ଏଵଂ ଦୀର୍ଘଂ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ସ୍ଥାପିତା ମଯକା ଶୁଭା
ଏପରି ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରି, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ଦେବୀମାନେଠାରେ ବିସ୍ଥାପିତ କରିଛି।
ତୃତୀଯା ଚ ଦିଶି ତସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତା ସଂସ୍ଥାପିତା ମଯା
ତୃତୀୟ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ଯେ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ନିତ୍ଯମେନାଂ ନରୋତ୍ତମାଃ
ଯେଉଁ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସେଠି ସଦା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।
ଏଵମେତାସ୍ତିସ୍ରୋ ଦୁର୍ଗାଃ ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି ଏହି ତିନି ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସୁଵର୍ଣାକ୍ଷୀ ତୁ ଯା ଦେଵୀ ବ୍ରହ୍ମାଂଡପରିପାଲିନୀ
ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷୀ ନାମକ ଦେବୀ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି,
ଯେ ଚୈନାଂ ପ୍ରଣମିଷ୍ଯଂତି ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବେ ଏବଂ ପୂଜା କରିବେ,
ଅପରା ଚ ମହାଦୁର୍ଗା ଚର୍ଚିତା ଚେତି ସଂସ୍ଥିତା । ରସାତଲତଲାତ୍ତତ୍ର ମଯାନୀତା ସୁଭକ୍ତିତଃ
ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାଦୁର୍ଗା, ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତିରେ ରସାତଳ ତଳରୁ ଆଣି, ସମ୍ମାନିତ ଓ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଇଯମର୍ଚ୍ଯା ଚ ଚିଂତ୍ଯା ଚ ଵୀରତ୍ଵଂ ସମଭୀପ୍ସୁଭିଃ 1.2.47.
ଯେଉଁମାନେ ବୀରତ୍ୱ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ ଓ ଧ୍ୟାନ କରିବେ।
ଇଯମେଵ ମହାଦୁର୍ଗା ଶୂଦ୍ରକଂ ଵୀରସତ୍ତମମ୍ । ଚୌରୈର୍ବଦ୍ଧଂ କଲୌ ଚାଗ୍ରେ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଵିକ୍ରମାତ୍
ଏହି ମହାଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, କଳିଯୁଗରେ ଚୋରମାନେ ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ରକ ବୀରଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେବେ, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବେ।
ତତସ୍ତ୍ଵେତାଂ ସ ଚାରାଧ୍ଯ ଵୀରେଂଦ୍ରତ୍ଵମଵାପ୍ସ୍ଯତି
ତାପରେ, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି ନିଜେ ବୀରମାନଙ୍କର ନାୟକତ୍ୱ ଲାଭ କରିବ।
ତସ୍ମାଦିଯଂ ସମାରାଧ୍ଯା ଵୀର୍ଯକାମୈର୍ନରୈଃ ସଦା
ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ସଦା ବଳ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ତଥା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯା ତୃତୀଯସ୍ଯାଂ ଦିଶି ସ୍ଥିତା । ଯାମାରାଧ୍ଯ ଜଯଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାଂ ରୋହିଣୀପତିଃ
ତୃତୀୟ ଦିଗରେ ଥିବା ତିନି ଜଗତର ଜୟ ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ରୋହିଣୀପତି ତିନି ଜଗତରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ।
ଏଵମେତାଃ ପଶ୍ଚିମାଯାମୁତ୍ତରସ୍ଯାମତଃ ଶୃଣୁ
ଏଭଳି ଦେବୀମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି; ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ।
ଏକଵୀରେତି ଯା ଦେଵୀ ସାକ୍ଷାତ୍ସା ଶିଵପୂଜିତା
ଏକବୀରା ନାମର ଦେବୀ, ଯିଁଁକୁ ଶିବ ନିଜେ ପୂଜା କରିଥିଲେ—
ଵୀର୍ଯେଣାଦ୍ଯେକଵୀରାଯାଃ କୃତ୍ଵା ଲୋକାଂଶ୍ଚ ଭସ୍ମସାତ୍
ଏକବୀରାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଏକବାର ଭସ୍ମ କରିଦେଇଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧା ତ୍ଵେକଵୀରା ଶକ୍ତିରେଷା ସନାତନୀ
ଏଭଳି ଏକବୀରା, ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଶକ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍ସମାନୀତା ମଯାରାଧ୍ଯାତ୍ର ଭାରତ
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲି, ଭାରତ, ଉପାସନା କରି ପରେ।
ଦ୍ଵିତୀଯା ହରସିଦ୍ଧ୍ଯାଖ୍ଯା ଦେଵୀ ଦୁର୍ଗା ମହାବଲା 1.2.47.
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି ହରସିଦ୍ଧି ନାମର ଦୁର୍ଗା, ଅତି ବଳଶାଳୀ।
ଯଦା ଶୀକୋତ୍ତରସ୍ଥେନ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପ୍ରାର୍ଥିତେନ ଚ
ଯେତେବେଳେ ଶୀକୋଟାର ଉତ୍ତରେ ଥିବା ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଥିଲେ—
ତଦା ମଂତ୍ରପ୍ରଭାଵେଣ ମୋହିତା ଗିରିଜା ସତୀ
ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଗିରିଜା, ସତୀ, ମୋହିତ ହେଇଗଲେ।
ତତୋ ରୁଦ୍ରଶରୀରାତ୍ତୁ ଵିନିଷ୍କ୍ରାଂତାର୍ତିନାଶିନୀ
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହରୁ ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଦେବୀ ବାହାରିଲେ।
ସା ସହସ୍ରଭୁଜା ଦେଵୀ ସମାକ୍ରମ୍ଯାଭିପୀଡ୍ଯ ଚ
ସେହି ଦେବୀ, ହଜାର ହାତ ନେଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଦମନ କରିଦେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ସା ଲୋକେ ହରସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯତେ
ସେତିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦେବୀ ଲୋକରେ ହରସିଦ୍ଧି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଏତାମାରାଧ୍ଯ ସୁଗ୍ରୀଵପ୍ରମୁଖା ଦୋଷନାଶିନୀମ୍
ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ମାଦେତାଂ ପୂଜଯେତ୍ତୁ ମନୋଵାକ୍କାଯକର୍ମଭିଃ
ତେଣୁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ମନ, କଥା ଓ ଶରୀରର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତୃତୀଯେଶାନକୋଣସ୍ଥା ଚଂଡିକା ନଵମୀ ସ୍ଥିତା
ତୃତୀୟ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀ, ନବମୀ ତିଥିରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଯା ପୁରା ପାର୍ଵତୀଦେହାଦ୍ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ମହାସୁରୌ
ଏହି ଦେବୀ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଦେହରୁ ବାହାରି ମହାଅସୁରଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିଥିଲେ—
ଅକ୍ଷୌହିଣୀଶତଂ ତ୍ଵେକଂ ଚଂଡମୁଂଡୌ ଚ ତାଵୁଭୌ 1.2.47.
ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ, ଏକ ଶତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସହିତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଇଯମେଵାଂଧକାନାଂ ଚ ତୃଷିତା ଶୋଣିତଂ ପୁନଃ
ଏହି ମହିଳା ଆଁଧକ ଗୋଷ୍ଠୀ ପାଇଁ ପୁନି ରକ୍ତ ପିବିବାକୁ ତୀବ୍ର ତୃଷ୍ଣା ଅନୁଭବିଲେ ।
ଇଯଂ ଚ ରକ୍ତବୀଜାନାଂ କୃତ୍ଵା ପାନଂ ଚ ରକ୍ତଜମ୍
ଏହି ମହିଳା ରକ୍ତବୀଜ ଗୋଷ୍ଠୀର ରକ୍ତ ପିଇବା ପରେ ତାହାର ରକ୍ତରେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବିଲେ ।