ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତୋଽପି ଧର୍ମଃ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଲେଶାଯୈଵ ଵିନାଶିଵମ୍ ୪୬.
ଠିକ୍ ଭାବେ କରାଯାଇଥିବା ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କେବଳ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରେ, ନାଶ ନୁହେଁ।
ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵକୃତଂ ତସ୍ମାତ୍ପୂଜନୀଯଃ ସଦାଶିଵଃ ୪୬.
ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ତେଣୁ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧପ୍ରଜ୍ଞ କିମେତଚ୍ଚ ପାପିନୋଽପି ନରା ଯଦା ୪୬.
ହେ ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ଏହା କଣ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ—
ଵ୍ଯକ୍ତଂ ତୈସ୍ତମସା ଦତ୍ତଂ ଦାନଂ ପୂର୍ଵେଷୁ ଜନ୍ମସୁ ୪୬.
ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ତାହାର ଫଳ।
କିଂ ତୁ ଯତ୍ତମସା କର୍ମ କୃତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ ୪୬.
ତଥାପି, ଅନ୍ଧକାରର ପ୍ରଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ଦେଖାଏ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଯାତି ନରକଂ ସଂଶଯଃ ୪୬.
ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଇହୈଵୈକସ୍ଯ ନାମୁତ୍ର ଅମୁତ୍ରୈକସ୍ଯ ନୋ ଇହ ୪୬.
ଏଠାରେ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ କାମ କରେ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ ଲାଗୁଥାଏ, ଅନ୍ୟର ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଭଵେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତିର୍ନୈଵାର୍ଜଯନ୍ତ୍ଯପି ୪୬.
ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ରହିଯାଏ; ଭୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ନୂତନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ତପୋଭିଶ୍ଚାର୍ଜଯତ୍ଯପି ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେମାନେ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ଚେହାପି ନାର୍ଜଯେତ୍ ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରେନାହିଁ।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଭାଗତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶଲ୍ଯାନି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ ୪୬.
ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ମହାଭାଗ, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଯୋହି ନଷ୍ଟେଷ୍ଵଭୀଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରାପ୍ତେଷ୍ଵପି ଚ ଶୋଚତି ୪୬.
ଯିଏ ହାରାଇଥିବା ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରେ, ନୂଆ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶୋକ କରିଥାଏ—
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମବାଲାଯ ବାଲରୂପାଯ ଧୀମତେ ୪୬.
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ହେ ଶିଶୁ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଶିଶୁ ରୂପରେ ଜ୍ଞାନୀ।
ବହଵୋଽପି ମଯା ଵୃଦ୍ଧା ଦୃଷ୍ଟାଶ୍ଚୋପାସିତାଃ ସଦା ୪୬.
ମୁଁ ବହୁ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ସଦା ଦେଖିଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିଛି।
ଯେନ ମେ ଜନ୍ମସଂଦେହା ନାଶିତା ଲୀଲଯୈଵ ଚ ୪୬.
ଯାହା ମୋର ଜନ୍ମ ସନ୍ଦେହକୁ ଖେଳ କରି କରି ଦୂର କରିଦେଇଥିଲେ।
ମହଦେତତ୍ସମାଖ୍ଯେଯମେକାଗ୍ରଃ ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୪୬.
ଏହା ଏକ ମହାନ କଥା; ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସତ୍ୟରେ ଶୁଣ।
ଵୈଦିଶେ ନଗରେ ଵିପ୍ରୋ ନାମ୍ନାଽସଂ ଧର୍ମଜାଲିକଃ ୪୬.
ବୈଦିଶ ନଗରରେ ଧର୍ମଜାଳିକ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯଥା ସାକ୍ଷାଦ୍ବୃହସ୍ପତିଃ ୪୬.
ସେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ରହ୍ମସ୍ପତି ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ଚାତିଦୁରାଚାରଃ ପାପିନାମପି ପାପରାଟ୍ ୪୬.
ସେ ନିଜେ ବହୁତ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ।
ଅସତ୍ଯଭାଷୀ ଦମ୍ଭୀଚ ସଦା ଧର୍ମଧ୍ଵଜୀ ଖଲଃ ୪୬.
ସେ ସଦା ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିଲେ, ଚଳାକ ଏବଂ ଧର୍ମର ଢ଼ଙ୍ଗ ଧରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ଯସ୍ମାଜ୍ଜାଲିକଵଜ୍ଜାଲଂ ଲୋକେଭ୍ଯୋଽହଂ କ୍ଷିପାମି ଚ ୪୬.
ମୁଁ ଜାଳିକ ପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଳ ପସାରିଦେଉଛି।
ସୋଽହଂ ତୈର୍ବହୁଭିଶ୍ଚୀର୍ଣୈଃ ପାତକୈରଂତ ଆଗତେ ୪୬.
ଏଭଳି ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରି, ମୁଁ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ଯମଦୁତୈସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଟଃ ସ୍ମାର୍ଯମାମଃ ସ୍ଵଚେଷ୍ଟିତମ୍ ୪୬.
ଯମର ଦୂତମାନେ ମୋତେ ଟାଣିନେଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ମୋର କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରାଇଲେ।
ଆତ୍ମାନଂ ବହୁଧା ନିଂଦଞ୍ଛାଶ୍ଵତୀର୍ନ୍ଯଵସଂ ସମାଃ ୪୬.
ମୁଁ ନିଜକୁ ବହୁ ଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟ କହି, ନଦୀ କୂଳରେ ଘାସ ଚେବା କରି ବର୍ଷରେ ବର୍ଷ କାଟିଲି।
ସା ଚେନ୍ମୁହୂର୍ତମାତ୍ରଂ ସ୍ଯାଦପି ଧନ୍ଯସ୍ତତଃ ପୁମାନ୍ ୪୬.
ଯଦି କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେହି ଧନ୍ୟ ହୁଏ, ସେ ଲୋକ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଯସ୍ଯାଂ ମୁହୂର୍ତମାତ୍ରେଣ ଯୁଗୈରପି ନ ନଶ୍ଯତି ୪୬.
କାରଣ, ଏହି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯାହା ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ନଷ୍ଟ ହୁଏନି, ସେ ଅବିକଳ ରହିଯାଏ।
ତୈଃ ସହାହଂ ପ୍ରମୁକ୍ତଶ୍ଚ କଥଂଚିଦଵପୀଡିତଃ ୪୬.
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କିପରି ମୁଁ ଛୁଟିଲି, ତଥାପି ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପଡ଼ିଲି।
କୀଟୋହମଭଵଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତୀରେ ସାରସ୍ଵତେ ଶୁଭେ ୪୬.
ପରେ ମୁଁ ପବିତ୍ର ସାରସ୍ୱତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଏକ କୀଟ ହେଲି।
ଆଗଚ୍ଛତୋ ରଥସ୍ଯାସ୍ଯ ଶବ୍ଦମଶ୍ରୌଷମୁନ୍ନତମ୍ ୪୬.
ଏହି ରଥଟି ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ତାହାର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲି।
ମାର୍ଗମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦୂରେଣ ପ୍ରପଲାଯନମାଚରମ୍ ୪୬.
ମୁଁ ରାସ୍ତା ଛାଡ଼ି, ଦୂରକୁ ପଳାଇଗଲି, ଏଭଳି ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି।