କୀର୍ତିକୀର୍ତିକରୋ ନିତ୍ଯୋ ରୋଚିଷ୍ଣୁଃ କଲ୍ମଷାପହଃ ୪୩.
କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା,
କୃତକୃତ୍ଯଃ ସୁସଂଗଶ୍ଚ ବହୁଜ୍ଞୋ ଵଚସାଂ ପତିଃ ୪୩.
କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିବା, ଭଲ ସଙ୍ଗ ଥିବା, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିବା, ଉଚ୍ଚାରଣର ନାଥ,
ପ୍ରଣତାର୍ତିହରୋଽରୋଗ ଆଯୁଷ୍ଯମାନ୍ସୁଖଦଃ ସୁଖୀ ୪୩.
ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ରୋଗ ନଥିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ସୁଖୀ,
ଶୁଚିଃ ପୂର୍ଣୋ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗଦାତା ଭୋକ୍ତା ମହେଶ୍ଵରଃ ୪୩.
ପବିତ୍ର, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋକ୍ଷ ପଥ ଦେଇଥିବା, ଭୋଗ କରୁଥିବା, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଜଗତ୍ପିତା ଧୂମକେତୁର୍ଵିଧୂତୋ ଧ୍ଵାଂତହା ଗୁରୁଃ ୪୩.
ସେଇ ଜଗତର ପିତା, ଧୂମକେତୁ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୁରୁ।
ସାମପ୍ରିଯୋ ଲୋକବନ୍ଧୁର୍ନୈକରୂପୋ ଯୁଗାଦିକୃତ୍ ୪୩.
ସେ ସାମଗାନକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
ମଯୈଵଂ ସଂସ୍ତୁତୋ ଭାନୁର୍ନାମ୍ନାମଷ୍ଟଶତେନ ଚ ୪୩.
ଏଭଳି ଭାବେ, ମୁଁ ଭାନୁଙ୍କୁ ଏହି ଅଠସେ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସଂସ୍ତଵାତ୍ପ୍ରୀତୋ ଭାସ୍କରୋ ମାମଵୋଚତ ୪୩.
ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭାସ୍କର ମୋତେ କହିଥିଲେ।
ଯୋ ମାମତ୍ର ମହାଭକ୍ତ୍ଯା ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୪୩.
ଯେଉଁଠାରେ କିଏ ମୋତେ ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ୟ ଭାବେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ,
ମାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚ ଯୋ ଵିପ୍ରଃ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ଵା ଯଦି ଵା ବହୁ ୪୩.
ଏବଂ କେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋ ପାଇଁ କିଛି କିମ୍ବା ବେଶି ଯେଉଁଠି ଅର୍ପଣ କରେ,
ରକ୍ତୋତ୍ପଲୈଶ୍ଚ କହ୍ଲାରୈଃ କେସରୈଃ କରଵୀରକୈଃ ୪୩.
ଲାଲ ତାଳପତ୍ର, କହ୍ଲାର ଫୁଲ, କେସର ଏବଂ କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା,
ସପ୍ତମ୍ଯାମଥ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଵା ଯେଽର୍ଚଯିଷ୍ଯଂତି ମାମିହ ୪୩.
ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଦର୍ଶନାନ୍ମମ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ନାଶୋ ଵ୍ଯାଧିଦରିଦ୍ରଯୋଃ ୪୩.
ମୋ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ, ରୋଗ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଭକ୍ତିଂ ଯଶ୍ଚ କର୍ତା ମେ ସ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଶ୍ଚିଂତଂ କ୍ଷଯମ୍ ୪୩.
ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାଶ ପାଇବେ।
ତ୍ରିକାଲମେକକାଲଂ ଵା ପଠତଃ ଶ୍ରୃଣୁଯତ୍ଫଲମ୍ ୪୩.
ତିନିବେଳ କିମ୍ବା ଏକବେଳ ପଢିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,
ଭଵେଦ୍ଵର୍ଷଶତାଯୁଶ୍ଚ ସର୍ଵରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ ୪୩.
ସେ ଶତବର୍ଷ ଆୟୁ ପାଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଅକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵଲ୍ପମପ୍ଯନ୍ନଂ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯୋପସାଧିତମ୍ ୪୩.
ସେ ଯେଉଁ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରେ, ତାହା ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଦେତତ୍ତ୍ଵଯା ଜାପ୍ଯଂ ପରଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ମହତ୍ ୪୩.
ତେଣୁ, ଏହି ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ବଡ଼ ମଙ୍ଗଳ।
କାମରୂପକଲା ଯତ୍ର ତତ୍ର କୁଂଡଂ ଵନେ ଭଵେତ୍ ୪୩.
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାରୂପ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଠି ଜଙ୍ଗଲରେ ପବିତ୍ର କୁଣ୍ଡ ଥାଏ।
ତତୋ ଭାସ୍କରଵାକ୍ଯେନ ସିଦ୍ଧେଶସ୍ଯ ଚ ସଵ୍ଯତଃ ୪୩.
ତାପରେ, ଭାସ୍କରଙ୍କର କଥା ଏବଂ ସିଦ୍ଧିଶ୍ୱରଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତିରେ,
କାମରୂପଭଵଂ କୁଂଡଂ ଵୃକ୍ଷାସ୍ତେ ଚାପି ଭାରତ ୪୩.
ଏହି ଇଚ୍ଛାରୂପ କୁଣ୍ଡ ଏବଂ ସେଇ ଗଛମାନେ, ହେ ଭାରତ,
ମାଘମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସ୍ତ୍ରୀ ନରୋଽପି ଵା ୪୩.
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯିଏ ହେଉନାକି,
ତସ୍ଯାନଂତଂ ଭଵେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ରଥଂ ଯଶ୍ଚ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୪୩.
ଯେଉଁଠି ଏହି ରଥକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଯେ ଚ ପଶ୍ଯଂତି ଲୋକାସ୍ତେ ଧନ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ନ ସଂଶଯଃ ୪୩.
ଏହି ରଥକୁ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ନରାସ୍ତେ ଯେ କାରଯଂତି ରଥୋତ୍ସଵମ୍ ୪୩.
ଯେଉଁମାନେ ରଥଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ।
ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ଯସ୍ଯ କୁଂଡେ ଚ ତତ୍ଫଲଂ ସପ୍ତମୀଦିନେ କପିଲା ଗୋଶତସ୍ଯାସୌ ଦତ୍ତସ୍ଯ ଫଲମଶ୍ନୁତେ॥ ୪୩.
ଭଟ୍ଟାଦିତ୍ୟଙ୍କ ପବିତ୍ର କୁଣ୍ଡରେ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଶତ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଵାସୁଦେଵାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଵଦଂତ୍ଯେଵଂ ମହାମୁନେ॥ ୪୩.
ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତେ, ହେ ମହାମୁନି, ଏହି କଥା କହନ୍ତି।
ଭାସ୍କରାର୍ଘଂ ଵିନା ପାତଃ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍ ୪୩.
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇନଥିଲେ, କୃତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୁଏ।
ଯଥା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଯଚ୍ଛଂତ୍ଯର୍ଘଂ ମହାତ୍ମନେ ୪୩.
ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରଥମଂ ତାଵତ୍ପ୍ରତ୍ଯୁଷେ ଉଦିତେ ସୂର୍ଯେ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଗୋମଯକୃତମଂଡଲସ୍ଯୋପରି ରକ୍ତଚଂଦନେନ ମଂଡଲକଂ କୃତ୍ଵା ତତସ୍ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ରକ୍ତଚଂଦନୋଦକଶ୍ଵେତଚଂଦନାଦିଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପ୍ରପୂରଣଂ କୃତ୍ଵା ତନ୍ମଧ୍ଯେ ହେମାକ୍ଷତଦୂର୍ଵାଦଧିସର୍ପୀଷି ପରିକ୍ଷିପ୍ଯ ସ୍ଥାପଯେତ୍॥ ୪୩.
ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଗୋବରରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କିବା, ତାହାପରେ ଲାଲ ଚନ୍ଦନରେ ଛୋଟ ମଣ୍ଡଳ କରିବା; ପରେ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଜଳ, ସ୍ୱେତ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଭରିବା; ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ସୁନା, ଅକ୍ଷତ, ଦୂର୍ବା, ଦହି ଓ ଘିଅ ରଖିବା।