ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ହି ମଯା ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ନିର୍ମିତା
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ— 'ମୋ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ହୋଇଥିଲା।'
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମପୀଦମାଵାଭ୍ଯାଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ଶିଵଵୈଭଵମ୍
ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ମିଶି, ଶିବଙ୍କ ମହିମାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛୁ।
ହ୍ରେପଣୀ ସଂକଥା ତାଵଦାସ୍ତାମଦ୍ଯାପ୍ଯହଂ ଯତଃ
ସେ ଲଜ୍ଜାଜନକ କଥାକୁ ଏଠାରେ ଛାଡିଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ଏଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି—
ସଖ୍ଯଂ ସାପ୍ତପଦୀନଂ ହି କଥ୍ଯତେ ତଦ୍ଭଵାନ୍ମଯି
ସାତ ପଦ ଚାଲିଲେ ମିତ୍ରତା ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତୁମେ ମୋତେ ଏଭଳି ଭାବିବା।
ଅସଂସ୍ତୁତଧିଯଂ ହିତ୍ଵା କର୍ତୁମର୍ହସ୍ଯନୁଗ୍ରହମ୍
ଯେମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହି, ତୁମେ ମୋତେ କୃପା କରିବା ଉଚିତ।
ହଂସକୋଲାକୃତୀ ଦଧ୍ଵୋ ମିଥଃ ସାମ୍ଯଂ ଵ୍ଯପୋହିତୁମ୍ 1.3.2.13.
ହଂସ ଓ ବରାହ ରୂପ ଧରି, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଆପଣାଙ୍କର ସମତାକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲୁ।
ନ ଜାନେ ମମ ଚାସ୍ଯାଗ୍ରଂ ଦିଦୃକ୍ଷୋରୀଦୃକ୍ଷୀ ଦଶା
ମୁଁ ଏପରି ଆକାଂକ୍ଷାର ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣେନି, ଯେଉଁଠାରେ ଶେଷ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।
ଜାତଶ୍ରମୋଽସ୍ମି ନିତରାଂ ଵିଯୁଜ୍ଯ ଇଵ ଚାସୁଭିଃ
ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଳାନ୍ତ, ମନେ ହେଉଛି ଜଣେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଛି।
ତନ୍ମେ କୁରୁଷ୍ଵ ମିତ୍ରସ୍ଯ ସଫଲାଂ ଯାଚନାମିମାମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ମୋର ଏହି ମିତ୍ରତାର ଅନୁରୋଧକୁ ସଫଳ କର।
ତତ୍ତ୍ଵଯା କରଣୀଯୈଵଂ ପ୍ରାର୍ଥନୈଷା କୃତାଂଜଲିଃ
ଏହି ଅନୁରୋଧ ହାତ ଜୋଡି କରୁଛି, ଏହା ତୁମେ କରିବା ଦରକାର।
ଯଦ୍ଵା ନ ପଶ୍ଯତି ତଦାପ୍ଯସ୍ମି ସାମ୍ଯମୁପେଯିଵାନ୍
ଯେତେବେଳେ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେତେବେଳେ ସେ ମୋ ସହ ସମତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ତ୍ଵଯୈଵ ପରିହାର୍ଯତ୍ଵମିଦାନୀଂ ସମୁପାଗତମ୍
ଏବେ ଏହି ଦୂରେଇ ରଖିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୋରେ ଆସିଛି।
ଗିରମେକାମିମାମଗ୍ରେ ଚକ୍ରପାଣେରୁଦୀରଯ
ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଏକ ଉକ୍ତି କହ।
ଅତ୍ଯୁଚ୍ଚଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନଗ୍ରମତ୍ର ସାକ୍ଷ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋଽସ୍ମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଛି; ଏଠି ମୁଁ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ଦାଉଁଛି।
ସଂଭାଵିତୋଯଂ ସୁତରାଂ ପିତ୍ରେଵ ହି ପିତାମହଃ
ଏହିଜଣେ ବଡ଼ ସମ୍ମାନିତ, ଯେପରି ଜଣେ ପିତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତାମହ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମମ ସାହାଯ୍ଯଂ ସୁମହତ୍କ୍ରିଯତାଂ ତ୍ଵଯା ।। 1.3.2.13.
ଏହିପରି କହି, ମୋର ବଡ଼ ସହଯୋଗ ତୁମେ କର।
ତେଜଃସ୍ତଂଭାଭ୍ଯର୍ଣଭାଜେ ତଥୈଵ ପ୍ରାହାଶେଷଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ବ୍ରହ୍ମଵାକ୍ଯମ୍
ତେଜ ଓ ଶିଖରରେ ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଅବଶିଷ୍ଟ କଥା କହିଲେ।
ନାଗ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟମନେନେତି ନିଶ୍ଚିକାଯ ଵିଵେକଵାନ୍
ସେ ବୁଝିଲେ ଯେ, ସେ ଶିଖର ଦେଖିନଥିଲେ।
ଅନୁଗ୍ରହୀତୁଂ ମାଂ ମୁଗ୍ଧଂ ହଂତୁଂ ଚାସ୍ଯ ଵିଧେର୍ମଦମ୍
ମୋର ଅଜ୍ଞତାରେ ମୋତେ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଏହି ଭାଗ୍ୟର ଅହଂକାର ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ମୂଲସଂଦର୍ଶନାଶକ୍ତ୍ଯା ତେଜଃସ୍ତଂମ୍ଭସ୍ଯ ମେ ମଦଃ
ମୂଳ ଦେଖିପାରିବାର ଅସମର୍ଥତା ଦ୍ୱାରା, ମୋର ତେଜର ଅହଂକାର ଦମିତ ହେଲା।
ସ୍ତୂଯତେ ଵୀତଗର୍ଵତ୍ଵାତ୍ସ ଇଦାନୀଂ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏବେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି।
ଅଦ୍ଯାପ୍ଯଵୀତଗର୍ଵତ୍ଵାଲ୍ଲବ୍ଧ୍ଵାସୌ କୂଟସାକ୍ଷିଣମ୍
ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅହଂକାର ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବାରୁ, ସେ ଏକ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀକୁ ପାଇଛି।
ତଦଦ୍ଯ ସକଲସ୍ଯାପି ଦୁଃଖସ୍ଯାପନଯେ କ୍ଷମଃ
ଆଜି ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ତଥା କୃତାପରାଧସ୍ଯ କୃତଘ୍ନସ୍ଯ ଗୁରୁଦ୍ରୁହଃ
ଏଭଳି ଅପରାଧ କରିଥିବା, କୃତଘ୍ନ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ।
ଜଯ ପ୍ରଭାକରାକାର ଜଯାମୃତକରାକୃତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଆକାର ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ, ଅମୃତ ହସ୍ତ ଆକୃତି ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ଜଯ ଵୈଶ୍ଵାନରାକାର ଜଯ ଗନ୍ଧଵହାକୃତେ
ବିଶ୍ୱାଗ୍ନି ସଦୃଶ ଆକାର ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ, ପବନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଆକୃତି ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ ହେଉ।
ରକ୍ଷ ମାଂ ତ୍ରିଗୁଣାତୀତ ରକ୍ଷ ମାଂ କାଲଵିଗ୍ରହ 1.3.2.14.
ତିନି ଗୁଣ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା, କାଳର ମୂର୍ତ୍ତି ଥିବା, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଜଗତାଂ ରକ୍ଷିତା ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ରକ୍ଷକ।
ଅଣୂନାମପ୍ଯଣୀଯାଂସ୍ତ୍ଵଂ ମହାଂସ୍ତ୍ଵଂ ମହତାମପି
ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ନିଗମାସ୍ତଵ ନିଶ୍ଵାସା ଵିଶ୍ଵଂ ତେ ଶିଲ୍ପଵୈଭଵମ୍
ବେଦଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମର କଳାର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ।