ପର୍ଵତାଦିମହାଭାରଵହନଂ ଲୀଲଯୈଵ ଚ
ପାହାଡ଼ ଭଳି ଭାରୀ ଜିନିଷକୁ ସହଜରେ ଉଠାଇବା।
ଅଂଗୁଲ୍ଯଗ୍ରନିପାତେନ ଭୂମେଃ ସର୍ଵତ୍ର କମ୍ପନମ୍
ଆଉଠି ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ପ୍ରସ୍ପର୍ଶ କଲେ ସମଗ୍ର ଭୂମି କମ୍ପିତ ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଃ ପୂର୍ଵାଶ୍ଚାପ୍ଯଷ୍ଟାଵେତାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଯଃ
ପୂର୍ବରୁ ଚବିଶଟି ଓ ଏଠି ଅଠଟି—ଏହି ସବୁ ହେଉଛି ସିଦ୍ଧି।
ଛାଯାଵିହୀନନିଷ୍ପତ୍ତିରିଂଦ୍ରିଯାଣାମଦର୍ଶନମ୍
ଛାୟା ବିନା ପ୍ରକଟ ହେବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିବା।
ଦୂରେ ଚ ଶବ୍ଦଗ୍ରହଣଂ ସର୍ଵଶବ୍ଦାଵଗାହନମ୍
ଦୂରରୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିପାରିବା ଓ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦରେ ଲୀନ ହେବା।
ଅଷ୍ଟୌ ଵାତାତ୍ମିକାଶ୍ଚୈନ୍ଦ୍ରେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦପି ପୂର୍ଵକାଃ
ଏଠି ଅଠଟି ବାୟୁ ସ୍ୱଭାବର ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ବତିସଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି।
ସର୍ଵତ୍ରାଭିଭଵଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଗୁହ୍ଯନିଦର୍ଶନମ୍
ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଓ ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଜିନିଷ ଦେଖିପାରିବା।
ଚତ୍ଵାରିଂଶଚ୍ଚ ପୂର୍ଵାଶ୍ଚ ସୋମଲୋକେ ସ୍ମୃତାସ୍ତ୍ଵିମାଃ 1.2.55.
ପୂର୍ବରୁ ଚାଳିଶଟି ଓ ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ସୋମ ଲୋକରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ସର୍ଵଭୂତ ପ୍ରସାଦତ୍ଵଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲଜଯସ୍ତଥା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର କୃପା ଲାଭ କରିବା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟକୁ ଜିତିବା।
ଆକାରେଣ ଜଗତ୍ସଷ୍ଟିସ୍ତଥାନୁଗ୍ରହ ଏଵ ଚ
ଆକାର ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଓ ଏହିପରି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବା।
ଅସାଦୃଶ୍ଯମିଦଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ନିର୍ଵାଣଂ ଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଏହାର ଅଦ୍ୱିତୀୟତା ପ୍ରକଟ ହୁଏ ଓ ମୋକ୍ଷ ଅଲଗା ଭାବେ ମିଳେ।
ଷଟ୍ପଂଚାଶତ୍ତଥା ପୂର୍ଵାଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିରିମେ ଗୁଣାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଛପନଟି ଓ ଏଠି ଚଉଷଠିଟି—ଏହି ସବୁ ଗୁଣ।
ଜୀଵତୋ ଦେହଭେଦେ ଵା ସିଦ୍ଧ୍ଯଶ୍ଚୈତାସ୍ତୁ ଯୋଗିନାମ୍
ଜୀବନ କାଳରେ କିମ୍ବା ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ—ଏହି ସିଦ୍ଧିଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର।
ଏତାନ୍ଗୁଣାନ୍ନିରାକୃତ୍ଯ ଯୁଞ୍ଜତୋ ଯୋଗିନସ୍ତଦା
ଯେତେବେଳେ ଯୋଗୀମାନେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି।
ଅଣିମା ଲଘିମା ଚୈଵ ମହିମା ପ୍ରାପ୍ତିରେଵ ଚ
ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ହେବା, ହଲକା ହେବା, ବଡ଼ ହେବା ଓ ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରାପ୍ତି କରିବା — ଏହି ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଦିଆଯାଏ।
ଯତ୍ର କାମାଵସାଯିତ୍ଵଂ ମାହେଶ୍ଵରପଦସ୍ଥିତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛା ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହିଥାଏ, ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କର ପଦରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ମହିମା ଶେଷପୂଜ୍ଯତ୍ଵାତ୍ପ୍ରାପ୍ତିର୍ନାପ୍ରାପ୍ଯମସ୍ଯ ଯତ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ତ୍ୱ ମିଳେ; ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତି ଅର୍ଥ ହୁଏ।
ଵଶିତ୍ଵାଦ୍ଵଶିତା ନାମ ସପ୍ତମୀ ସିଦ୍ଧିରୁତ୍ତମା 1.2.55.
ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା, ସପ୍ତମ ଓ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧିକୁ 'ଶାସନ ଶକ୍ତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଐଶ୍ଵରଂ ପଦମାପ୍ତସ୍ଯ ଭଵଂତ୍ଯେତାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଯଃ
ଯିଏ ଦେବତା ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଏଷ ମୁକ୍ତ ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଯ ଏଵଂ ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଭଳି ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବାକୁ 'ମୁକ୍ତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତଥୈଵଂ ସାତ୍ମ୍ଯମଭ୍ଯେତି ଯୋଗିନାମାତ୍ମା ପରାତ୍ମନା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ପରମାତ୍ମା ସହିତ ଏକତା ପାଏ।
ଅତ୍ରୋପମାଂ ଵ୍ଯାହରଂତି ଯୋଗାର୍ଥଂ ଯୋଗିନୋଽ ମଲାଃ
ଏଠି, ପବିତ୍ର ଯୋଗୀମାନେ ଯୋଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଉପମା ଦିଅନ୍ତି।
ସମୁତ୍ସୃଜତି ନୈକଃ ସନ୍ନୁପମା ସାସ୍ତି ଯୋଗିନଃ
ଏକ ଲୋକ ଅନେକ ଭାବେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ କିଛି ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେହିଏ ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉପମା।
ଧ୍ଵସ୍ତେ ଯାଂତ୍ଯନ୍ଯତୋ ଦୁଃଖଂ ନ ତେଷାଂ ସୋପମା ଯତେଃ
ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ ହେଲାପରେ ଏବଂ ସେମାନେ ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଉଥିଲେ, ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଉପମା ନାହିଁ।
କରୋତି ମୃଦ୍ଭାଗଚଯମୁପଦେଶଃ ସ ଯୋଗିନଃ
ଯେପରି ମଣିଷ ମାଟିର ଢେଳା ତିଆରି କରେ, ସେପରି ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ।
ଵୃକ୍ଷଂ ଵିଲୁପ୍ଯମାନଂ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସିଧ୍ଯଂତି ଯୋଗିନଃ
ଏକ ଗଛ ଉପଡ଼ାଯିବାକୁ ଦେଖି, ଯୋଗୀମାନେ ସଫଳତା ପାଆନ୍ତି।
ସହ ତେନ ଵିଵର୍ଧେତ ଯୋଗୀ ସିଦ୍ଧିମୁପାଶ୍ନୁତେ
ସେଥିରେ ସହଯୋଗ କରି, ଯୋଗୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ତୁଂଗମାର୍ଗଂ ଵିଲୋକ୍ଯୈଵଂ ଵିଜ୍ଞାତଂ କି ନ ଯୋଗିନାମ୍ 1.2.55.
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚ ମାର୍ଗକୁ ଦେଖି, ଯୋଗୀମାନେ କ'ଣ ଜାଣିନଥିବେ?
ଯେନ ନିଷ୍ପାଦ୍ଯତେ ଚାର୍ଥଃ ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଯୋଗସିଦ୍ଧଯେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ସେଇ ଯୋଗ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଜ୍ଞାନାନାଂ ବହୁତା ଯେଯଂ ଯୋଗଵିଘ୍ନକରୀ ହି ସା
ଏହି ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ।