ଅଜଵିକ୍ରଯକୃଦ୍ଵ୍ଯାଧଃ କୁଣ୍ଡାଶୀ ଭୃତକୋ ଭଵେତ୍
ଏକ ଛୋଁ ଚାଲିବା ବ୍ୟବସାୟୀ, ଏକ ଶିକାରୀ, ଭାଗ୍ନ ଭାଣ୍ଡରୁ ଖାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଭଡ଼ା ଦାସ ହେଇଥାଏ।
ଅଭକ୍ଷ୍ଯାଦୋ ଗଣ୍ଡମାଲୀ ସ୍ତ୍ରୀଖାଦୀ ଚାଽଽସୁତସ୍ଯ କୃତ୍
ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ, ଗଠି ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବା, ଅନ୍ୟା ଜନନୀ ଭୋଜନ କରିବା, କିମ୍ବା ମଦପାନ କରିଥିବା ପୁତ୍ର ଭଳି ଜନ୍ମ ହେବା।
ଶାସ୍ତ୍ରଚୌରଃ କେକରାକ୍ଷଃ କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରିଥିବା, ଚକୁ ଟେଁ ଥିବା, କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ କଥାକୁ ଘୃଣା କରିଥିବା।
ଦେଵଦ୍ଵିଜଗଵାଂ ଵୃତ୍ତିହାରକୋ ଵାଂତଭକ୍ଷକୃତ୍
ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଁ ର ଜୀବିକା ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ଉଲ୍ଟା ଖାଇଥିବା।
ଵ୍ଯଵହାରେ ଚ୍ଛଲଗ୍ରାହୀ ଭୃତ୍ଯଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ 1.2.51.
ବ୍ୟବହାରରେ ଚତୁର୍ତ୍ତା କରିଥିବା ଲୋକ, ଦାସତ୍ୱରେ ଆବୃତ ହେଇଯାଏ।
ଵାତ ରୋଗୀ କୁଵୈଦ୍ଯଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦୁଶ୍ଚର୍ମା ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ବାତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେଉଛି ଖରାପ ଡାକ୍ତର; ଦୁଃସ୍ଥ ଚର୍ମ ରୋଗ ହେଉଛି ଗୁରୁ ଗୃହୀଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ପ୍ରେଷଣ କରିଥିବା।
ସ୍ଵସାରଂ ମାତରଂ ପୁତ୍ରଵଧୂଂ ଗଚ୍ଛନ୍ନବୀଜଵାନ୍
ଜେଉଁଠି ନିଜ ଭଉଣୀ, ମା, କିମ୍ବା ପୁତ୍ରବଧୁ ସହ ଯୋଗ ରଖେ, ସେ ଅନ୍ବୀଜ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯେଷ ଲକ୍ଷଣୋଦ୍ଦେଶଃ ପାପିନାଂ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଏହିପରି ଅପରାଧୀମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଏହିପରି ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି।
ଏତେ ନରକ ଵିଭ୍ରଷ୍ଟା ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯୋନୀଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଏମାନେ ନରକରୁ ପତିତ ହୋଇ, ହଜାର ଯୋନି ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
ଯେ ହି ଧର୍ମଂ ନ ମନ୍ଯଂତେ ତଥା ଯେ ଵ୍ଯସନୈର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ଧର୍ମକୁ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ବୃତ୍ତିରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂତଗତଂ ପାପଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଵା ଯେ ସମାଗତାଃ
ଯେମାନଙ୍କର ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଭଵଂତି ଚାତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଃ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଂ ସୁଖାର୍ଥାଯ କୁର୍ଯାତ୍ପାପଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅଛି: ତେଣୁ ସୁଖ ପାଇବା ପାଇଁ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ, ପାପକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଲୋକଦ୍ଵଯେଽପି ଯତ୍ସୌଖ୍ଯଂ ତଦ୍ଧର୍ମାତ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଯତଃ
ଉଭୟ ଜଗତର ସୁଖ ଧର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ମୁହୂର୍ତମପି ଜୀଵେତ ନରଃ ଶୁକ୍ଲେନ କର୍ମଣା
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ନର ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଵିପ୍ର ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ମଯେରିତମ୍ 1.2.51.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ମୁଁ ମୋ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇଛି।
ଭଗଵାନ୍ଭାସ୍କରଃ ପ୍ରୀତୋ ବଭୂଵାତୀଵ ଵିସ୍ମିତଃ
ଭଗବାନ ଭାସ୍କର ଅତି ଖୁସି ହୋଇ, ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଶଶଂସ ଚ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ହାରୀତପ୍ରମୁଖାଂସ୍ତଦା
ସେ ଏହି ସମୟରେ ହାରୀତ ନେତୃତ୍ୱରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଖି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଥ ପ୍ରଜାପତିର୍ଧନ୍ଯୋ ଯନ୍ମର୍ଯାଦାଭିପାଲ୍ଯତେ
ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ଧନ୍ୟ ହେଲେ, କାରଣ ନିୟମ ରଖାଯାଇଛି।
ଯେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ବାଲବୁଦ୍ଧିରିଯମେତାଦୃଶୀ ସ୍ଫୁଟା
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପିଲାପଣା ଭାବ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି,
ଅସଂଶଯଂ ତ୍ରିଲୋକସ୍ଥମେଷାମଵିଦିତଂ ନ ହି
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ଅଜଣା ରହିନାହିଁ।
ଇତି ପ୍ରଶସ୍ଯ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ରଵିରଵ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଖୁସି ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ:
ସମାଗତଃ ସୂର୍ଯଲୋକାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ନେତ୍ରଫଲଂ ଚ ମେ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରୁ ଆସିଛି, ଏବଂ ମୋ ଚକ୍ଷୁର ଦୃଷ୍ଟି ପୁନର୍ବାର ପାଇଛି।
ଅଂତ୍ଯଜା ଅପି ପୂଯନ୍ତେ କିଂ ପୁନର୍ମାଦୃଶା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି—ତେବେ ମୋପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତ ଅଧିକ।
ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ବଧ୍ଯତେ ଶ୍ରେଯୋ ଯସ୍ଯ ଵୈ ଧୂତକିଲ୍ଵିଷୈଃ ତପୋ ଵିଦ୍ଯା ଚ ଵୃତ୍ତଂ ଚ ଯତୋ ଵାର୍ଦ୍ଧକ୍ଯକାରଣମ୍
ତୁମେ ଯାହାଙ୍କର ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ତପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଉଛ।
ଵରଂ ମତ୍ତୋ ଵୃଣୀଧ୍ଵଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭଂ ଯଂ ହୃଦୀଚ୍ଛତ 1.2.51.
ମୋତେ ଥିରୁ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ଦାୟା ଚୟନ କର, ଯାହା ତୁମ ହୃଦୟ ଚାହେ।
ଦେଵତାନାଂ ହି ସଂସର୍ଗୋ ନିଷ୍ଫଲୋ ନୋପଜାଯତେ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ସଂଗ ଅପ୍ରୟୋଜନୀୟ ହେବା କେବେ ହୁଏନାହିଁ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯସ୍ତୁତିଵଂଦନୈଃ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହ ମନ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ତୁତି ଓ ନମସ୍କାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଜଯାଦିତ୍ଯ ଜଯ ସ୍ଵାମିଞ୍ଜଯ ଭାନୋ ଜଯାମଲ
ଜୟ ଆଦିତ୍ୟ, ଜୟ ସ୍ୱାମୀ, ଜୟ ଭାନୁ, ଜୟ ଅମଳ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ତ୍ଵଂ ପରୋ ଦେଵୋ ଵିପ୍ରସର୍ଗୋଽପି ତ୍ଵନ୍ମଯଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା; ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭରି ରହିଛ।
ଅଦ୍ଯ ନଃ ସଫଲା ଵେଦା ଅଦ୍ଯ ନଃ ସଫଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଆଜି ଆମର ବେଦ ପ୍ରଫଳିତ ହେଲା; ଆଜି ଆମର କ୍ରିୟା ଫଳଦାୟୀ ହେଲା।