ଅଶୁଚିର୍ଦେଵତାଶ୍ଚୈଵ ଯଦା ପୂଜଯତେ ନରଃ ୪୬.
ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଚି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଵିମୂଢଶ୍ଚାପ୍ଟଯକାର୍ଯାଣି ତାନି ତାନି ନିଷେଵତେ ଶୁଚିର୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଯଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ଚେଦଶୁଭଂ ଭଵେତ୍॥ ୪୬.
ଭ୍ରମିତ ଲୋକ ସେଇ ଅନୁଚିତ କାମଗୁଡିକୁ ପୁନିପୁନି କରେ। ଯଦି ଶୁଚି ଲୋକ ପୂଜା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅଶୁଭ କିଛି ଘଟେ,
ତସ୍ଯ ପୂର୍ଵକୃତଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ କର୍ମଣାଂ କୋଟି ମୁଚ୍ଯତେ ୪୬.
ତେବେ ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଅନେକ କର୍ମର ଫଳ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସସ୍ନୌ ତୀର୍ଥେଷୁ କସ୍ମାଚ୍ଚ ଇତରୋ ମୁଚ୍ଯତେ କଥମ୍ ୪୬.
କିଏ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରେ, ଆଉ କିଏ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ଏହା କିପରି ହୁଏ?
ସୀତାପହାରମାପେଦେ ରାମୋଽନ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ କଥମ୍ ୪୬.
ରାମ ଶୀତା ଅପହରଣ କଲେ; ତେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଏ?
ଇଂଦ୍ରଚଂଦ୍ରରଵିଵିଷ୍ଣୁପ୍ରମୁଖାଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯୁଃ କୃତମ୍ ୪୬.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ରବି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କରାଯାଇଥିବା କାମର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ମୁଚ୍ଯତେ କୋଽପି ସ୍ଵକୃତାନ୍ନୈଵେତି ଶ୍ରୁତିନିର୍ଣଯଃ ୪୬.
ନିଜେ କରିଥିବା କାମରୁ କେହି ମୁକ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି; ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ।
ବହୁଭିର୍ଜନ୍ମଭିର୍ଭୋଜ୍ଯଂ ଭୁଜ୍ଯେତୈକେନ ଜନ୍ମନା ୪୬.
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଭୋଗିବାକୁ ଥିବା କର୍ମ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଭୋଗି ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଯେ ତପ୍ଯଂତେ ଗତୈଃ ପାପୈଃ ଶୁଚଯୋ ଦେଵତାଵ୍ରତାଃ ୪୬.
ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କର ବ୍ରତ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପାପରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵାଃ ସଦା ପୂଜ୍ଯାଃ ଶୁଚିଭିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତୈଃ ୪୬.
ସେହିପାଇଁ, ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତୋଽପି ଧର୍ମଃ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଲେଶାଯୈଵ ଵିନାଶିଵମ୍ ୪୬.
ଠିକ୍ ଭାବେ କରାଯାଇଥିବା ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କେବଳ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରେ, ନାଶ ନୁହେଁ।
ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵକୃତଂ ତସ୍ମାତ୍ପୂଜନୀଯଃ ସଦାଶିଵଃ ୪୬.
ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ତେଣୁ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧପ୍ରଜ୍ଞ କିମେତଚ୍ଚ ପାପିନୋଽପି ନରା ଯଦା ୪୬.
ହେ ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ଏହା କଣ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ—
ଵ୍ଯକ୍ତଂ ତୈସ୍ତମସା ଦତ୍ତଂ ଦାନଂ ପୂର୍ଵେଷୁ ଜନ୍ମସୁ ୪୬.
ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ତାହାର ଫଳ।
କିଂ ତୁ ଯତ୍ତମସା କର୍ମ କୃତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ ୪୬.
ତଥାପି, ଅନ୍ଧକାରର ପ୍ରଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ଦେଖାଏ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଯାତି ନରକଂ ସଂଶଯଃ ୪୬.
ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଇହୈଵୈକସ୍ଯ ନାମୁତ୍ର ଅମୁତ୍ରୈକସ୍ଯ ନୋ ଇହ ୪୬.
ଏଠାରେ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ କାମ କରେ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ ଲାଗୁଥାଏ, ଅନ୍ୟର ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଭଵେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତିର୍ନୈଵାର୍ଜଯନ୍ତ୍ଯପି ୪୬.
ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ରହିଯାଏ; ଭୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ନୂତନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ତପୋଭିଶ୍ଚାର୍ଜଯତ୍ଯପି ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେମାନେ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ଚେହାପି ନାର୍ଜଯେତ୍ ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରେନାହିଁ।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଭାଗତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶଲ୍ଯାନି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ ୪୬.
ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ମହାଭାଗ, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ଯୋହି ନଷ୍ଟେଷ୍ଵଭୀଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରାପ୍ତେଷ୍ଵପି ଚ ଶୋଚତି ୪୬.
ଯିଏ ହାରାଇଥିବା ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରେ, ନୂଆ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶୋକ କରିଥାଏ—
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମବାଲାଯ ବାଲରୂପାଯ ଧୀମତେ ୪୬.
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ହେ ଶିଶୁ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଶିଶୁ ରୂପରେ ଜ୍ଞାନୀ।
ବହଵୋଽପି ମଯା ଵୃଦ୍ଧା ଦୃଷ୍ଟାଶ୍ଚୋପାସିତାଃ ସଦା ୪୬.
ମୁଁ ବହୁ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ସଦା ଦେଖିଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିଛି।
ଯେନ ମେ ଜନ୍ମସଂଦେହା ନାଶିତା ଲୀଲଯୈଵ ଚ ୪୬.
ଯାହା ମୋର ଜନ୍ମ ସନ୍ଦେହକୁ ଖେଳ କରି କରି ଦୂର କରିଦେଇଥିଲେ।
ମହଦେତତ୍ସମାଖ୍ଯେଯମେକାଗ୍ରଃ ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୪୬.
ଏହା ଏକ ମହାନ କଥା; ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସତ୍ୟରେ ଶୁଣ।
ଵୈଦିଶେ ନଗରେ ଵିପ୍ରୋ ନାମ୍ନାଽସଂ ଧର୍ମଜାଲିକଃ ୪୬.
ବୈଦିଶ ନଗରରେ ଧର୍ମଜାଳିକ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯଥା ସାକ୍ଷାଦ୍ବୃହସ୍ପତିଃ ୪୬.
ସେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ରହ୍ମସ୍ପତି ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ଚାତିଦୁରାଚାରଃ ପାପିନାମପି ପାପରାଟ୍ ୪୬.
ସେ ନିଜେ ବହୁତ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ।
ଅସତ୍ଯଭାଷୀ ଦମ୍ଭୀଚ ସଦା ଧର୍ମଧ୍ଵଜୀ ଖଲଃ ୪୬.
ସେ ସଦା ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିଲେ, ଚଳାକ ଏବଂ ଧର୍ମର ଢ଼ଙ୍ଗ ଧରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ।