ରାଜ୍ଞା ପୁନଃ ସ୍ନେହଵଶାଦ୍ଯଦୁକ୍ତଂ ତନ୍ନ ଭାତି ମେ
ରାଜା ଯେଉଁ କଥା ସ୍ନେହବଶତଃ କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ମୋର ମନ ରୁଚିଲାନି।
କାର୍ଯେ ଦୁଃସାଧ୍ଯ ଏଵ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ପରାକ୍ରମଃ
କଠିନ କାମରେ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରାକ୍ରମ ସତ୍ୟରେ ପରୀକ୍ଷା ହୁଏ।
ଆତ୍ମା ପ୍ରଖ୍ଯାତିମାନେଯଃ ସର୍ଵଥା ଵୀରପୁଂଗଵୈଃ 1.2.59.
ନିଜକୁ ସବୁବେଳେ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ହ୍ଯାତ୍ମଵଶଗଂ ପାର୍ଥ ହୈଡଂବେରସ୍ଯ ରକ୍ଷଣମ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵଥୋଚ୍ଚପଦାରୋହେ ଯତ୍ନଃ କାର୍ଯୋ ଵିଜାନତା
ଯେଉଁଠି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଜଣେ ବୁଝିଥିବା ଲୋକଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଯଥା ଦେଵଵ୍ରତସ୍ତ୍ଵେକୋ ଜହ୍ରେ କାଶିସୁତାଃ ପୁରା
ଯେପରି ପୂର୍ବେ ଦେବବ୍ରତ ଏକାକି କାଶୀର ଝିଅମାନେକୁ ନେଇଥିଲେ, ସେପରି।
ଅବଲଂ ଦୈଵହେତୁତ୍ଵାତ୍ପ୍ରବଲଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ଭାଗ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛି।
ନ ମୃଷା ହି ଵଚୋ ବ୍ରୂତେ କାମାଖ୍ଯା ଯା ପୁରାଽବ୍ରଵୀତ୍
ପୂର୍ବେ କାମାଖ୍ୟା କହିଥିବା କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୁଏନି।
ଅନେନ ହେତୁନା ଯାତୁ ଶୀଘ୍ରଂ ତତ୍ର ଘଟୋତ୍କଚଃ
ଏହି କାରଣରୁ ଘଟୋତ୍କଚ ଶୀଘ୍ର ତାଁଠାରେ ଯାଉ।
ନ ହି ତୁଲ୍ଯୋ ଭୈମସେନେର୍ବୁଦ୍ଧୌ ଵୀର୍ଯେ ଚ କଶ୍ଚନ
ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଅଂତରାତ୍ମା ଚ ମେ ଵେତ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତାମେଵ ମୁରୋଃ ସୁତାମ୍
ମୋର ମନ ଜାଣେ ଯେ, ମୁରାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଆଗରୁ ହିଁ ପାଇଯାଇଛି।
ପ୍ରଵୃତ୍ତା ଏଵ ଭାସଂତେ ସଦ୍ଗୁଣାଶ୍ଚ ରଵେଃ କରାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଯେପରି ଆପେଖ୍ୟାରେ ତେଜ ଦେଖାଯାଏ, ଭଲ ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଥା ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ପିତରୋ ଯେନ ମେଽମଲାଃ 1.2.59.
ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ନିର୍ମଳ ରହିବେ, ଏହିପାଇଁ ଯେଉଁ କାମ କରିବା ଦରକାର, ମୁଁ ସେହି କାମ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାବାହୁରୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରଣନାମ ତାନ୍
ଏପରି କହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତଂ ଗତୁକାମମାହେଦମଭିନଂଦ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେ ଯିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ।
ଯଥା ବୁଦ୍ଧିଂ ସୁଦୁର୍ଭେଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଧଯାମି ବଲଂ ଚ ତେ
ତୋର ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଏବଂ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ଆଉ ବଢ଼ାଇଦେବି।
ତତୋ ହିଡଂବାତନଯୋ ମହୌଜାଃ ସୂର୍ଯାକ୍ଷକାଲାକ୍ଷମହୋଦରାନୁଗଃ
ତାପରେ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ, ସୂର୍ୟାକ୍ଷ, କାଳାକ୍ଷ ଓ ମହୋଦର ସହିତ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସହସ୍ରଭୂମିକଂ ଗେହମପଶ୍ଯତ ହିରଣ୍ମଯମ୍
ସେ ହଜାର ତଳା ଥିବା ସୁନାର ଘର ଦେଖିଲେ।
ଵେଣୁଵୀଣାମୃଦଂଗାନାଂ ନିଃସ୍ଵନୈଃ ପରିପୂରିତମ୍
ଏହା ବାଂଶୀ, ବୀଣା ଓ ମୃଦଙ୍ଗର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଆଯାଦ୍ଭିଃ ପ୍ରତିଯାଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଭଗଦତ୍ତସ୍ଯ କିଂକରୈଃ
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କର ସେବକମାନେ ଆସୁଥିବା ଓ ଯାଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତଦାସାଦ୍ଯ ସ ହୈଡଂବିର୍ମେରୋଃ ଶିଖରଵଦ୍ଗ୍ରହମ୍
ତାପରେ ସେ ହଇଡ଼ମ୍ବୀଙ୍କୁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ଧରିବା ପରି ଧରି ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତାମାହ ଲଲିତଂ ଵୀରୋ ଭଦ୍ରେ ସା କ୍ଵ ମୁରୋଃ ସୁତା
ସେ ବୀର ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, 'ଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁରାଙ୍କ ଝିଅ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?'
କୋଟିଶୋ ନିହତାଃ ପୂର୍ଵଂ ତଯା କାମୁକ କାମୁକାଃ
ଏହି ମୁରାଙ୍କ ଝିଅ ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ କୋଟି ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଛନ୍ତି, ହେ ପ୍ରେମିକ।
ତଵ ରୂପମହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଘଟହାସଂ ସଦୋତ୍କଚମ୍
ତୁମର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ହେ ଘଟହାସ, ମୋର ଲୋମ ଉଠିଯାଉଛି।
ତନ୍ମଯା ସହ ମୋଦସ୍ଵ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାଂଶ୍ଚ କାମୁକ
ତେଣୁ, ମୋ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କର, ହେ ପ୍ରେମିକ।
ପୁନର୍ନୈତଦ୍ଵଚସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶତେ ମମ ଚେତସି
ତଥାପି, ତୁମର ଏହି କଥା ପୁଣି ମୋ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନାହିଁ।
ଵାମଃ କାମୋ ଯତୋ ଭଦ୍ରେ ଯସ୍ମିନ୍ନୁପନିବଦ୍ଧ୍ଯତେ 1.2.60.
ଇଚ୍ଛା ଅସ୍ଥିର, ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯାହା ପାଖରେ ଯାଏ, ସେଠାରେ ବନ୍ଧିଯାଏ।
ଅଦ୍ଯ ତେ ସ୍ଵାମିନୀ ଦୃଷ୍ଟା ଜିତା ଵା କ୍ରୀଡତେ ମଯା
ଆଜି ତୁମ ମାଲିକାକୁ ଦେଖିଛି, କିମ୍ବା ଜିତିଛି, କିମ୍ବା ସେ ମୋ ସହ ଖେଳୁଛନ୍ତି।
କର୍ଣପ୍ରାଵରଣେ ତସ୍ମାଚ୍ଛୀଘ୍ରମେଵ ନିଵେଦ୍ଯତାମ୍
ତେଣୁ, ଏହି କଥା ତାଙ୍କ କାନରେ ଗୁପ୍ତରେ ଶୀଘ୍ର ଜଣାଇଦିଅ।
ଇତି ଭୈମେର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରସ୍ଖଲଂତୀ ନିଶାଚରୀ
ଭୈମୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନିଶାଚରୀ ଡାଗରିଗଲେ।