ତତୋ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ଅନେନ ମଂତ୍ରେଣ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଦେଵେଶ ପ୍ରଗୃହାଣ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ॥ ୪୩.
ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପବିତ୍ର ଉପବୀତ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ— 'ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହି ଉପବୀତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।'
ତତୋ ଯଥାଶକ୍ତି ଶ୍ଵେତମୁକୁଟମୁଦ୍ରିକାଦିଭୂଷଣାନି ଦଦ୍ଯାତ୍ ଅନେନ ମଂତ୍ରେଣ ଅଲଂକାରଂ ଗୃହଣେମଂ ମଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସମର୍ପିତମ୍॥ ୪୩.
ତାପରେ, ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଧଳା ମୁକୁଟ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗହଣା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ— 'ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଭୂଷଣ ଦେଉଛି, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।'
ଏଵମଲଂକାରଂ ନିଵେଦ୍ଯ ପଶ୍ଚାତ୍କେଶରକୁଂକୁମକର୍ପୂରରକ୍ତଚଂଦନମିଶ୍ରମନୁଲେପନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍॥ ୪୩.
ଏଭଳି ଭୂଷଣ ଦେଇ ସମର୍ପଣ କରିପରେ, ପଛରେ କେଶର, କୁଙ୍କୁମ, କର୍ପୁର ଓ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ମିଶିତ ଉଙ୍ଗା ଦେବା ଉଚିତ।
ଓଁତଵାତିପ୍ରିଯ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ରସୋଽଯଂ ତିଗ୍ମଦୀଧିତେ ୪୩.
ଓଁ, ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ଆଲୋକର ମାଳିକ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ପାଇଁ ରସ।
ତତଶ୍ଚଂପକଜପାକରଵୀରକର୍ଣକକେସରକୋକନଦାଦିଭିଃ ପୂଜାଂ କୁର୍ଯାତ୍॥ ୪୩.
ତାପରେ ଚମ୍ପକ, ଜପା, କରବୀର, କର୍ଣ୍ଣିକା, କେଶର, କୋକନଦ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଓଁଵନସ୍ପତିରସୋ ଦିଵ୍ଯୋ ଗଂଧାଢ୍ଯୋ ଗଂଧ ଉତ୍ତମଃ ୪୩.
ଓଁ, ଅରଣ୍ୟର ଗଛର ରସ ଦିବ୍ୟ, ଗନ୍ଧରେ ପୁରା, ଏହି ଗନ୍ଧ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ତତଃ ପାଯସାଦିନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେଦନେନ ମଂତ୍ରେଣ ପୂର୍ଣପାତ୍ରେ ମଯା ଦତ୍ତଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣ ପ୍ରସୀଦ ମେ॥ ୪୩.
ତାପରେ, ଖୀର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣରେ ପକାଯାଇଥିବା ଭୋଗ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ— 'ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଦେଉଛି, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଓ ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।'
ତତଃ ଶୌଚୋଦକତାଂବୂଲଦୀପାରାର୍ତିକଶୀତଲିକାପୁନଃ ପୂଜାଦି ନିଵେଦ୍ଯ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୁତ୍ଵା ସୁକୃତଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଵା କ୍ଷମସ୍ଵେତି ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ୪୩.
ତାପରେ ଶୌଚ ଜଳ, ପାନ, ଦୀପ, ଆରତି, ପଖା ଓ ପୁନିଥରେ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ସ୍ତୁତି କରି, 'ମୋର ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ' ବୋଲି କହି, ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯ ଏଵଂ ଭାସ୍କରାଯାର୍ଘ୍ଯଂ ମୂର୍ତୌ ମଂଡଲକେଽପି ଵା ୪୩.
ଯେଉଁଠି ଭାବେ କେହି ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ମଣ୍ଡଳକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥାଏ,
ଅନେନ ଵିଧିନା କର୍ଣୋ ଭାସ୍କରାର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୪୩.
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ଯିଏ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଏ,
ଅଶକ୍ତଶ୍ଚେନ୍ନିତ୍ଯମେକମର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦିଵାକୃତେ ୪୩.
ଯଦି କେହି ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ସେ ଦିନେକୁ ଏକଥର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଉ।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୂର୍ଯଲୋକ ମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ୪୩.
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଏଵଂଵିଧସ୍ତ୍ଵସୌ ଦେଵୋ ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ଯୋଽତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ୪୩.
ଏଭଳି ଦେବତା ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ୟ ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯମଷ୍ଟଵିଧଂ ଚାତ୍ର ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଯକାରକମ୍ ୪୩.
ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଷ୍ଟପ୍ରକାର ଦାନ ସତ୍ୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦେଇଥାଏ।
ଦିଵ୍ଯପ୍ରାକାରମିଚ୍ଛାମି ଶ୍ରୋତୁଂ ଚାହଂ ମୁନୀଶ୍ଵର ୪୪.
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାକାର ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଶପଷାଃ ପୋଶଘଟକୌ ଵିଷାଗ୍ନ ତପ୍ତମାଷକୌ ୪୪.
ଶପଥ, ପୋଷଣ ପାତ୍ର, ବିଷ, ଅଗ୍ନି ଓ ତାପିତ ମାଷ ଦାଣା ପାତ୍ର—
ଅସାକ୍ଷିକେଷୁ ଚାର୍ଥେଷୁ ମିଥୋ ଵିଵଦମାନଯୋଃ ୪୪.
ଯେଉଁଠି ସାକ୍ଷୀ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଜଣେ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ହେଉଛି,
ଅଵିଦସ୍ତତ୍ତ୍ଵତଃ ସତ୍ଯଂ ଶପଥେନାଭିଲଂଘଯେତ୍ ୪୪.
ଯଦି କେହି ସତ୍ୟ ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ଶପଥ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ।
ଜଵନୋ ନୃପତିଃ କ୍ଷୀଣୋ ମିଥ୍ଯାଶପଥମାଚରେତ୍ ୪୪.
ଏକ ଦ୍ରୁତ ରାଜା ଯଦି ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ, ସେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରିପାରେ।
ଅଂଧଃ ଶତ୍ରୁଗୃହଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୋ ମିଥ୍ଯାଶପଥାଂଶ୍ଚରେତ୍ ୪୪.
ଯେ ଅନ୍ଧ ଲୋକ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରେ, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ମନ୍ଯଂତେ ଵୈ ପାପକୃତୋ ନ କଶ୍ଚିତପଶ୍ଯତୀତି ନଃ ୪୪.
ପାପ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭାବନ୍ତି, 'କେହି ଆମକୁ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି।'
ଆଦିତ୍ଯଚଂଦ୍ରାଵନିଲୋଽନଲଶ୍ଚ ଦ୍ଯୌର୍ଭୂମିରାପୋ ହୃଦଯଂ ଯମଶ୍ଚ ୪୪.
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପବନ, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ପାଣି, ହୃଦୟ ଏବଂ ଯମ—
ଏଵଂ ତସ୍ମାଦଭିଜ୍ଞାଯ ସତ୍ଯର୍ଥଶପଥାଂଶ୍ଚରେତ୍ ୪୪.
ଏହା ଜାଣି, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଶପଥ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇଦଂ ସତ୍ଯଂ ଵଦାମୀତି ବ୍ରୁଵନ୍ସାକ୍ଷୀ ଭଵାନ୍ଯତଃ ୪୪.
'ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି' ବୋଲି କହିଲେ, ସେ ନିଜେ ସାକ୍ଷୀ ହୁଏ।
ଅଥ ଶାସ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଵିପ୍ରୋଽପି ଶସ୍ତ୍ରସ୍ଯାପି ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ ୪୪.
ପୁଣି, ଶାସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ—
ମାତରଂ ପିତରଂ ପୂଜ୍ଯଂ ସ୍ପୃଶେତ୍ସାଧାରଣଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ୪୪.
ମାତା କିମ୍ବା ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଯେଉଁମାନେ ପୂଜ୍ୟ, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ।
ଵିପ୍ରଵର୍ଜ୍ଯଂ ତଥା କେଶଂ ଵର୍ଣିନାଂ ଦାପଯେନ୍ନୃପଃ ୪୪.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ ଜାତିଙ୍କୁ ରାଜା ତାଙ୍କର କେଶ ସ୍ପର୍ଶ କରାଇବା ଉଚିତ।
ସମଭକ୍ତଂ ଚ ଦେଵାନାମାଦିତ୍ଯସ୍ଯୈଵ ପାଯଯେତ୍ ୪୪.
ସମଭାଗରେ ଦେବତାମାନେ, ବିଶେଷକରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ପାଣି ପିଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନୋଦକଂ ଵା ସଂକଲ୍ପଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ପାଯଯେନ୍ନଵମ୍ ୪୪.
ସ୍ନାନ ପାଇଁ କିମ୍ବା ସଂକଳ୍ପ ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣି ନେଇ, ସେମାନେ ନୂତନ ପାଣି ପିଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅତଃ ପରଂ ମହାଦିଵ୍ଯଵିଧାନଂ ଶ୍ରୃଣୁ ଯଦ୍ଭଵେତ୍ ୪୪.
ଏବେ ଏହି ମହାଦିବ୍ୟ ବିଧିକୁ ଶୁଣ, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ।