ଏଵମେଷୋଚିତା ଦାରା ହୈଡଂବେର୍ଵିଦ୍ଯତେ ଶୁଭା
ଏଭଳି, ହଇଡ଼ମ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜୀବନ ସାଥୀ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଶୁଭେ.
ନ ଚ ରୂପଂ ଵର୍ଣିତଂ ମେ ଶ୍ଵଶୁରସ୍ଯୋଚିତଂ ଯତଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କର ରୂପ ବର୍ଣ୍ନନା କରିନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ.
ପୁନରେକଶ୍ଚ ସମଯଃ କୃତସ୍ତଂ ଶୃଣୁ ଯସ୍ତଯା 1.2.59.
ଏଉଁ, ଏକ ଅନ୍ୟ ନିୟମ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି—ସେ ଯାହା ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣ.
ଯୋ ମେ ପ୍ରତିବଲଶ୍ଚାପି ସ ମେ ଭର୍ତା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ମୋ ସମାନ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ.
ତସ୍ଯା ଜଯାର୍ଥମଗମଂସ୍ତେଽପି ଜିତ୍ଵା ହତାସ୍ତଯା
ତାଙ୍କର ବିଜୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଆସିଥିଲି, ଯେଉଁମାନେ ହାରିଗଲେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ।
ଵହ୍ନେରିଵ ପ୍ରଭାଂ ଦୀପ୍ତାଂ ପତଂଗାନାଂ ସମୁଚ୍ଚଯଃ
ଅଗ୍ନିର ଜ୍ଵଳନ୍ତ ପ୍ରଭା ପରି, ପୋକାମାନଙ୍କ ଦଳ ସେଥିରେ ପୁଡ଼ିଗଲା।
ଘଟୋତ୍କଚୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଭାର୍ଯାସ୍ଯ ନିଯତଂ ଭଵେତ୍
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘଟୋତ୍କଚ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଝିଅ କରିବେ।
କ୍ରିଯତେ କିଂ ହି କ୍ଷୀରେଣ ଯଦି ତଦ୍ଵିଷମିଶ୍ରିତମ୍
ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ଦୁଷିତ ହେଲେ, ତାହାର କଣ ଉପକାର?
ପ୍ରାଣାଧିକଂ ଭୈମସେନିଂ କଥଂ କେଵଲସାହସାତ୍
ଭୀମସେନ ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, କେବଳ ସାହସ ଦ୍ୱାରା କିପରି ତାଙ୍କୁ ଜିତିହେବା ସମ୍ଭବ?
ଅନ୍ଯା ଅପି ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସଂତି ଦେଶେ ଦେଶେ ଜନାର୍ଦନ
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ରାଜ୍ଞା ପୁନଃ ସ୍ନେହଵଶାଦ୍ଯଦୁକ୍ତଂ ତନ୍ନ ଭାତି ମେ
ରାଜା ଯେଉଁ କଥା ସ୍ନେହବଶତଃ କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ମୋର ମନ ରୁଚିଲାନି।
କାର୍ଯେ ଦୁଃସାଧ୍ଯ ଏଵ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ପରାକ୍ରମଃ
କଠିନ କାମରେ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରାକ୍ରମ ସତ୍ୟରେ ପରୀକ୍ଷା ହୁଏ।
ଆତ୍ମା ପ୍ରଖ୍ଯାତିମାନେଯଃ ସର୍ଵଥା ଵୀରପୁଂଗଵୈଃ 1.2.59.
ନିଜକୁ ସବୁବେଳେ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ହ୍ଯାତ୍ମଵଶଗଂ ପାର୍ଥ ହୈଡଂବେରସ୍ଯ ରକ୍ଷଣମ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵଥୋଚ୍ଚପଦାରୋହେ ଯତ୍ନଃ କାର୍ଯୋ ଵିଜାନତା
ଯେଉଁଠି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଜଣେ ବୁଝିଥିବା ଲୋକଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ଯଥା ଦେଵଵ୍ରତସ୍ତ୍ଵେକୋ ଜହ୍ରେ କାଶିସୁତାଃ ପୁରା
ଯେପରି ପୂର୍ବେ ଦେବବ୍ରତ ଏକାକି କାଶୀର ଝିଅମାନେକୁ ନେଇଥିଲେ, ସେପରି।
ଅବଲଂ ଦୈଵହେତୁତ୍ଵାତ୍ପ୍ରବଲଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ଭାଗ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଛି।
ନ ମୃଷା ହି ଵଚୋ ବ୍ରୂତେ କାମାଖ୍ଯା ଯା ପୁରାଽବ୍ରଵୀତ୍
ପୂର୍ବେ କାମାଖ୍ୟା କହିଥିବା କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୁଏନି।
ଅନେନ ହେତୁନା ଯାତୁ ଶୀଘ୍ରଂ ତତ୍ର ଘଟୋତ୍କଚଃ
ଏହି କାରଣରୁ ଘଟୋତ୍କଚ ଶୀଘ୍ର ତାଁଠାରେ ଯାଉ।
ନ ହି ତୁଲ୍ଯୋ ଭୈମସେନେର୍ବୁଦ୍ଧୌ ଵୀର୍ଯେ ଚ କଶ୍ଚନ
ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଅଂତରାତ୍ମା ଚ ମେ ଵେତ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତାମେଵ ମୁରୋଃ ସୁତାମ୍
ମୋର ମନ ଜାଣେ ଯେ, ମୁରାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଆଗରୁ ହିଁ ପାଇଯାଇଛି।
ପ୍ରଵୃତ୍ତା ଏଵ ଭାସଂତେ ସଦ୍ଗୁଣାଶ୍ଚ ରଵେଃ କରାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଯେପରି ଆପେଖ୍ୟାରେ ତେଜ ଦେଖାଯାଏ, ଭଲ ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତଃସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଥା ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ପିତରୋ ଯେନ ମେଽମଲାଃ 1.2.59.
ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ନିର୍ମଳ ରହିବେ, ଏହିପାଇଁ ଯେଉଁ କାମ କରିବା ଦରକାର, ମୁଁ ସେହି କାମ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାବାହୁରୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରଣନାମ ତାନ୍
ଏପରି କହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତଂ ଗତୁକାମମାହେଦମଭିନଂଦ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେ ଯିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ।
ଯଥା ବୁଦ୍ଧିଂ ସୁଦୁର୍ଭେଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଧଯାମି ବଲଂ ଚ ତେ
ତୋର ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଏବଂ ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ଆଉ ବଢ଼ାଇଦେବି।
ତତୋ ହିଡଂବାତନଯୋ ମହୌଜାଃ ସୂର୍ଯାକ୍ଷକାଲାକ୍ଷମହୋଦରାନୁଗଃ
ତାପରେ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ, ସୂର୍ୟାକ୍ଷ, କାଳାକ୍ଷ ଓ ମହୋଦର ସହିତ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସହସ୍ରଭୂମିକଂ ଗେହମପଶ୍ଯତ ହିରଣ୍ମଯମ୍
ସେ ହଜାର ତଳା ଥିବା ସୁନାର ଘର ଦେଖିଲେ।
ଵେଣୁଵୀଣାମୃଦଂଗାନାଂ ନିଃସ୍ଵନୈଃ ପରିପୂରିତମ୍
ଏହା ବାଂଶୀ, ବୀଣା ଓ ମୃଦଙ୍ଗର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଆଯାଦ୍ଭିଃ ପ୍ରତିଯାଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଭଗଦତ୍ତସ୍ଯ କିଂକରୈଃ
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କର ସେବକମାନେ ଆସୁଥିବା ଓ ଯାଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।