ଏଷା ତୃପ୍ଯତି ଭକ୍ତାନାଂ ପ୍ରଣାମେନାପି ଭାରତ
ଭାରତ, ଏହି ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କର ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ।
କୁଣ୍ଡଂ ଚାସ୍ଯା ମଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଂ ନିଷ୍ପାଦିତଂ ଶୁଭମ୍
ମୁଁ ଦେବୀ ପାଇଁ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ କୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରିଛି ।
ହରସିଦ୍ଧିର୍ଦେଵସିଦ୍ଧିର୍ଧର୍ମସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଭାରତ
ଭାରତ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବାରେ ସଫଳତା, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଧର୍ମରେ ସଫଳତା ମିଳେ ।
ଯଶ୍ଚ ପୂଜଯତେ ଦେଵୀଂ ସ୍ଵଲ୍ପେନ ବହୁନାପି ଵା
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ କିମ୍ବା ବହୁ ପ୍ରମାଣରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଫଳ ପାନ୍ତି ।
ଏଵମେତା ମହାଦୁର୍ଗା ନଵତୀର୍ଥେଽତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି ମହାଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଏହି ରୂପଗୁଡିକ ଏଠାରେ ନବତି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତାରିତ ।
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ଚ ମାସସ୍ଯ ନଵରାତ୍ରେ ଵିଶେଷତଃ
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ନବରାତ୍ରି ସମୟରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ,
ବଲିପୂପକନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତର୍ପଣୈର୍ଧୂପଗଂଧିଭିଃ
ବଳି, ପୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ତର୍ପଣ, ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଦ୍ଯା ନୋପକୁର୍ଯୁଃ ପ୍ରପୀଡନମ୍ 1.2.47.
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି କଷ୍ଟ ଦେବେ ନାହିଁ ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରାନ୍ଧନାର୍ଥୀ ଧନମାପ୍ନୁଯାତ୍
ପୁଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ପୁଅ ପାନ୍ତି; ଧନ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଧନ ଲଭନ୍ତି ।
ଆସାଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତିଂ ନରୋ ନାରୀ ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା
ଯେଉଁ ଲୋକ କିମ୍ବା ଜଣେ ନାରୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
କାମଗଵ୍ଯ ଇମା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚିନ୍ତାମଣିନିଭାସ୍ତଥା
ଏହି ଦେବୀମାନେ ଇଚ୍ଛିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଚିନ୍ତାମଣି ପରି ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ତଥାତ୍ର ଭୂତମାତାସ୍ତି ହରସିଦ୍ଧେସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ
ଏଠାରେ ହରସିଦ୍ଧି ସ୍ଥାନର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଭୂତମାତା ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ଵଂ କିଲ ଗୁହୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁଣ୍ଯେ ସାରସ୍ଵତେ ତଟେ
ପୂର୍ବରୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଗୁହା, ପବିତ୍ର ସାରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ତଟରେ,
ସ ଚ ସର୍ଵାଣି ଭୂତାନି ମର୍ଯାଦାଯାମଧାରଯତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଭୂତପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିୟମ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଥିଲେ ।
ଯଦମଂତ୍ରହୁତଂ କିଂଚିଦ୍ଵେଦବାହ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍କୃତମ୍
ଯେଉଁ କିଛି ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଅର୍ପିତ ହୁଏ କିମ୍ବା ବେଦ ବାହାରେ କିଛି କାମ କରାଯାଏ,
ତତସ୍ତ୍ଵନେନ ଭୋଗେନ ତାନି ନଂଦଂତି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଏହି ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବନ୍ତି ।
ପୁଣ୍ଯଂ ତାନ୍ଯେଵ ଭୂତାନି ଗ୍ରସଂତ୍ଯାକ୍ରମ୍ଯ ଦେଵତାଃ
ଦେବତାମାନେ କେବଳ ପୁଣ୍ୟବାନ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି ସେମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ ଵୈ ତଦାକର୍ଣ୍ଯ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଗୁହଃ କାଲ ଇଵାଭଵତ୍ 1.2.47.
ଏହା ଶୁଣି ଗୁହା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ସମୟ ପରି ଭୟଙ୍କର ହେଲେ।
ଜ୍ଵାଲାମାଲା ସୁଦୁର୍ଦର୍ଶା ନାରୀ ଦ୍ଵାଦଶଲୋଚନା ଶୀଘ୍ରମାଦିଶ ମାଂ କୃତ୍ଯେ କିଂ କରୋମି ତଵେପ୍ସିତମ୍
ଅଗ୍ନିର ମାଳା ପରିଧାନ କରିଥିବା, ଦ୍ୱାଦଶ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ନାରୀ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ: 'ମୋତେ ନିଜ କାମରେ ଆଦେଶ ଦିଅ—ତୁମେ କଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?'
ମନୁଷ୍ଯଦତ୍ତଂ ସକଲଂ ଭୁଜ୍ଯତେ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯାଧମୈଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାହା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଏତାସ୍ତ୍ଵାନୁଵ୍ରଜିଷ୍ଯଂତି ଦେଵ୍ଯଃ କୋଟିଶତଂ ଶୁଭେ
ଏହି ଦେବୀମାନେ, କୋଟିଶତ ଗଣନାରେ, ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ।
ମଯୂରଂ ସମୁପାସ୍ଥାଯ ଗୁହଶକ୍ତିଃ ସମାଗତା
ମୟୂର ଉପରେ ବସି, ଗୁହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ଜଘାନ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ଦେଵୀ ନାନାଵିଧାଯୁଧୈଃ
ଦେବୀ ନିକଟକୁ ଆସି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ପ୍ରସାଦଯଂତି ତାଂ ଦେଵୀଂ ନାନାଵେଷୈଃ ସୁଦୀନଵତ୍
ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ, ନାନା ରୂପ ଧରି, ଦୁଃଖରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ନୃତ୍ଯଂତି ଦେଵି ପଦ୍ମାକ୍ଷି ପ୍ରସୀଦେତି ପୁନଃପୁନଃ
ସେମାନେ ନୃତ୍ୟ କରି, ପୁନଃପୁନଃ କହିଲେ: 'ପଦ୍ମାକ୍ଷି ଦେବୀ, ଦୟା କର।'
ତାଂ ତେ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତ୍ରାହି ନସ୍ତ୍ଵଂ ଭୂତମାତା ଭଵେଶ୍ଵରି
ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଭୂତମାତା, ଭବେଶ୍ୱରୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।'
ଯେ ଚୈଵଂ ତ୍ଵାଂ ତୋଷଯନ୍ତି ତେଷାଂ ଦେହି ଵରାନ୍ସଦା ।। 1.2.47.
ଯେମାନେ ଏପରି ଭାବେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ଅରିଷ୍ଟାଭରଣୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଦଧିଭକ୍ତୈଶ୍ଚ ପୂଜନୈଃ
ଅରିଷ୍ଟ ଭୂଷଣ, ଫୁଲ, ଦହିଭାତ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା।
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ଦେଵୀ ମୁମୁଦେ ଭୂତସଂଵୃତା
ଏପରି ଭାବେ ଦେବୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଯ ଏନାଂ ପ୍ରଣମେନ୍ମର୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵାରିଷ୍ଟୈର୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ଯେ ମାନବ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।