ଯଦି ସାପହ୍ନଵଂ ଚିତ୍ତଂ ମଯ୍ଯତୀଵ ତଵାସ୍ତି ଚେତ୍ ୪୬.
ଯଦି ଏଠିଏ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି କିଛି ଅସ୍ୱୀକୃତି ଅଛି—
ଅସ୍ମିନ୍ବହୂଦକେ ତୀର୍ଥେ ଯତ୍ର ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍ ୪୬.
ଏହି ବହୁଦକ ତୀରେ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବି—
ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧନଧାନ୍ଯଂ ଚ ପୁତ୍ରଦାରାଦିସଂପଦଃ ୪୬.
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ପୁଅ, ଝିଅ, ଜଣାଣୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି—
ସଵିତା ପରମୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଵା ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୪୬.
ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଦେବତା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମନେ କରନ୍ତି।
ବହୂଦକମିଦଂ କୁଂଡଂ ସଂସେଵ୍ଯଂ ଚ ସଦା ତ୍ଵଯା ୪୬.
ଏହି ବହୁଦକ କୁଣ୍ଡକୁ ସଦା ତୁମେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ବହୂଦକେ କୁଂଡଵରେ ସ୍ନାତି ଯୋ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ ୪୬.
ଯେଉଁ ଲୋକ ବହୁଦକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଣ୍ଡରେ ବିଧିମତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ—
ବହୂଦକେ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାଘମାସକେ ୪୬.
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ ବହୁଦକରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଯଃ ଶୁଚିର୍ଯଜତି ଵୈ କ୍ରତୁମ୍ ୪୬.
ଯେଉଁଠି ବହୁଦକ ତୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ କେହି ଯଜ୍ଞ କରେ—
ଅତ୍ର ଯସ୍ତ୍ଯଜତି ପ୍ରାଣାନ୍ବହୂଦକତଟେ ନରଃ ୪୬.
ଏଠାରେ, ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ହେ ମଣିଷ,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଜ୍ଜପସାଧନମ୍ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଜପ ସାଧନା କରନ୍ତି,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଚ ଦ୍ଵିଜମେକଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଏକ ଦ୍ୱିଜକୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଯା ନାରୀ ଗୌରିଣିକାଃ ଶୁଭାଃ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେଉଁ ଶୁଭ ନାରୀମାନେ ଗୌରିଣୀକା ଅଛନ୍ତି,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଯୋଗସାଧନମ୍ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଯୋଗ ସାଧନା କରନ୍ତି,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଚ ପ୍ରେତାନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦୀଯତେ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯେ କିଛି ଦିଆଯାଏ,
ସ୍ନାନଂ ଦାନଂ ଜପୋ ହୋମଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଃ ପିତୃତର୍ପଣମ୍ ୪୬.
ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ, ହୋମ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ପିତୃତର୍ପଣ—
ତ୍ଵଯୈତଦ୍ଧୃଦି ସଂଧାର୍ଯ ଫଲଂ ଵ୍ଯାସେନ ସୂଚିତମ୍ ୪୬.
ଏହି ସବୁକୁ ତୁମେ ହୃଦୟରେ ଧର; ଏହାର ଫଳ ବ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୋଽଭଵନ୍ମୌନୀ ସ୍ନାତ୍ଵା କୁଂଡେ ତତଃ ଶୁଚିଃ ୪୬.
ଏଭଳି କହି ସେ ମୌନ ହେଲେ, ତାପରେ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତତଃ ସ ସପ୍ତରାତ୍ରାଂତେ ଜହୌ ବାଲୋ ନିଜାନସୂନ୍ ୪୬.
ତାପରେ ସାତ ରାତି ପରେ, ସେ ଶିଶୁ ନିଜ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଯତ୍ର ବାଲଃ ସ ଚ ପ୍ରାଣାଞ୍ଜହୌ ଜପପରାଯଣଃ ୪୬.
ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶିଶୁ ଜପରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ ଓ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ,
ବହୂଦକେ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବାଲାଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେ କେହି ବାଳାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ନଂଦଭଦ୍ରୋ ଽପ୍ଯଥାନ୍ଯସ୍ଯାଂ ଭାର୍ଯାଯାମପରାନ୍ସୁତାନ୍ ୪୬.
ନନ୍ଦଭଦ୍ରଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଠାରେ ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଦେହଂ ଯଯୌ ପାର୍ଥ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ୪୬.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଯାହାରୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ଅସ୍ଯ ତୀରେ ସ୍ଵମଂଶଂ ଚ ଵଲ୍ଲୀନାଥଃ ପ୍ରମେକ୍ଷ୍ଯତି ୪୬.
ଏହି ତଟରେ ବଲ୍ଲୀନାଥ ନିଜ ଅଂଶକୁ ଦେଖିବେ।
ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ଦେଵଂ ଯୋଗସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୪୬.
ସେ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି, ଯୋଗସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ।
ପଶ୍ଚିମାଯାଂ ବୁଧସୁତସ୍ତଥା କ୍ଷେତ୍ରଂ ସ ଭାରତ ୪୬.
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ହେ ଭାରତ, ବୁଧଙ୍କ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ସେ ମାଟିକୁ ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଶ୍ଚାସୌ ଭଟ୍ଟଦିତ୍ଯସମୋ ରିଵଃ ୪୬.
ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ୟଙ୍କ ସମାନ, ହେ ରିବ।
ଅସ୍ଯ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜପ୍ତଵ୍ଯଂ କର୍ଣମୂଲକେ ୪୬.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହିମା ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କାନର ଗୋଡ଼ିକୁ କହିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୃଣୋତୀଦଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଯେଶ୍ଚ ଭାସ୍କରଃ ୪୬.
ଯିଏ ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଶୁଣେ, ସେଠି ପ୍ରଭାତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ସମାରାଧ୍ଯ ଯଥା ଦେଵ୍ଯଃ ସ୍ଥାପିତାସ୍ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ହେ ଶ୍ରୋତା, ଦେବୀମାନେ କିପରି ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିତ ଓ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଯଥାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵ୍ଯାପକଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ଯେପରି ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସେଇ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ,