ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହା 'ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥ' ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ଲଭିବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥିବ।
ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ଫଲଂ ତସ୍ଯ ସ୍ଫୁଟଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି 1.2.58.
ଏହା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେସବୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହେବ।
ମହୀସାଗରଯାତ୍ରାଯାଂ ଭଵେତ୍ତଚ୍ଚାଵଧାରଯ
ମହୀ ଓ ସାଗରର ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ଏହା ଘଟିବ ବୋଲି ଜାଣ।
ଅଷ୍ଟାଭିଶ୍ଚ ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହାର ଫଳ ଅଷ୍ଟ ପ୍ରୟାଗର ଫଳ ସମାନ ହେବ।
ଅର୍ବୁଦସ୍ଯ ଚ ଯତ୍ଷଡ୍ଭିସ୍ତତ୍ଫଲଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏବଂ ଛଅ ଅର୍ବୁଦର ଯେଉଁ ଫଳ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ମିଳିବ।
କୂପୋଦର୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଭିଶ୍ଚ ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ଚାରିଟି କୂପୋଦରୀର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ମିଳିବ।
ତତ୍ଫଲଂ ସ୍ତଂଭତୀର୍ଥେ ଵୈ ଶନିଦର୍ଶେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥରେ ଶନି ଦର୍ଶନ ସମୟରେ, ସେଇ ଫଳ ମିଳିବ।
ବ୍ରହ୍ମାପି ସ୍ତଂଭତୀର୍ଥାଯ ଦଦାଵର୍ଘଂ ସମାହିତଃ
ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ଚ ଗୁହଂ ନାଥଂ ସମ୍ମାନ୍ଯ ଵିସସର୍ଜ ସଃ
ଗୁହା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଭୂଯଶ୍ଚାପି ପ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରେଷିତାପ୍ସରସୋଽତ୍ର ମେ
ପୁଣିଥରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ମୁଁ ଆପ୍ସରାମାନେଠାରେ ପଠାଇଲି।
ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ନାନାରୂପୈଃ ପ୍ରଵର୍ତତଃ
ଏଠାରୁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ନାନା ରୂପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।
ତଦିଦଂ ଵର୍ଣିତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ମହତ୍ 1.2.58.
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହାଫଳ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଵିସୃଷ୍ଟୋ ନାରଦାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଦ୍ଵାରକାଂ ପ୍ରତି ଜଗ୍ମିଵାନ୍
ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇବା ପରେ, ସେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇଲେ ।
ମହନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯମତୁଲଂ କୀର୍ତିତଂ ହର୍ଷଵର୍ଧନମ୍
ଅପୂର୍ବ ଓ ଅତି ମହାନ ମହିମା, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଏ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ପୁନର୍ଯତ୍ସିଦ୍ଧଲିଂଗସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯକୀର୍ତନେ
ପୁଣିଥରେ, ସିଦ୍ଧଲିଙ୍ଗଙ୍କର ପୂର୍ବ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନାରେ—
ଵିଜଯୋନାମ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ସାହାଯ୍ଯାଚ୍ଚଂଡିଲସ୍ଯ ଚ
ଏଠାରେ ବିଜୟ ନାମକ ଏକ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଥିଲେ, ଯିଏ ଚଣ୍ଡିଳଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
କଥଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ସିଦ୍ଧିଂ ସିଦ୍ଧମାତୁଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ସେ କିପରି ସିଦ୍ଧମାତୃଙ୍କର କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ ।
ସତାଂ ଚରିତ୍ରଶ୍ରଵଣେ କୌତୁକଂ କସ୍ଯ ନୋ ଭଵେତ୍
ସତ୍ଜନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଶୁଣିଲେ କିଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ ନାହିଁ ?
ଶ୍ରୁତା ଦ୍ଵୈପାଯନମୁଖାତ୍କଥାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଚାତ୍ର ଵଃ
ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିବା କଥା କହିବି ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରମତେ ପଶ୍ଚାଦିଂଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥଂ ନ୍ଯଵେଶଯନ୍
ପରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ବସିଥିଲେ ।
ଉପଵିଷ୍ଟାଃ ସଭାମଧ୍ଯେ କଥାଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ
ସଭା ମଧ୍ୟରେ ବସି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ ।
କ୍ରିଯମାଣେଽଥ ତତ୍ରାଗାଦ୍ଭୀମପୁତ୍ରୋ ଘଟୋତ୍କଚଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଭୀମଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ ଆସିଲେ ।
ଉତ୍ଥାଯ ସହସା ପୀଠାଦାଲିଲିଂଗୁର୍ମୁଦା ଯୁତାଃ 1.2.59.
ସେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କର ଆସନରୁ ଉଠି, ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ।
ସାଶିଷଂ ଚ ତତୋ ରାଜ୍ଞା ସ୍ଵୋତ୍ସଂଗ ଉପଵେଶିତଃ
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କ ଆଙ୍କରେ ବସିଲେ ।
କାଲଃ କ୍ଵଚିତ୍ସୁଖଂ ରାଜ୍ଯଂ କୁରୁଷେ ମାତୁଲଂ ତଵ
କିଛି ସମୟ ପାଇଁ, ତୁମର ମାମା କୁରୁ ରାଜ୍ୟରେ ସୁଖରେ ରହିଥିଲେ ।
କଶ୍ଚିଦ୍ଦେଵେଷୁ ଵିପ୍ରେଷୁ ଗୋଷୁ ସାଧୁଷୁ ସର୍ଵଦା
କିଏ ନାହିଁ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ ଓ ସଦ୍ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ଥାଏ ।
ହେଡଂବସ୍ଯ ଵନଂ ସର୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଯେ ସୈନ୍ଯରାକ୍ଷସାଃ
ହେଡ଼ମ୍ବଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ସେଠାର ରାକ୍ଷସ ସେନା ତାଙ୍କର ଅଧିନରେ ଥିଲା ।
କଚ୍ଚିନ୍ନଂଦତି ତେ ମାତା ଭୃଶଂ ନଃ ପ୍ରିଯକାରିଣୀ
ତୁମର ମାଆ, ଯିଏ ଆମ ପାଇଁ ଅତି ପ୍ରିୟ, ସେ ବହୁତ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି କି ?
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋ ଧର୍ମରାଜ୍ଞା ସ୍ମଯନ୍ହୈଡଂବିରବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ, ହସି ହଇଡ଼ମ୍ବ କହିଲେ:
ତଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଶାସନେ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟାନ୍ନିଘ୍ନଂଶ୍ଚରାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସେ ରାଜ୍ୟକୁ ମୋର ଶାସନରେ ରଖି, ଦୁଷ୍ଟମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କରି ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଏ।