ତ୍ଵଯା ଚ ତୋଷିତୋ ଵତ୍ସ ତଵ ଦଦ୍ମି ଵରଂତ୍ଵମୁମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ, ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ବର ଦେଉଛି।
ତ୍ଵତ୍ପିତା ସ୍ମୃତିକାରଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜାର୍ଚିତଃ
ତୁମର ବାପା ସ୍ମୃତି ରଚନାକାର ହେବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ନ ଚୈତତ୍ସ୍ଥାନକଂ ଵତ୍ସ ପରିତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାମି କର୍ହିଚିତ୍
ଏହି ସ୍ଥାନକୁ, ପୁତ୍ର, ମୁଁ କେବେ ଛାଡିବି ନାହିଁ।
ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଦ୍ଵିଜେଦ୍ରାଂସ୍ତାଂସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତର୍ଦଧେ ପ୍ରଭୁଃ 1.2.51.
ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଆଶ୍ଵିନେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ରଵିଵାରେ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ଅଶ୍ୱିନ ମାସ ଆସିଲେ, ଏବଂ ରବିବାର ଦିନେ, ହେ ସୁଶୀଳ ଜନ,
କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି
କୋଟିତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁଠି ଜଳସ୍ନାନ କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ଲେପନାଦ୍ଗଂଧଧୂପାଦ୍ଯୈ ନୈଵେଦ୍ଯେର୍ଘୃତପାଯସୈଃ
ଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଘୃତ, ପାୟସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ଓ ଅଙ୍ଗରେ ଲେପ କରି,
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।
ଇଷ୍ଟକାମୈଃ ସମାଯୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯଲୋକେ ଚିରଂ ଵସେତ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେ ।
ସର୍ଵେଷୁ ରଵିଵାରେଷୁ ଜଯାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମ୍
ସମସ୍ତ ରବିବାରରେ ଯଦି ଜୟାଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହୁଏ,
ଅନାଦିନିଧନଂ ଦେଵମଵ୍ଯକ୍ତଂ ତେଜସାଂ ନିଧିମ୍
ଯେଉଁ ସ୍ୱରୂପ ଆଦି ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ତେଜର ଭଣ୍ଡାର, ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ,
ସୂର୍ଯୋପରାଗେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ରଵିକୂପେ ସମାହିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କୂପ ନିକଟେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରହି,
ଦାନଂ ଚୈଵ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଜଯାଦିତ୍ଯାଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଜୟାଦିତ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ନାଗରେ ଦାନ ଦେଇ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ,
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରଭାସେ ପୁଷ୍କରେଷୁ ଚ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଜଯାଦିତ୍ଯପ୍ରସାଦତଃ ।। 1.2.51.
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରଭାସ ଓ ପୁଷ୍କରରେ ଯେପରି ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଇ ପୁଣ୍ୟ ମାନବ ଜୟାଦିତ୍ୟଙ୍କ କୃପାରେ ଲଭେ ।
କସ୍ମାଦ୍ଵା କୋଟିତୀର୍ଥାନାଂ ଫଲମତ୍ରୋଚ୍ଯତେ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, କାହିଁକି କୋଟିତୀର୍ଥର ଫଳ ଏଠାରେ କୁହାଯାଉଛି ?
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍ସମାନୀତଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ପିତାମହ, ସେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମଲୋକରୁ ସିଧାସଳଖ ଆଣିଯାଇଥିଲେ ।
ତତୋ ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ୍ନାନାର୍ଥେ ଭଗଵାନ୍ଵିଧିଃ
ତାପରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ଭଗବାନ ବିଧି ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଗଲେ ।
ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ତ୍ରିଦଶଲକ୍ଷାଣି ସପ୍ତତିଶ୍ଚ ମହୀତଲାତ୍
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ସପ୍ତତି ହଜାର ଏବଂ ପୃଥିବୀରୁ ମଧ୍ୟ ଏତେ ଲୋକ ଥିଲେ—
ଅନେନ ପ୍ରଵିଭାଗେନ ଲିଂଗାନ୍ଯପି କୁରୂଦ୍ଵହ
ଏହି ପ୍ରକାର ବିଭାଗ ହେବାରୁ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲିଙ୍ଗମାନେ ମଧ୍ୟ—
ତତୋଽଭିଷେଚନଂ କୃତ୍ଵା ଲିଂଗାନ୍ଯଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପଦ୍ମଭୂଃ
ତାପରେ, ପଦ୍ମଜନ୍ମା ଅଭିଷେକ କରି, ଲିଙ୍ଗମାନେ ପୂଜା କଲେ ।
ତତୋ ଭଗଵତା ହ୍ଯତ୍ର ମନସା ନିର୍ମିତଂ ସରଃ
ତାପରେ, ଭଗବାନ ଏଠାରେ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି ଏକ ସରୋବର ସୃଷ୍ଟି କଲେ ।
କିଂ କୁର୍ମ ଭଗଵନ୍ଧାତରାଦେଶଂ ଦେହି ନଃ ପ୍ରଭୋ
"ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ କ'ଣ କରିବା ? ଆପଣ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ ।"
ଏତସ୍ମିନ୍ସରସି ସ୍ଥେଯଂ ତୀର୍ଥୈଃ ସର୍ଵୈରଥାତ୍ର ଚ
ଏହି ସରୋବରରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳୀ ସହିତ ରହିବା ଉଚିତ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
କୋଟୀନାମେଵ ତୀର୍ଥାନାଂ ଲିଂଗାନାଂ ସ୍ନାନପୂଜଯା 1.2.52.
ଦଶ କୋଟି ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରି ଓ ପୂଜା କଲେ,
ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁତେ ଚାତ୍ର ପିଂଡଦାନଂ ଯଥାଵିଧି
ଏଠାରେ ଯିଏ ଯଥାବିଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ,
ସ୍ନାତ୍ଵା ଯୋଽଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ କୋଟୀଶ୍ଵରମନନ୍ଯଧୀଃ
ଯିଏ ସ୍ନାନ କରି ଅନନ୍ୟ ମନେ କୋଟିଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତସ୍ତଥା
ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ଆଦି ସମସ୍ତ ନଦୀ,
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଯଯୌ ପ୍ରଭୁଃ
ଏପରି ଭାବେ ବର ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅସ୍ଯ ତୀରେ ପୁରା ପାର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈର୍ଦେଵସତ୍ତମୈଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ପୁରୁଣା କାଳରେ ଏହି ତୀରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ,
ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଵରୈସ୍ତପଶ୍ଚୀର୍ଣଂ ପୁରାନଘ
ବସିଷ୍ଠ ଆଦି ମହାମୁନିମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏଠି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ହେ ନିର୍ମଳ।