ଯାନି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭୂତାନି ଜପ୍ଯତେଽସୌ ମହାତ୍ମଭିଃ ୪୨.
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହାକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଚ ଵତ୍ସ ଶ୍ରୌତଧର୍ମାନ୍ସମ୍ଯଗାଚର ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ୪୨.
ତୁମେ, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବେଦ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କର।
ଯଜ ଯଜ୍ଞୈରଵାପ୍ଯୈଵ ଦାରାନ୍ନନ୍ଦଯ ମାତରମ୍ ୪୨.
ଯଜ୍ଞ କରି ଉପାସନା କର, ବିବାହ କରି ତୁମ ମାଆକୁ ଖୁସି କର।
ବୁଦ୍ଧିର୍ମନୋଥ ଭୂତାନି ବୁଦ୍ଧିକର୍ମେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୪୨.
ବୁଦ୍ଧି, ମନ, ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ—
ବୋଦ୍ଧଵ୍ଯମଥ ମଂତଵ୍ଯମହଂତା ଶବ୍ଦ ଏଵ ଚ ୪୨.
ଯାହା ଜାଣିବା ଦରକାର, ଯାହା ଭାବିବା ଦରକାର, ଆତ୍ମବୋଧ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ—
ଵିହୃତ୍ଯୁତ୍ସର୍ଗ ଆନଂଦସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ ମହାଗ୍ରହାଃ ୪୨.
ଚରିତ୍ର, ତ୍ୟାଗ, ଆନନ୍ଦ—ଏହି ତେରଟି ହେଉଛି ବଡ଼ ଶକ୍ତି।
ଗୃହାଣ ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ ମମୈଵଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯସି ୪୨.
ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କର; ଏଭଳି କରି ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।
ଶୁଲ୍ବଂରସେନ ସଂଵିଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷୋ ହେମ ଯଥାଶ୍ନୁତେ ୪୨.
ଯେପରି ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୁନା ଗଳାଯାଏ, ସେପରି ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।
ମଦନୁଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତେନ ମୋକ୍ଷୋ ନାସ୍ତୀହ ଦୁର୍ଲଭଃ ୪୨.
ମୋ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଥିଲେ ଏଠାରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା କଠିନ ନୁହେଁ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସପ୍ତପୁରୁଷାଲ୍ଲଁଯଂ ମଯି ଗମିଷ୍ଯସି ୪୨.
ସାତ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି, ତୁମେ ଶେଷରେ ମୋରେ ଲୟ ହେବ।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ କୋଟିତୀର୍ଥେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ଵୈ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ତାପରେ, ତୁମେ କୋଟିତୀର୍ଥରେ, ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୂର୍ତିମଧ୍ଯେ ଵିଵେଶ ହ ୪୨.
ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତୋ ମୂର୍ତି ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ମିତଃ ୪୨.
ତାପରେ, ଭାସୁଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲି—
ପୁରାହମଭଵଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଭୀତଃ ସଂସାରଦୋଷତଃ ୪୨.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଥିଲି, ସଂସାରର ଦୁଷ୍ଟିରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲି।
ସ କୃପାଲୁର୍ମମ ପ୍ରାହ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୈ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ୪୨.
ସେ ଦୟାଳୁ ମୋତେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ।
ତେନ ଜାପ୍ଯପ୍ରଭାଵେନ ମମୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତଵୋଦରାତ୍ ୪୨.
ସେହି ଜପର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ଇଦାନୀଂ ଚ ପ୍ରଯାମ୍ଯେଷ ଯଜ୍ଞଂ ତଂ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ଏବେ ମୁଁ ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବି।
ତତୋ ମହୀନଗରକାଖ୍ଯେ କୋଟିତୀର୍ଥତଲସ୍ଥିତମ୍ ୪୨.
ତାପରେ, ମହାନଗର ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା କୋଟିତୀର୍ଥରେ—
ଗେହାଯ ମାତରଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସ ଯଜ୍ଞେ ପ୍ରୋକ୍ତଵାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ ୪୨.
ଘରେ ମାଆଙ୍କୁ କହି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଯନ୍ମାଯାମୋହିତଧିଯୋ ଭ୍ରମାମଃ କର୍ମସାଗରେ ୪୨.
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଆମ ମନ ବିମୋହିତ ହୋଇ, ଆମେ କର୍ମର ସମୁଦ୍ରରେ ଭୂଲିଯାଉଛୁ।
ଆକର୍ଣ୍ଯାସନପୂଜାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯାମାସୁରଂଗ ତମ୍ ୪୨.
ସେଥିରେ, ସେମାନେ ଶୁଣି, ଆସନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପ୍ରଦଦୁର୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ସର୍ଵାଂ ହରିମେଧାଃ ସୁତାମପି ୪୨.
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସମସ୍ତ ଦକ୍ଷିଣା, ଏଵଂ ତାଙ୍କର ଝିଅକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ଵନ୍ଦଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଜନନୀଂ ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଚାମଲାନ୍ ୪୨.
ସେ ନିଜ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନିର୍ମଳ ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଵାସୁଦେଵାନୁଧ୍ଯାନେନ ମୋକ୍ଷଂ ପଶ୍ଚାଦୁପାଗତଃ ୪୨.
ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରେ ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ।
ଯୋର୍ଯଯେତ୍ପୂଜଯେତ୍ସ୍ତୌତି ସର୍ଵଂ ତସ୍ଯାକ୍ଷଯଂ ଵିଦୁଃ ୪୨.
ଯେ କିଛି ଉପାସନା କରେ କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଠି ସବୁ ଅବିନାଶୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତାଦୃଶଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଵାସୁଦେଵପ୍ରସାଦତଃ॥ ୪୨.
ବାସୁଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଏପରି ମଣିଷ ଏହି ଫଳ ପାଏ।
ତତୋଽହଂ ପାର୍ଥ ଭୂଯୋଽପି ଜନାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା ୪୩.
ତାପରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ଲୋକଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କଲି।
ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଯସ୍ମାଦୁଡୁପୋ ଭଗଵାନ୍ରଵିଃ ୪୩.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଯେ ସ୍ମରଂତି ରଵିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା କୀର୍ତଯଂତି ଚ ଯେ ନରାଃ ୪୩.
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି,
ସୂର୍ଯଭକ୍ତିପରା ଯେ ଚ ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଗତମାନସାଃ ୪୩.
ଏବଂ ଯେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଲାଗି ରହିଛି,