ରଵେଃ କରାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଯେପରି ଆପେଖ୍ୟାରେ ତେଜ ଦେଖାଯାଏ, ଭଲ ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଥା ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ପିତରୋ ଯେନ ମେଽମଲାଃ 1.2.59.
ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ନିର୍ମଳ ରହିବେ, ଏହିପାଇଁ ଯେଉଁ କାମ କରିବା ଦରକାର, ମୁଁ ସେହି କାମ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାବାହୁରୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରଣନାମ ତାନ୍
ଏପରି କହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତଂ ଗତୁକାମମାହେଦମଭିନଂଦ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେ ଯିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ।
ଯଥା ବୁଦ୍ଧିଂ ସୁଦୁର୍ଭେଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଧଯାମି ବଲଂ ଚ ତେ
ତୋର ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଏବଂ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ଆଉ ବଢ଼ାଇଦେବି।
ତତୋ ହିଡଂବାତନଯୋ ମହୌଜାଃ ସୂର୍ଯାକ୍ଷକାଲାକ୍ଷମହୋଦରାନୁଗଃ
ତାପରେ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ, ସୂର୍ୟାକ୍ଷ, କାଳାକ୍ଷ ଓ ମହୋଦର ସହିତ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସହସ୍ରଭୂମିକଂ ଗେହମପଶ୍ଯତ ହିରଣ୍ମଯମ୍
ସେ ହଜାର ତଳା ଥିବା ସୁନାର ଘର ଦେଖିଲେ।
ଵେଣୁଵୀଣାମୃଦଂଗାନାଂ ନିଃସ୍ଵନୈଃ ପରିପୂରିତମ୍
ଏହା ବାଂଶୀ, ବୀଣା ଓ ମୃଦଙ୍ଗର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଆଯାଦ୍ଭିଃ ପ୍ରତିଯାଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଭଗଦତ୍ତସ୍ଯ କିଂକରୈଃ
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କର ସେବକମାନେ ଆସୁଥିବା ଓ ଯାଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତଦାସାଦ୍ଯ ସ ହୈଡଂବିର୍ମେରୋଃ ଶିଖରଵଦ୍ଗ୍ରହମ୍
ତାପରେ ସେ ହଇଡ଼ମ୍ବୀଙ୍କୁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଧରିବା ପରି ଧରି ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତାମାହ ଲଲିତଂ ଵୀରୋ ଭଦ୍ରେ ସା କ୍ଵ ମୁରୋଃ ସୁତା
ସେ ବୀର ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, 'ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁରାଙ୍କ ଝିଅ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?'
କୋଟିଶୋ ନିହତାଃ ପୂର୍ଵଂ ତଯା କାମୁକ କାମୁକାଃ
ଏହି ମୁରାଙ୍କ ଝିଅ ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ କୋଟି ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ପ୍ରେମିକ।
ତଵ ରୂପମହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଘଟହାସଂ ସଦୋତ୍କଚମ୍
ତୁମର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ହେ ଘଟହାସ, ମୋର ଲୋମ ଉଠିଯାଉଛି।
ତନ୍ମଯା ସହ ମୋଦସ୍ଵ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାଂଶ୍ଚ କାମୁକ
ତେଣୁ, ମୋ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କର, ହେ ପ୍ରେମିକ।
ପୁନର୍ନୈତଦ୍ଵଚସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶତେ ମମ ଚେତସି
ତଥାପି, ତୁମର ଏହି କଥା ପୁଣି ମୋ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନାହିଁ।
ଵାମଃ କାମୋ ଯତୋ ଭଦ୍ରେ ଯସ୍ମିନ୍ନୁପନିବଦ୍ଧ୍ଯତେ 1.2.60.
ଇଚ୍ଛା ଅସ୍ଥିର, ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯାହା ପାଖରେ ଯାଏ, ସେଠାରେ ବନ୍ଧିଯାଏ।
ଅଦ୍ଯ ତେ ସ୍ଵାମିନୀ ଦୃଷ୍ଟା ଜିତା ଵା କ୍ରୀଡତେ ମଯା
ଆଜି ତୁମ ମାଲିକାକୁ ଦେଖିଛି, କିମ୍ବା ଜିତିଛି, କିମ୍ବା ସେ ମୋ ସହ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
କର୍ଣପ୍ରାଵରଣେ ତସ୍ମାଚ୍ଛୀଘ୍ରମେଵ ନିଵେଦ୍ଯତାମ୍
ତେଣୁ, ଏହି କଥା ତାଙ୍କ କାନରେ ଗୁପ୍ତରେ ଶୀଘ୍ର ଜଣାଇଦିଅ।
ଇତି ଭୈମେର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରସ୍ଖଲଂତୀ ନିଶାଚରୀ
ଭୈମୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନିଶାଚରୀ ଡାଗରିଗଲେ।
ଦେଵି କୋଽପି ଯୁଵା ଶ୍ରୀମାଂସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେଷ୍ଵମିତପ୍ରଭଃ
'ଦେବୀ, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ କିଛି ଯୁବକ ଅଛନ୍ତି—'
କଦାଚିଦ୍ଦେଵସଂଗତ୍ଯା ସମଯୋ ମେଽଭିପୂର୍ଯତେ
'ସମ୍ଭବତଃ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଦ୍ୱାରା ମୋର ସମୟ ପୂରଣ ହେବ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଚନାଚ୍ଚେଟୀ ପ୍ରାପ୍ଯାଵୋଚଦ୍ଘଟୋତ୍କଚମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦାସୀ ଘଟୋଟ୍କଚଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗିଅଁ କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ପ୍ରହସ୍ଯୈଵ ତତ୍ରୋତ୍ସୃଜ୍ଯ ସ୍ଵକାନୁଗାନ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ହସିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ନିଜ ସହଚରମାନେକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସ ପଶ୍ଯଞ୍ଛୁକସଂଘାତାନ୍ପାରାଵତଗଣାଂସ୍ତଥା
ସେ ତାଳପତ୍ର ଖାଇଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଓ ପାରାବତ ଦଳମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ରୂପେଣ ଵଯସଃ ଚୈଵ ରତେରପି ରତିଂକରୀମ୍
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଯୌବନ ଓ ରତିରେ ସେ ମଧୁସୂଦନୀଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଥିଲେ।
ତାଂ ଵିଦ୍ଯୁତମିଵୋନ୍ନଦ୍ଧାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୈମିରଚିଂତଯତ 1.2.60.
ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖି, ଭୈମୀ ଭାବିଲେ।
ନ୍ଯାଯ୍ଯମେତତ୍କୃତେ ପୂର୍ଵଂ ନଷ୍ଟା ଯତ୍କାମିନାଂ ଗଣାଃ
ଏହିଠାରେ ଯଥାଯଥିକ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରେମିକମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
କାମିନୀନାଂ କୃତେ ଯେଷାଂ କ୍ଷୀଯତେ ଗଣନାତ୍ର କା
ନାରୀମାନେ ପାଇଁ କେତେ ଲୋକ କେତେ ଥର ଗଣନା କରିଛନ୍ତି, ଏଠାରେ କିଏ ଗଣିପାରିବ?
ନିଷ୍ଠୁରେ ଵଜ୍ରହୃଦଯେ ପ୍ରାପ୍ତୋଽହମତିଥିସ୍ତଵ
ହେ ନିଷ୍ଠୁର, ପାଥର ହୃଦୟ ଥିବା ତୁମେ, ମୁଁ ତୁମର ଅତିଥି ହୋଇ ଆସିଛି।