ସ ମାମପଶ୍ଯତ୍ତ୍ରସ୍ତଂ ଚ କୃପଯା ସଂଯୁତୋ ମୁନିଃ ୪୬.
ମୁଁ ଭୟଭୀତ ଥିବାବେଳେ, ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ମୁନି ମୋତେ ଦେଖିଲେ।
ଵିପ୍ରଜନ୍ମନି ତସ୍ଯୈଵ ପ୍ରଭାଵାଦ୍ଵ୍ଯାସସଂଗମଃ ୪୬.
ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମରେ ମୋର ବ୍ୟାସଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ହେଲା।
କିମେଵଂ ନଶ୍ଯସେ କୀଟ କସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୋର୍ବିଭେଷି ଚ ୪୬.
ହେ କୀଟ, କାହିଁକି ଏଭଳି ନଷ୍ଟ ହେଉଛୁ? କାହିଁକି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଡରୁଛୁ?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମତିମାନ୍ପୂର୍ଵପୁଣ୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯାସଂ ତଦୋଚିଵାନ୍ ୪୬.
ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲି।
ଏତଦେଵ ଭଯଂ ମାନ୍ଯ ଗଚ୍ଛେଯମଧମାଂ ଗତିମ୍ ୪୬.
ମୋର ଏକମାତ୍ର ଭୟ ଏହି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅଧମ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବି।
ତାସୁ ଗର୍ଭାଦିକକ୍ଲେଶଭୀତସ୍ତ୍ରସ୍ତୋଽସ୍ମି ନାନ୍ଯଥା॥ ୪୬.
ସେ ସମସ୍ତ ଗର୍ଭ ଓ ଦୁଃଖରେ, ଜନ୍ମ ଆଦି ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ନୁହେଁ, ଏହି ଭୟରେ ଅଛି।
ମା ଭଯଂ କୁରୁ ସର୍ଵାଭ୍ଯୋ ଯୋନିଭ୍ଯଶ୍ଚ ଚିରାଦିଵ ୪୬.
ତୁମେ କେବେ ବି କୌଣସି ଯୋନିକୁ ଭୟ କରନି, ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସଦା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋହଂ କାଲିଯେନ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ୪୬.
କାଳିୟଙ୍କ ଏହିପରି କଥା କହିବା ପରେ, ମୁଁ ସେ ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲି।
ତତଃ କାକଶ୍ରୃଗାଲାଦିଯୋନିଷ୍ଵସ୍ମି ଯଦାଽଭଵମ୍ ୪୬.
ତାପରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କାଉ, ଶିଆଳ ଓ ଏମିତି ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଲି,
ତତୋ ବହୁଵିଧା ଯୋନୀଃ ପରିକ୍ରମ୍ଯାସ୍ମି କର୍ଷିତଃ ୪୬.
ତାପରେ, ବହୁ ପ୍ରକାର ଯୋନି ମଧ୍ୟରେ ଘୁରି ଘୁରି, ମୁଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଲି।
ତତୋ ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତ୍ଯସ୍ମି ପିତୃଭ୍ଯାଂ ପରିଵର୍ଜିତଃ ୪୬.
ମୋ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟରୁ ମୁଁ ମାତାବାପାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲି।
ତତୋ ମାଂ ପଂଚମେ ଵର୍ଷେ ଵ୍ଯାସ ଆଗତ୍ଯ ଜପ୍ତଵାନ୍ ୪୬.
ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଆସି ମୋ ପାଖରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ।
ଅନଧୀତାନି ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵେଦାନ୍ଧର୍ମାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ ତତ୍ର ତ୍ଵଂ ନଂଦଭଦ୍ରଂ ଚ ଆଶ୍ଵାସଯମହାମତିମ୍॥ ୪୬.
ସେତେବେଳେ ଶାସ୍ତ୍ର, ବେଦ ଓ ଧର୍ମ ମୁଁ ପଢ଼ିନଥିଲି; ତୁମେ ଏବଂ ନନ୍ଦଭଦ୍ର ଏଠି ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ତ୍ଯତ୍କ୍ଵା ବହୂଦକେ ପ୍ରାଣାନସ୍ଥିକ୍ଷେପଂ ମହୀଜଲେ ୪୬.
ତାପରେ ବହୁଦକରେ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରାଣ ଓ ହାଡ଼ ମହାଜଳରେ ଛାଡ଼ିଦେଲି।
ଗମିଷ୍ଯସି ତତୋ ମୋକ୍ଷମିତି ମାଂ ଵ୍ଯାସ ଉକ୍ତଵାନ୍ ୪୬.
ତାପରେ ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।'
ଇତି ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵମାତ୍ମନଶ୍ଚରିତଂ ମଯା ୪୬.
ଏଭଳି ମୁଁ ମୋ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଅହୋ ମହାଦ୍ଭୁତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଚରିତଂ ଯେନ ମେ ହୃଦି ୪୬.
ହାଁ, ତୁମର ଚରିତ୍ର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଯାହା ଦେଖି ମୋ ହୃଦୟ ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେଉଛି।
କିଂ ତୁ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଧର୍ମସ୍ଯ କର୍ତୁକାମୋସ୍ମି ନିଷ୍କୃତିମ୍ ୪୬.
କିନ୍ତୁ ତୁମେ କହିଥିବା ଧର୍ମ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।
ଅତ୍ର ତୀର୍ଥେ ଚ ସପ୍ତାହଂ ନିରାହାରସ୍ତ୍ଵହଂ ସ୍ଥିତଃ ୪୬.
ଏଠି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ସାତିଦିନ ଅନାହାରେ ରହିଥିଲି।
ତତୋ ବର୍କରିକାତୀର୍ଥେ ଦଗ୍ଧଵ୍ଯୋହଂ ତ୍ଵଯା ତଟେ ୪୬.
ତାପରେ ବର୍କରିକା ତୀରେ ତୁମେ ମୋତେ ତଟରେ ଦାହ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଯଦି ସାପହ୍ନଵଂ ଚିତ୍ତଂ ମଯ୍ଯତୀଵ ତଵାସ୍ତି ଚେତ୍ ୪୬.
ଯଦି ଏଠିଏ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି କିଛି ଅସ୍ୱୀକୃତି ଅଛି—
ଅସ୍ମିନ୍ବହୂଦକେ ତୀର୍ଥେ ଯତ୍ର ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍ ୪୬.
ଏହି ବହୁଦକ ତୀରେ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବି—
ଆରୋଗ୍ଯଂ ଧନଧାନ୍ଯଂ ଚ ପୁତ୍ରଦାରାଦିସଂପଦଃ ୪୬.
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ପୁଅ, ଝିଅ, ଜଣାଣୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି—
ସଵିତା ପରମୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵସ୍ଵଂ ଵା ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୪୬.
ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଦେବତା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମନେ କରନ୍ତି।
ବହୂଦକମିଦଂ କୁଂଡଂ ସଂସେଵ୍ଯଂ ଚ ସଦା ତ୍ଵଯା ୪୬.
ଏହି ବହୁଦକ କୁଣ୍ଡକୁ ସଦା ତୁମେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ବହୂଦକେ କୁଂଡଵରେ ସ୍ନାତି ଯୋ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ ୪୬.
ଯେଉଁ ଲୋକ ବହୁଦକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଣ୍ଡରେ ବିଧିମତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ—
ବହୂଦକେ ଚ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାଘମାସକେ ୪୬.
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ ବହୁଦକରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଯଃ ଶୁଚିର୍ଯଜତି ଵୈ କ୍ରତୁମ୍ ୪୬.
ଯେଉଁଠି ବହୁଦକ ତୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ କେହି ଯଜ୍ଞ କରେ—
ଅତ୍ର ଯସ୍ତ୍ଯଜତି ପ୍ରାଣାନ୍ବହୂଦକତଟେ ନରଃ ୪୬.
ଏଠାରେ, ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ହେ ମଣିଷ,
ବହୂଦକସ୍ଯ ତୀରେ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଜ୍ଜପସାଧନମ୍ ୪୬.
ଏବଂ ବହୁଦକ ତଟରେ ଯେ କେହି ଜପ ସାଧନା କରନ୍ତି,