ପୂରଯେଦ୍ଘୃତତୈଲାଭ୍ଯାଂ ପଲୈର୍ଵିଶତିଭିସ୍ତତଃ ୪୪.
ସେଥିରେ ଘଉ ଓ ତେଲ, ବିଶି ପଳ ମାପରେ, ପୂରିଦେବା ଉଚିତ।
ଵହ୍ନ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମଂତ୍ରମଭିଶସ୍ତସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ୪୪.
ଅଗ୍ନି ଲଗାଇ, ଏହାକୁ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧଂ ଜ୍ଞେଯମସଂଦିଗ୍ଧଂ ଵିସ୍ଫୋଟାଦିଵିଵର୍ଜିତମ୍ ୪୪.
ଏହା ସନ୍ଦେହ ଛଡ଼ା, ଫୁଲିଯିବା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୋଷ ନଥିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଯସଂ ଦ୍ଵାଦଶପଲଂ ଘଟିତଂ ଫାଲମୁଚ୍ଯତେ ୪୪.
ଦ୍ୱାଦଶ ପଳ ଓଜନ ଥିବା ଆୟସ ଯଦି ଗଠିତ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଫଳା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵହ୍ନ୍ଯୁକ୍ତଂ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମଂତ୍ରମଭିଶସ୍ତସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି ୪୪.
ଅଗ୍ନି ଲଗାଇ, ଏହାକୁ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଗଵାଂ କ୍ଷୀରଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ଜିହ୍ଵାଶୋଧନମୁତ୍ତମମ୍ ୪୪.
ଗାଈର ଦୁଧ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ଜିହ୍ୱା ପବିତ୍ର କରିବାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଵିଜାନୀଯାଦ୍ଵିଶୁଦ୍ଧା ଚେତ୍ତୁ ଜାଯତେ ୪୪.
ସେ ଯଦି ଶୁଦ୍ଧ ପାଯିଯାଏ, ତେବେ ତାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଚୌର୍ଯେ ତୁ ତଂଦୁଲା ଦେଯା ନ ଚାନ୍ଯତ୍ର କଥଂଚନ ୪୪.
ଚୋରି ମାମଲାରେ ମାତ୍ର ଚାଉଳ ଦେବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କିଛି କେବେ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଭାତେ କାରିଣେ ଦେଯା ଭକ୍ଷଣାଯ ନ ସଂଶଯଃ ୪୪.
ସକାଳେ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାକୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପିପ୍ପଲସ୍ଯାଥ ଭୂର୍ଜସ୍ଯ ନ ତ୍ଵନ୍ଯସ୍ଯ କଥଂଚନ ୪୪.
ପିପ୍ପଳ କିମ୍ବା ଭୂର୍ଜ ଗଛର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗଛର କେବେ ନୁହେଁ।
ମୃନ୍ମଯେ ଭାଜନେ କୃତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତଃ ୪୪.
ମାଟିର ବାଟିରେ ରଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଦୀଯସେ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୈର୍ମାନୁଷାଣାଂ ଵିଶୋଧନମ୍ ୪୪.
ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ମାନବମାନେ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ ଏହା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନିଷ୍ଠୀଵନେ କୃତେ ତେଷାଂ ସଵିତୁଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତେ ୪୪.
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଥୁକିଲେ,
ଏଵମଷ୍ଟଵିଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପାପସଂଶଯଚ୍ଛେଦନମ୍ ୪୪.
ଏହି ଅଷ୍ଟପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ପଦ୍ଧତି ପାପ ନେଇ ଥିବା ସନ୍ଦେହକୁ କାଟି ଦେଇଥାଏ।
ଜଲଦିଵ୍ଯଂ ତଥା ପ୍ରାହୁର୍ଦ୍ଵିପ୍ରକାରଂ ପୁରାଵିଦଃ ୪୪.
ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ଜଳ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି।
ବାଣକ୍ଷେପସ୍ତଥାଦାନଂ ଯାଵଦ୍ଵୀର୍ଯଵତା କୃତମ୍ ୪୪.
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୁଷ୍ୟ ଚାଳିବେ ଓ ଉଠାଇବେ,
ଏଵଂଵିଧମିଦଂ ସ୍ଥାନଂ ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଭାରତ ୪୪.
ଏହି ଭାଟ୍ଟାଦିତ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଏପରି ଅଟୁଟ ଅଛି, ହେ ଭାରତ।
ତଥା ବହୂଦକସ୍ଥାନେ କଥାମାକର୍ଣଯାଦ୍ଭୁତାମ୍ ୪୫.
ଏଭଳି ବହୁ ଜଳ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ତଦସ୍ତି ଚାତ୍ର ସଂକ୍ରାଂତଂ ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ବହୂଦକମ୍ ୪୫.
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ଅଛି, ତେଣୁ ଏହାକୁ 'ବହୁଜଳ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଥାପିତଂ ଶୋଭନଂ ଲିଂଗଂ କପିଲଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍ ୪୫.
ଏଠାରେ କପିଳେଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା।
ଵଣିକ୍ସଂପୂଜଯାମାସ ତ୍ରିକାଲଂ ଚ କୃତାଦରଃ ୪୫.
ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ ଦୈନିକ ତିନିଥର ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଏହାର ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ନାଜ୍ଞାତଂ ତସ୍ଯ କିଂଚିଚ୍ଚ ଯଦ୍ଧର୍ମେଷୁ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯତେ ୪୫.
ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଯେଉଁ କଥା କୁହାଯାଏ, ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଛି ଅଜଣା ଥିଲା ନାହିଁ।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଧର୍ମମେନମୁପାଶ୍ରିତଃ ୪୫.
କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।
ଵିଦୋଷୋ ଯୋ ହି ସର୍ଵତ୍ର ନିଶ୍ଚିତ୍ଯୈଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ୪୫.
ଯିଏ ସମସ୍ତ କାମରେ ଦୋଷରହିତ, ସେ ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ।
ନିର୍ମଥ୍ଯ ନନ୍ଦଭଦ୍ରେଣ ଆହୃତଂ ତନ୍ନିଶାମଯ ୪୫.
ନନ୍ଦଭଦ୍ର ମଥି ଏହା ଆଣିଥିଲେ—ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ପରିଚ୍ଛିନ୍ନୈଃ କାଷ୍ଠତୃଣୈଃ ଶରଣଂ ତେନ କାରିତମ୍ ୪୫.
ଭାଙ୍ଗା କାଠ ଓ ଘାସ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏକ ଆଶ୍ରୟ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵାଣିଜ୍ଯମଲ୍ପଲାଭେନ ସୋଽଚରତ୍ ୪୫.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅତି କମ ଲାଭରେ ବ୍ୟାପାର କରୁଥିଲେ।
ଅମାଯଯୈଵ ଭୂତେଭ୍ଯୋ ଵିକ୍ରୀଣାତ୍ଯସ୍ଯ ସଦ୍ଵ୍ରତମ୍ ୪୫.
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିଲେ—ଏହି ତାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ।
ଦୋଷମେନଂ ଵିନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଶ୍ରୃଣୁ ତଂ ପାଂଡୁନନ୍ଦନ ୪୫.
ଏହି ଦୋଷକୁ ବୁଝିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଯଜନ୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଜଗଦ୍ଧଂତି ସ୍ଵଂ ଚାଂଧତମସଂ ନଯେତ୍ ୪୫.
ଯଜ୍ଞ କରି ଏହି ଜଗତକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରରେ ନେଇଯାଏ।