ତୈଲାଭ୍ଯଂଗାଦିଭିର୍ଯତ୍ନୈର୍ବହୁଭିଃ ପାଲ୍ଯତେ ନ ଚେତ୍
ତେଲ ମାସାଜ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚେଷ୍ଟାରେ ଯଦି ଏହି ଶରୀରକୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖାଶୁଣା କରାଯାଏ ନାହିଁ,
ଏଵମେତେନ ଦେହେନ କିଂ କୃତ୍ଯଂ ଭୋଜନୋତ୍ତମୈଃ
ତେବେ ଏପରି ଶରୀର ସହିତ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ କଣ ଉପକାର?
ଭଵଂତି ଚାତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଃ କୃତଂ ଶୁଭାଶୁଭଂ କର୍ମ ତତ୍ତଥା ତେନ ଭୁଜ୍ଯତେ
ଏଠାରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି— ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କରାଯାଏ, ସେହିଠାରୁ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ।
ତସ୍ମାତ୍ସଦା ଶୁଭଂ କାର୍ଯମଵିଚ୍ଛିନ୍ନସୁଖାର୍ଥିଭିଃ
ସେଥିପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ଅବିରତ ସୁଖ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଭଲ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମାତ୍ପାପେନ ଦୁଃଖାନି ତୀଵ୍ରାଣି ସୁବହୂନ୍ଯପି
କାରଣ, ପାପରୁ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏଵଂ ତେ ଵର୍ଣିତଃ ସାଧୋ ପ୍ରଶ୍ନୋଽଯଂ ଶକ୍ତିତୋ ମଯା
ଏଭଳିଭାବେ, ହେ ସଜ୍ଜନ, ତୁମ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ମୋ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଆଯୁଷ୍ଯେ କର୍ମଣି କ୍ଷୀଣେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମରଣେ ନୃଣାମ୍
ମଣିଷର ଆୟୁ ଓ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ।
ପଂଚତନ୍ମାତ୍ରସହିତଃ ସମନୋବୁଦ୍ଧ୍ଯହଂକୃତିଃ 1.2.50.
ପାଞ୍ଚ ତନ୍ମାତ୍ରା, ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅହଂକାର ସହିତ,
ଶୀର୍ଷ୍ଣଶ୍ଚ ସପ୍ତଭିଶ୍ଛିଦ୍ରୈର୍ନିର୍ଗଚ୍ଛେତ୍ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ପୁଣ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅହଂକାର ସହିତ ଆତ୍ମା ମୁଣ୍ଡର ସାତଟି ଚିରା ଦ୍ୱାରା ବାହାରିଯାଏ।
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ସୋଽଥ ଗୃହ୍ଣାତି ଶାରୀରଂ ଚାତିଵାହିକମ୍
ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଆତ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶରୀରକୁ ଧାରଣ କରେ।
ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥିତଂ ଜୀଵଂ ଦେହେ ଯମଭଟାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ଆତ୍ମା ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯମର ଦୂତମାନେ ସେତିବେଳେ—
ତପ୍ତାଂବରୀଷତୁଲ୍ଯେନ ଅଯୋଗୁଡନିଭେନ ଚ
ଅଗ୍ନି ପରି ତାପୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଲୋହା ଗୋଲା ପରି ଦେହ ନେଇ,
ଷଡଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନାଂ ମହୀତଲାତ୍
ଏହି ପୃଥିବୀରୁ ଛଅ ଏବଂ ଏଠିରେ ଛଅ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂର,
କ୍ଵଚିଚ୍ଛୀତଂ ମହାଦୁର୍ଗମନ୍ଧକାରଂ କ୍ଵଚିନ୍ମହତ୍।। ଅଗ୍ନିସଂସ୍ପର୍ଶଵଦନୈଃ କାକକାକୋଲଜଂବୁକୈଃ
କେଉଁଠି ତ ଏଠି ଅତି ଠଣ୍ଡା, କେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦୁର୍ଗମ, କେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ପରି ମୁହଁ ଥିବା କାଉ, ଉଲୁ, ଶିଆଳ ଦ୍ୱାରା—
ମକ୍ଷିକାଦଂଶମଶକୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯତେ ସର୍ପଵୃଶ୍ଚିକୈଃ
ମକ୍ଷି, ମାଛି, ମଶା, ସାପ ଓ ବିଛି ଦ୍ୱାରା ଖାଇଦିଆଯାଏ।
କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯତେ ଘୋରୈ ରାକ୍ଷସୈଃ କୃଷ୍ଯତେଽସ୍ଯତେ
ଏବଂ କେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ଖାଉଛନ୍ତି, ଟାଣି ନେଇ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
ମୁହୂତୈର୍ଦଶଭିର୍ଯାତି ତଂ ମାର୍ଗମତିଦୁସ୍ତରମ୍
ମାତ୍ର ଦଶଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ପଥଟିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।
ତାର୍ଯତେ ଚ ନଦୀଂ ଘୋରାଂ ପୂଯଶୋଣିତଵାହିନୀମ୍ 1.2.50.
ସେ ଭୟଙ୍କର ପୁୟ ଓ ରକ୍ତ ଭରିଥିବା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ତତୋ ଯମସ୍ଯ ପୁରତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯତେ ଯମକିଂକରୈଃ
ତାପରେ ଯମର ଦୂତମାନେ ସେଉଁଠି ସେକୁ ଯମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯକର୍ମା ସୌମ୍ଯରୂପଂ ଧର୍ମରାଜଂ ତଦା କିଲ
ଯିଏ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ସେ ସମୟରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଓ ସୁମଧୁର ରୂପରେ ଦେଖେ।
ମରଣାନଂତରଂ ତେଷାଂ ଜଂତୂନାଂ ଯୋନିପୂରଣମ୍
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନେ ନୂଆ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଧାର୍ମିକଃ ପୂଜ୍ଯତେ ତତ୍ର ପାପଃ ପାଶଗଲୋ ଭଵେତ୍
ସେଠାରେ ଧର୍ମିକମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପାପୀ, ସେମାନେ ପାଶରେ ବାନ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ଆରାମଦ୍ରୁମଦାତାରଃ ଫଲପୁଷ୍ପଵତା ପଥା
ଯେଉଁମାନେ ବଗିଚା ଓ ଗଛ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ପଥରେ ଯାନ୍ତି।
ଉପାନହପ୍ରଦା ଯାନୈର୍ଵିତୃଷାଃ ପୂର୍ତଧର୍ମିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚପ୍ପଳ, ଯାନ, ପାଣି ଓ ଦାନ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯୈସ୍ତଥା ତୃପ୍ତା ଯାଂତି ଭୋଜନଦାଯିନ
ଯେଉଁମାନେ ଭୋଜନ ଓ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦାନର ଉପଭୋକ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ତୃପ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯଂ ଶ୍ରୀମହାଦେଵଂ ଭକ୍ତା ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମହାଦେବ ଓ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି—
ମହୀଂ ଗାଂ କାଂଚନଂ ଲୋହଂ ତିଲାନ୍କାର୍ପାସମେଵ ଚ
—ଯେଉଁମାନେ ଜମି, ଗାଈ, ସୁନା, ଲୋହା, ତିଳ ଓ କପାସ ଦାନ କରନ୍ତି—
ତେଷାଂ ତତ୍ର ଗତାନାଂ ଚ ପାପିନାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମିଣାମ୍ 1.2.50.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପାପୀ ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ୍—
ପ୍ରେତଲୋକେ ସ ଵସତି ତତଃ ସଂଵତ୍ସରଂ ନରଃ
ମଣିଷ ପ୍ରେତଲୋକରେ ଏକ ବର୍ଷ ଅବସ୍ଥାନ କରେ।
ସୋଦକୁମ୍ଭମଥାନ୍ନାଦ୍ଯଂ ବାଂଧଵୈର୍ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ
ସେଠାରେ ନିଜ ପରିଜନମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସବୁ ସେଠାରେ ମିଳେ।