ପୂର୍ଵସ୍ମିନ୍ନଗରଦ୍ଵାରେ ସ୍ଥାପିତା ଦ୍ଵାରଵାସିନୀ
ପୂର୍ବ ସହର ଦ୍ୱାରରେ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷିକା ଭାବେ ବସାଯାଇଥିଲା।
କୁଣ୍ଡେ ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ତାଂ ଚ ଦେଵୀଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ 1.2.53.
କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ନାଶମାଯାତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସାତଟି ଜନ୍ମର ଦୁଷ୍କର୍ମ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ତତ୍ର ଵୈ
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ସନ୍ତାନହୀନ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସେ ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ।
ଵିଘ୍ନାନି ନାଶଯେଦ୍ଦେଵୀ ସର୍ଵ ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଦେବୀ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ସଫଳତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉତ୍ତରଦ୍ଵାରକାଂ ଚାପି ପୂଜ୍ଯୈଵଂ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ
ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଦ୍ଵାରେ ତୁ ଵୈ ଦେଵୀ ଯା ସ୍ଥିତା ଦ୍ଵାରଵାସିନୀ
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଦ୍ୱାରବାସିନୀ ନାମକ ଦେବୀ ବିରାଜମାନ।
ଆଶ୍ଵିନେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନଵ ରାତ୍ରେ ଵିଶେଷତଃ
ଆଶ୍ୱିନ ମାସ ଆସିଲେ, ବିଶେଷ କରି ନବରାତ୍ରି ସମୟରେ,
ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵତାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁଷ୍ପଧୂପାନ୍ନତର୍ପଣୈଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଫୁଲ, ଧୂପ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଦେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵନ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରସୂଯତେ ପାର୍ଥ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ହେ ପାର୍ଥ, ଅସନ୍ତାନ ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମେ ମାହେଶ୍ଵର ଖଣ୍ଡେ କୌମାରିକାଖଂଡେ କୋଟିତୀର୍ଥାଦିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରିପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ମାହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡର କୌମାରିକାଖଣ୍ଡରେ 'କୋଟିତୀର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହିମା' ନାମକ ତିରପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତତ୍ର ନାହଂ ତ୍ଯଜାମ୍ଯଂଗ ଚ୍ଛତ୍ରଦଣ୍ଡଵିଭୂଷିତାମ୍
ସେଠାରେ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ଛତା ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେଠାରେ ମୁଁ କେବେ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ।
କାର୍ତିକସ୍ଯ ତୁ ଯା ଶୁକ୍ଲା ଭଵତ୍ଯେକାଦଶୀ ଶୁଭା
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଶୁଭ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଆସେ।
ପୃଚ୍ଛତସ୍ତଂ ଚ ମେ ଵିପ୍ର ନ କ୍ରୋଧଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରୁଛ, ତେଣୁ ତୁମେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସଦା ତ୍ଵଂ ମୋକ୍ଷଧର୍ମେଷୁ ପରିନିଷ୍ଠାଂ ପରାଂ ଗତଃ
ତୁମେ ସଦା ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଧର୍ମରେ ଉତ୍ତମ ସିଧ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ।
ତ୍ଯକ୍ତନିଂଦାସ୍ତୁତିର୍ମୌନୀ ମୋକ୍ଷସ୍ଥଃ ପରିକୀର୍ତ୍ଯସେ
ତୁମେ ନିନ୍ଦା ଓ ସ୍ତୁତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛ, ମୌନ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ।
ସୌଦାମିନୀଵ ଵିଚରନ୍ଦୃଶ୍ଯସେ ପ୍ରାଜ୍ଞସଂମତଃ
ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଯେଉଁପରି ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି, ତୁମେ ବିଜୁଳି ପରି ଚଳିଛ।
ବହୂନାଂ ହି ସହସ୍ରାଣି ଦେଵଗଂଧର୍ଵରକ୍ଷସାମ୍
ଅନେକ ହଜାର ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସ ଅଛନ୍ତି।
କସ୍ମାତ୍ତଦେଷା ଚେଷ୍ଟା ତେ ସଂଦେହଂ ମେ ହର ଦ୍ଵିଜ
ତୁମର ଏହି ଆଚରଣ କାହିଁକି? ମୋ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କର, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ବାଭ୍ରଵ୍ଯଵଦନଂ ସ ନିରୈକ୍ଷତ
ସେ ବାଭ୍ରବ୍ୟଙ୍କ ମୁହଁକୁ ହସୁଥିବା ପରି ଦେଖିଲେ।
ସ ଚ ବାଭ୍ରଵ୍ଯନାମା ଵୈ ହାରୀତସ୍ଯାନ୍ଵଯୋଦ୍ଭଵଃ 1.2.54.
ଏହି ବାଭ୍ରବ୍ୟ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ହାରୀତ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ସ ଚ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ନାରଦସ୍ଯ ମନୀଷିତମ୍
ଏବଂ ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ନାରଦଙ୍କ ମନୋଭାବ ବୁଝିଗଲେ।
ସର୍ଵୋଽପି ଚାତ୍ର ଵୃତ୍ତାଂତେ ସଂଶଯଂ ଯାତି ମାନଵଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଯାଏ।
ତଦହଂ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥା କୃଷ୍ଣାନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଯେପରି ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛି।
ମହୀସାଗରଯାତ୍ରାଯାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ତତ୍ରାଯଯୌ ପ୍ରଭୁଃ
ମହୀ ଓ ସାଗର ମିଳନ ସ୍ଥଳୀକୁ ଯିବା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ରାମେଣ ରୌକ୍ମିଣେଯେନ ଯୁଯୁଧାନାଦିଭିସ୍ତଦା
ସେବେଳେ ରୋହିଣୀନନ୍ଦନ ରାମ, ଯୁୟୁଧାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ପିଂଡଦାନାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନି ଭୂରିଶଃ
ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ବହୁତ ଦାନ ଦେଲେ।
ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା କୋଟିତୀର୍ଥେ ଜଯାଦିତ୍ଯଂ ସମର୍ଚ୍ଯ ଚ
କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜୟାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଉଗ୍ରସେନେନ ରାଜ୍ଞା ଵୈ ପୂର୍ଵଜେନ ଜଟାଯୁନା ଉଗ୍ରସେନୋ ମହାରାଜଃ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରୋଵାଚ ସଂସଦି
ତାପରେ ବୃଦ୍ଧ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ ଓ ଜଟାୟୁ ସହିତ ସଭାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯୋଽଯଂ ନାମ ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ନାରଦୋ ଵିଶ୍ଵଵଂଦିତଃ କଲିପ୍ରିଯଶ୍ଚ କସ୍ମାଦ୍ଵା କସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯ୍ଯତିପ୍ରୀତିମାନ୍ ।। 1.2.54.
ଏହି ନାରଦ, ଯିଏ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେ କାହିଁକି କଳିକୁ ଏତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରତି ବିଶେଷ ଭକ୍ତି କାହିଁକି ରଖନ୍ତି?