ଅମୀଷାଂ ଚାପ୍ଯ ଭାଵେ ଵୈ ନ କିଂଚିଦୁପପଦ୍ଯତେ ୪୬.
ଏହି ଗୁଣମାନେ ନଥିଲେ, କିଛି ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ।
ତଥା ରଜସ୍ତମଶ୍ଚୈଵ ସଂଶୋଧ୍ଯେ ସାତ୍ତ୍ଵିକୈର୍ଗୁଣୈଃ ୪୬.
ସେପରି, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।
ସୁଖିନୋ ଦୁଃଖିନଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରାଣିନଃ ଶାସ୍ତ୍ରଦର୍ଶିନଃ ୪୬.
ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁଖୀ ଓ ଦୁଃଖୀ — ଦୁହିଁ ପ୍ରକାର ଜୀବ।
ଵ୍ଯଭଜଚ୍ଚତୁରା ଶୀତିଲକ୍ଷାସ୍ତା ଜୀଵଯୋନଯଃ ୪୬.
ସେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଜୀବ ଯୋନିକୁ ବିଭାଜନ କଲେ।
ଈଶ୍ଵରାଂଶାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ମୋହିତାଃ ପ୍ରାକୃତୈର୍ଗୁଣୈଃ ୪୬.
ଏହି ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଂଶ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ।
ଅନ୍ନାନାଂ ପଯସାଂ ଚାପି ଜୀଵାନାଂ ଚାଥ ଶ୍ରେଯସେ ୪୬.
ଅନ୍ନ, ଦୁଧ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ।
ଏଵମେତତ୍କିଂ ତୁ ଭୂଯଃ ପ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯେତନ୍ମହାମତେ ୪୬.
ହଁ, ଏହା ସଠିକ୍ କଥା। କିନ୍ତୁ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହି ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି ପଚାରିବି କି?
ସ୍ଵଭକ୍ତାଂସ୍ତାନ୍ନ ଦୁଃଖେଭ୍ଯଃ କସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷଂତି ମାନଵାନ୍ ୪୬.
ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ କାହିଁକି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ?
ଇତି ମେ ମୁହ୍ଯତେ ବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ଵା କିଂ ବାଲ ମନ୍ଯସେ॥ ୪୬.
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି। ତୁମେ କି ନିଜକୁ ଶିଶୁ ଭାବୁଛ?
ଅଶୁଚିଶ୍ଚ ଶୁଚିଶ୍ଚାପି ଦେଵଭକ୍ତୋ ଦ୍ଵିଧା ସ୍ମୃତଃ ୪୬.
ଅଶୁଚି ଓ ଶୁଚି, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କର ଭକ୍ତ ଭାବରେ ମନେ କରାଯାନ୍ତି।
ଅଶୁଚିର୍ଦେଵତାଶ୍ଚୈଵ ଯଦା ପୂଜଯତେ ନରଃ ୪୬.
ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଚି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଵିମୂଢଶ୍ଚାପ୍ଟଯକାର୍ଯାଣି ତାନି ତାନି ନିଷେଵତେ ଶୁଚିର୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଯଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ଚେଦଶୁଭଂ ଭଵେତ୍॥ ୪୬.
ଭ୍ରମିତ ଲୋକ ସେଇ ଅନୁଚିତ କାମଗୁଡିକୁ ପୁନିପୁନି କରେ। ଯଦି ଶୁଚି ଲୋକ ପୂଜା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅଶୁଭ କିଛି ଘଟେ,
ତସ୍ଯ ପୂର୍ଵକୃତଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ କର୍ମଣାଂ କୋଟି ମୁଚ୍ଯତେ ୪୬.
ତେବେ ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଅନେକ କର୍ମର ଫଳ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସସ୍ନୌ ତୀର୍ଥେଷୁ କସ୍ମାଚ୍ଚ ଇତରୋ ମୁଚ୍ଯତେ କଥମ୍ ୪୬.
କିଏ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରେ, ଆଉ କିଏ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ଏହା କିପରି ହୁଏ?
ସୀତାପହାରମାପେଦେ ରାମୋଽନ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ କଥମ୍ ୪୬.
ରାମ ଶୀତା ଅପହରଣ କଲେ; ତେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଏ?
ଇଂଦ୍ରଚଂଦ୍ରରଵିଵିଷ୍ଣୁପ୍ରମୁଖାଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯୁଃ କୃତମ୍ ୪୬.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ରବି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କରାଯାଇଥିବା କାମର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ମୁଚ୍ଯତେ କୋଽପି ସ୍ଵକୃତାନ୍ନୈଵେତି ଶ୍ରୁତିନିର୍ଣଯଃ ୪୬.
ନିଜେ କରିଥିବା କାମରୁ କେହି ମୁକ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି; ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ।
ବହୁଭିର୍ଜନ୍ମଭିର୍ଭୋଜ୍ଯଂ ଭୁଜ୍ଯେତୈକେନ ଜନ୍ମନା ୪୬.
ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଭୋଗିବାକୁ ଥିବା କର୍ମ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଭୋଗି ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଯେ ତପ୍ଯଂତେ ଗତୈଃ ପାପୈଃ ଶୁଚଯୋ ଦେଵତାଵ୍ରତାଃ ୪୬.
ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କର ବ୍ରତ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପାପରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵାଃ ସଦା ପୂଜ୍ଯାଃ ଶୁଚିଭିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତୈଃ ୪୬.
ସେହିପାଇଁ, ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତୋଽପି ଧର୍ମଃ ସ୍ଯାତ୍କ୍ଲେଶାଯୈଵ ଵିନାଶିଵମ୍ ୪୬.
ଠିକ୍ ଭାବେ କରାଯାଇଥିବା ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କେବଳ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରେ, ନାଶ ନୁହେଁ।
ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵକୃତଂ ତସ୍ମାତ୍ପୂଜନୀଯଃ ସଦାଶିଵଃ ୪୬.
ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ତେଣୁ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧପ୍ରଜ୍ଞ କିମେତଚ୍ଚ ପାପିନୋଽପି ନରା ଯଦା ୪୬.
ହେ ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ଏହା କଣ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ—
ଵ୍ଯକ୍ତଂ ତୈସ୍ତମସା ଦତ୍ତଂ ଦାନଂ ପୂର୍ଵେଷୁ ଜନ୍ମସୁ ୪୬.
ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ତାହାର ଫଳ।
କିଂ ତୁ ଯତ୍ତମସା କର୍ମ କୃତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ ୪୬.
ତଥାପି, ଅନ୍ଧକାରର ପ୍ରଭାବରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ଦେଖାଏ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଯାତି ନରକଂ ସଂଶଯଃ ୪୬.
ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପରେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଇହୈଵୈକସ୍ଯ ନାମୁତ୍ର ଅମୁତ୍ରୈକସ୍ଯ ନୋ ଇହ ୪୬.
ଏଠାରେ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ କାମ କରେ; ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ନିଜର ପୁଣ୍ୟ ଲାଗୁଥାଏ, ଅନ୍ୟର ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଭଵେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତିର୍ନୈଵାର୍ଜଯନ୍ତ୍ଯପି ୪୬.
ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ରହିଯାଏ; ଭୋଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ନୂତନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ତପୋଭିଶ୍ଚାର୍ଜଯତ୍ଯପି ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେମାନେ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ପୂର୍ଵୋପାତ୍ତଂ ଯସ୍ଯ ନାସ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ଚେହାପି ନାର୍ଜଯେତ୍ ୪୬.
ଯାହାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଅର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିପାରେନାହିଁ।