ତତସ୍ତ୍ଵଂ କୋଟିତୀର୍ଥେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ଵୈ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ତାପରେ, ତୁମେ କୋଟିତୀର୍ଥରେ, ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୂର୍ତିମଧ୍ଯେ ଵିଵେଶ ହ ୪୨.
ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତୋ ମୂର୍ତି ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ମିତଃ ୪୨.
ତାପରେ, ଭାସୁଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲି—
ପୁରାହମଭଵଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଭୀତଃ ସଂସାରଦୋଷତଃ ୪୨.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଥିଲି, ସଂସାରର ଦୁଷ୍ଟିରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲି।
ସ କୃପାଲୁର୍ମମ ପ୍ରାହ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୈ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ୪୨.
ସେ ଦୟାଳୁ ମୋତେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ।
ତେନ ଜାପ୍ଯପ୍ରଭାଵେନ ମମୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତଵୋଦରାତ୍ ୪୨.
ସେହି ଜପର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ଇଦାନୀଂ ଚ ପ୍ରଯାମ୍ଯେଷ ଯଜ୍ଞଂ ତଂ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ଏବେ ମୁଁ ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବି।
ତତୋ ମହୀନଗରକାଖ୍ଯେ କୋଟିତୀର୍ଥତଲସ୍ଥିତମ୍ ୪୨.
ତାପରେ, ମହାନଗର ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା କୋଟିତୀର୍ଥରେ—
ଗେହାଯ ମାତରଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସ ଯଜ୍ଞେ ପ୍ରୋକ୍ତଵାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ ୪୨.
ଘରେ ମାଆଙ୍କୁ କହି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଯନ୍ମାଯାମୋହିତଧିଯୋ ଭ୍ରମାମଃ କର୍ମସାଗରେ ୪୨.
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଆମ ମନ ବିମୋହିତ ହୋଇ, ଆମେ କର୍ମର ସମୁଦ୍ରରେ ଭୂଲିଯାଉଛୁ।
ଆକର୍ଣ୍ଯାସନପୂଜାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯାମାସୁରଂଗ ତମ୍ ୪୨.
ସେଥିରେ, ସେମାନେ ଶୁଣି, ଆସନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପ୍ରଦଦୁର୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ସର୍ଵାଂ ହରିମେଧାଃ ସୁତାମପି ୪୨.
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଦକ୍ଷିଣା, ଏଵଂ ତାଙ୍କର ଝିଅକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ଵନ୍ଦଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଜନନୀଂ ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଚାମଲାନ୍ ୪୨.
ସେ ନିଜ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନିର୍ମଳ ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଵାସୁଦେଵାନୁଧ୍ଯାନେନ ମୋକ୍ଷଂ ପଶ୍ଚାଦୁପାଗତଃ ୪୨.
ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରେ ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ।
ଯୋର୍ଯଯେତ୍ପୂଜଯେତ୍ସ୍ତୌତି ସର୍ଵଂ ତସ୍ଯାକ୍ଷଯଂ ଵିଦୁଃ ୪୨.
ଯେ କିଛି ଉପାସନା କରେ କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଠି ସବୁ ଅବିନାଶୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତାଦୃଶଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵାସୁଦେଵପ୍ରସାଦତଃ॥ ୪୨.
ବାସୁଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଏପରି ମଣିଷ ଏହି ଫଳ ପାଏ।
ତତୋଽହଂ ପାର୍ଥ ଭୂଯୋଽପି ଜନାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା ୪୩.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ଲୋକଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କଲି।
ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଯସ୍ମାଦୁଡୁପୋ ଭଗଵାନ୍ରଵିଃ ୪୩.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଯେ ସ୍ମରଂତି ରଵିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା କୀର୍ତଯଂତି ଚ ଯେ ନରାଃ ୪୩.
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି,
ସୂର୍ଯଭକ୍ତିପରା ଯେ ଚ ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଗତମାନସାଃ ୪୩.
ଏବଂ ଯେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଲାଗି ରହିଛି,
ଭଵନାନି ମନୋଜ୍ଞାନି ଵିଵିଧାଭରଣାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ୪୩.
ସୁନ୍ଦର ଘର, ବିଭିନ୍ନ ଗହଣା ଓ ମହିଳାମାନେ,
ଦୁର୍ଲଭା ଭକ୍ତିଃ ସୂର୍ଯେ ଵା ଦୁର୍ଲଭଂ ତସ୍ଯ ଚାର୍ଚନମ୍ ୪୩.
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ, ତାଙ୍କର ପୂଜା ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ନମସ୍କାରାଦିସଂଯୁକ୍ତଂ ରଵିରିତ୍ଯକ୍ଷରଦ୍ଵଯମ୍ ୪୩.
ନମସ୍କାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସହିତ 'ରବି' ଏଇ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର,
ଇତ୍ଯହଂ ହୃଦି ସଂଚିଂତ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ରଵିଜଂ ମହତ୍ ୪୩.
ମୁଁ ହୃଦୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଉତ୍ପନ୍ନ ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କଲି।
ଜପେନ ସୁଵିଶୁଦ୍ଧେନ ଚ୍ଛନ୍ଦସାଂ ଵାଯୁଭୋଜନଃ ୪୩.
ଶୁଦ୍ଧ ଜପ ଓ ଛନ୍ଦସହିତ, ବାୟୁ ଖାଇ ରହି,
ତେଜସା ଦୁର୍ଦୃଶୋ ଭାସ୍ଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଃ ସମଜାଯତ॥ ୪୩.
ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ରୁଶ୍ୟ, ସେ ଭାସ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ତମହଂ ପ୍ରାଂଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ରଵିଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ୪୩.
ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭଗବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲି।
ତୁଷ୍ଟୋ ମାମାହ ଵରଦୋ ଦେଵର୍ଷେ ସୁଚିରଂ ତ୍ଵଯା ୪୩.
ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ, ଦୟାଳୁ ଦେବତା ମୋତେ କହିଲେ, 'ହେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରିଛ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋଽହଂ ଲୋକନାଥଂ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରାସ୍ତୁଵଂ ଵଚଃ ୪୩.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି ଏହି କଥା କହିଲି।
ତତସ୍ତେ କାମରୂପେ ଯା କଲା ନାଥ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୪୩.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଆପଣଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।