ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂତଗତଂ ପାପଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଵା ଯେ ସମାଗତାଃ
ଯେମାନଙ୍କର ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଭଵଂତି ଚାତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଃ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଂ ସୁଖାର୍ଥାଯ କୁର୍ଯାତ୍ପାପଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଛି: ତେଣୁ ସୁଖ ପାଇବା ପାଇଁ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ, ପାପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଲୋକଦ୍ଵଯେଽପି ଯତ୍ସୌଖ୍ଯଂ ତଦ୍ଧର୍ମାତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଯତଃ
ଉଭୟ ଜଗତର ସୁଖ ଧର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ମୁହୂର୍ତମପି ଜୀଵେତ ନରଃ ଶୁକ୍ଲେନ କର୍ମଣା
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ନର ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଵିପ୍ର ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ମଯେରିତମ୍ 1.2.51.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇଛି।
ଭଗଵାନ୍ଭାସ୍କରଃ ପ୍ରୀତୋ ବଭୂଵାତୀଵ ଵିସ୍ମିତଃ
ଭଗବାନ ଭାସ୍କର ଅତି ଖୁସି ହୋଇ, ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଶଶଂସ ଚ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ହାରୀତପ୍ରମୁଖାଂସ୍ତଦା
ସେ ଏହି ସମୟରେ ହାରୀତ ନେତୃତ୍ୱରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଖି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଥ ପ୍ରଜାପତିର୍ଧନ୍ଯୋ ଯନ୍ମର୍ଯାଦାଭିପାଲ୍ଯତେ
ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ଧନ୍ୟ ହେଲେ, କାରଣ ନିୟମ ରଖାଯାଇଛି।
ଯେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ବାଲବୁଦ୍ଧିରିଯମେତାଦୃଶୀ ସ୍ଫୁଟା
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପିଲାପଣା ଭାବ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି,
ଅସଂଶଯଂ ତ୍ରିଲୋକସ୍ଥମେଷାମଵିଦିତଂ ନ ହି
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ଅଜଣା ରହିନାହିଁ।
ଇତି ପ୍ରଶସ୍ଯ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ରଵିରଵ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଖୁସି ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ:
ସମାଗତଃ ସୂର୍ଯଲୋକାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ନେତ୍ରଫଲଂ ଚ ମେ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରୁ ଆସିଛି, ଏବଂ ମୋ ଚକ୍ଷୁର ଦୃଷ୍ଟି ପୁନର୍ବାର ପାଇଛି।
ଅଂତ୍ଯଜା ଅପି ପୂଯନ୍ତେ କିଂ ପୁନର୍ମାଦୃଶା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି—ତେବେ ମୋପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତ ଅଧିକ।
ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ବଧ୍ଯତେ ଶ୍ରେଯୋ ଯସ୍ଯ ଵୈ ଧୂତକିଲ୍ଵିଷୈଃ ତପୋ ଵିଦ୍ଯା ଚ ଵୃତ୍ତଂ ଚ ଯତୋ ଵାର୍ଦ୍ଧକ୍ଯକାରଣମ୍
ତୁମେ ଯାହାଙ୍କର ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ତପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଉଛ।
ଵରଂ ମତ୍ତୋ ଵୃଣୀଧ୍ଵଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭଂ ଯଂ ହୃଦୀଚ୍ଛତ 1.2.51.
ମୋତେ ଥିରୁ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ଦାୟା ଚୟନ କର, ଯାହା ତୁମ ହୃଦୟ ଚାହେ।
ଦେଵତାନାଂ ହି ସଂସର୍ଗୋ ନିଷ୍ଫଲୋ ନୋପଜାଯତେ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ସଂଗ ଅପ୍ରୟୋଜନୀୟ ହେବା କେବେ ହୁଏନାହିଁ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯସ୍ତୁତିଵଂଦନୈଃ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହ ମନ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ତୁତି ଓ ନମସ୍କାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଜଯାଦିତ୍ଯ ଜଯ ସ୍ଵାମିଞ୍ଜଯ ଭାନୋ ଜଯାମଲ
ଜୟ ଆଦିତ୍ୟ, ଜୟ ସ୍ୱାମୀ, ଜୟ ଭାନୁ, ଜୟ ଅମଳ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ତ୍ଵଂ ପରୋ ଦେଵୋ ଵିପ୍ରସର୍ଗୋଽପି ତ୍ଵନ୍ମଯଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା; ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭରି ରହିଛ।
ଅଦ୍ଯ ନଃ ସଫଲା ଵେଦା ଅଦ୍ଯ ନଃ ସଫଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଆଜି ଆମର ବେଦ ପ୍ରଫଳିତ ହେଲା; ଆଜି ଆମର କ୍ରିୟା ଫଳଦାୟୀ ହେଲା।
ଵରଂ ଯଦି ପ୍ରଦାତାସି ତଦେନଂ ପ୍ରଵୃଣୀମହେ
ଯଦି ତୁମେ ଦାୟା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଆମେ ଏହି ଦାୟା ଚୟନ କରୁଛୁ।
ଜଯାଦିତ୍ଯ ଇତି ଖ୍ଯାତସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯେଽତ୍ର ସର୍ଵଦା
ମୁଁ 'ଜୟାଦିତ୍ୟ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହିଠାରେ ସଦା ରହିବି।
ଯାଵନ୍ମହୀ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ପର୍ଵତା ନଗରାଣି ଚ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼ ଓ ନଗର ଅଛି,
ଦାରିଦ୍ର୍ଯରୋଗସଂଘାତାନ୍ଦଦ୍ରଵୋ ମଂଡଲାନି ଚ 1.2.51.
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ ଓ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ, ଏବଂ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ,
ଯୋ ମାମତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ଚାପି ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଏଠାରେ ସ୍ଥିତ ମୋତେ ଯେଉଁ ମାନବ ପୂଜା କରିବ,
ମୂର୍ତିଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମାସୁର୍ଵେଦୋଦିତଵିଧାନତଃ
ସେମାନେ ବେଦ ଉକ୍ତ ବିଧିରେ ମୂର୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରାହୁରେଵଂ କମଠଂ ତ୍ଵତ୍କୃତେ ରଵିଃ
ତାପରେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କମଠଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ କାମ କରୁଛନ୍ତି।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ କମଠୋ ଵାଗ୍ଗ୍ମିନାଂ ଵରଃ । ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଜଯାଦିତ୍ଯଂ ମହାସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ଜଗୌ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, କମଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା, ବିଜୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ଏହି ମହାସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ।
ନ ତ୍ଵଂ କୃତଃ କେଵଲସଂଶ୍ରୁତଶ୍ଚ ଯଜୁଷ୍ଯେଵଂ ଵ୍ଯାହରତ୍ଯାଦିଦେଵ
ତୁମେ କେବଳ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇନାହାଁ, କିମ୍ବା କେବଳ ଶୁଣାଯାଉଥିବା ନୁହେଁ; ଯେପରି ଯଜୁର୍ବେଦ କହେ, ସେଇ ଆଦିଦେବ ତୁମେ।
ମାର୍ତଂଡସୂର୍ଯାଂଶୁରଵିସ୍ତଥେନ୍ଦ୍ରୋ ଭାନୁର୍ଭଗଶ୍ଚାର୍ଯମା ସ୍ଵର୍ଣରେତାଃ
ତୁମେ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଭାନୁ, ଭଗ, ଅର୍ଯ୍ୟମାନ୍, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବୀଜ।