ପୁଣ୍ଯଂ ତେନ ଭଵେତ୍ସ୍ଵର୍ଗୋ ନରକସ୍ତଦ୍ଵିପର୍ଯଯାତ୍
ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ, ତାହାର ବିପରୀତ କରିଲେ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଅର୍ଵାକ୍ସପିଂଡୀକରଣଂ ଯସ୍ଯ ଵର୍ଷାଚ୍ଚ ଵା କୃତମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷ ଭିତରେ ପିଣ୍ଡଦାନ କରାଯାଇଛି,
ଯୈରିଷ୍ଟଂ ଚ ତ୍ରିଭିର୍ମେଧୈରର୍ଚିତଂ ଵା ସୁରତ୍ରଯମ୍
ଯିଏ ତିନି ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ କରିଛି କିମ୍ବା ତିନି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଛି,
ଶୁଦ୍ଧେନ ପୁଣ୍ଯେନ ଦିଵଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧାଂ ପାପେନ ଶୁଦ୍ଧେନ ତଥା ତମୋଂଧମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ; ଶୁଦ୍ଧ ପାପ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି ଅନ୍ଧକାର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପ୍ରଶ୍ନତ୍ରଯଂ ଚେତି ତଵ ପ୍ରଣୀତମୁତ୍ପତ୍ତିମୃତ୍ଯୂ ପରଲୋକଵାସଃ
ତୁମର ଏହି ତିନି ପ୍ରଶ୍ନ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପରଲୋକ ବାସ ସଂପର୍କିତ।
ଆଗମଂ ସମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ତତ୍ତଥୈଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଭରସା କଲେ, ଏହା ଏମିତି ହେବା ନିଶ୍ଚିତ; କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କିଂତ୍ଵତ୍ର ନାସ୍ତିକାଃ ପାପାଃ ସନ୍ଦିହ୍ଯନ୍ତେଽଲ୍ପଚେତନାଃ
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ, ଅପରାଧୀ ଓ ଅବିଶ୍ୱାସୀ, ଅଲ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକମାନେ ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି।
ଇହୈଵ କସ୍ଯ କସ୍ଯୈଵ କର୍ମଣଃ ପାପକସ୍ଯ ଚ
ଏଠି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ,
ଯଥା ମମ ଗୁରୁଃ ପ୍ରାହ ଯନ୍ମେ ଚେତସି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ମୋ ଗୁରୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ଯାହା ମୋ ମନରେ ଗଢ଼ି ରହିଛି,
ବ୍ରହ୍ମହା କ୍ଷଯରୋଗୀ ସ୍ଯାତ୍ସୁରାପଃ ଶ୍ଯାଵଦଂତକଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକ କ୍ଷୟରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ; ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଲୋକର ଦାନ୍ତ କଳା ହୁଏ।
ସଂସର୍ଗୀ ସର୍ଵରୋଗୀ ସ୍ଯାତ୍ପଂଚପାତକିନସ୍ତ୍ଵମୀ
ଏମାନେ ସହିତ ମିଶିଥିବା ଲୋକ ସମସ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ; ଏହିମାନେ ପାଞ୍ଚ ମହାପାପୀ।
ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରକୀର୍ତଯେଚ୍ଚାପି ମୂକଃ ପାପୋଽଭିଜାଯତେ
ଯଦି କେହି ନିଜେ ନିଜ ନାମ କହେ, ତେବେ ମୂକ ଓ ପାପୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅଵଜ୍ଞାକାରକସ୍ତେଷାଂ କୃମିରେଵାଭିଜାଯତେ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅବମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଫଳରେ କୀଟ ପ୍ରଜନ୍ମ ହୁଏ।
ଚୌର୍ଯାଯ ସାଧୁଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯାଵତ୍ପଦାନି ଚ
ଯିଏ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ସମ୍ପତି ଚୋରି ପାଇଁ ଦେଇଦିଏ, ସେ ଯେତେ ଦୂର ଚାଲିଥାଏ, ସେତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୋଷୀ ହୁଏ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ହରତି ତଦ୍ଭୂଯୋ ଜାଯତେ କୃକଲାସକଃ 1.2.51.
ଯିଏ ଦେଇ ଆଉ ପୁଣି ନେଇଯାଏ, ସେ ପୁଣି କ୍ରିକଳାସ ଜନ୍ତୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ରଜସ୍ଵଲାମଭିଗଚ୍ଛଂଶ୍ଚ ଚଂଡାଲଃ ସଂପ୍ରଜାଯତେ
ଯିଏ ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳାଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଦର୍ଦୁରୋ ରୂପ୍ଯହାରୀ ସ୍ଯାତ୍କୂଟସାକ୍ଷୀ ମୁଖାରୁଜଃ
ଯିଏ ଚାଁଦି ଚୋରି କରେ, ସେ ବାଉଳି ହୁଏ; ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ମୁହଁର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯାପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ଯୋ ହ୍ଯଲ୍ପାଯୁର୍ଜାଯତେ ନରଃ
ଯିଏ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଦେଉନାହିଁ, ସେ ଅଳ୍ପଆୟୁ ଲୋକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ନୈଷ୍ଠିକାନ୍ନାଶନାଦ୍ଭୂଯୋ ନିଵୃତ୍ତୋ ରୋଗଵାନ୍ସଦା
ଯିଏ ଜୀବନଭର ଉପବାସ ଛାଡିଦିଏ, ସେ ସଦା ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵାମିନା ଧର୍ମଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯାଯେନ ସମାଚରେତ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଧର୍ମରେ ବନ୍ଧା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟ କରେ—
ଦୁର୍ବଲଂ ପୀଡ୍ଯମାନଂ ଯୋ ବଲଵାନ୍ସମୁପେକ୍ଷତେ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଦୁର୍ବଳ ଓ ଦୁଃଖିତକୁ ଅବହେଳା କରେ—
ଵ୍ଯଵହାରେ ପକ୍ଷପାତୀ ଜିହ୍ଵାରୋଗୀ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଯିଏ ନ୍ୟାୟରେ ପକ୍ଷପାତ କରେ, ସେ ଜିହ୍ବାର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵଯଂ ପାକାଗ୍ରଭୋଜୀ ଯୋ ଗଲରୋଗମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ନିଜେ ଖାଏ, ସେ ଗଳାର ରୋଗରେ ପଡ଼େ।
ପର୍ଵମୈଥୁନ କୃନ୍ମେହୀ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ଵଗେହିନୀମ୍
ଯିଏ ପର୍ବଦିନରେ ନିଜ ଘରବାଳିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସହ ମିଳନ କରେ ଓ ପିଶାବ କରେ—
ପରିକ୍ଷୀଣାନ୍ମିତ୍ରବନ୍ଧୂନ୍ସ୍ଵାମିନଂ ଦଯିତାନୁଗାନ୍ 1.2.51.
ଯେମାନେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ, ସ୍ୱାମୀ କିମ୍ବା ଭକ୍ତ ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି—
ଛଦ୍ମନୋପଚରେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପିତରୌ ସ୍ଵାମିନଂ ଗୁରୂନ୍
ଯିଏ ଚାଳାକି କରି ନିଜ ପିତାମାତା, ସ୍ୱାମୀ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଠକାଏ—
ଵିଶ୍ରବ୍ଧସ୍ଯାପହାରୀ ତୁ ଦୁଃଖାନାଂ ଭାଜନଂ ଭଵେତ୍
ଯିଏ ଭରସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଠକି ସମ୍ପତି ନେଇଯାଏ, ସେ ଦୁଃଖର ପାତ୍ର ହୁଏ।
ଦୁର୍ବଲଵୃଷଵାହୀ ଯଃ କଟିଲୂତୀ ଭଵେତ୍ସ ଚ
ଯିଏ ଦୁର୍ବଳ ବଂଶାଳୀକୁ ଚଲାଏ, ସେ ଉକୁଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଜାତ୍ଯଂଧଶ୍ଚାପି ଯୋ ଗୋଘ୍ନୋ ନିଃପଶୁର୍ଦୁଃଖକୃଦ୍ଗଵାମ୍
ଯିଏ ଗାଈକୁ ମାରେ, ସେ ଜନ୍ମଜାତ ଅନ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି।
ନିସ୍ତେଜକଃ ସଭାଯାଂ ଯୋ ଗଲଗଣ୍ଡୀ ସ ଜାଯତେ
ଯିଏ ସଭାରେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ କରେ, ସେ ଗଳାର ଫୁଲା ରୋଗରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।