ମୂଢୋଽଯମଲ୍ପମତିରଲ୍ପଵିଚେଷ୍ଟିତୋଽଯଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ମନୋଽପି ଵିଷଯୈର୍ମଯି ନ ପ୍ରସଂଗି ୪୨.
ଏହି ଜଣେ ମୂଢ଼, ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି, ଅଳ୍ପ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା; ମନ ବିଷୟରେ ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋତେ ଆସକ୍ତ ହୁଏନାହିଁ।
ସ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ଭଗଵନ୍କୁରୁ ମଯ୍ଯନାଥେ ଵିଷ୍ଣୋ କୃପାଂ ପରମକାରୁଣିକଃ କିଲ ତ୍ଵମ୍ ୪୨.
ଏହିପରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କୃପା କର, ମୁଁ ନିରାଶ୍ରୟ ଅଛି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କରୁଣାମୟ।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁତଃ ସ ଭଗଵାନୈତରେଯେଣ ଭାରତ ୪୨.
ଏଭଳି ଭାବେ ଏତରେୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଵତ୍ସୈତରେଯ ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ଭକ୍ତ୍ଯାନେନ ସ୍ତଵେନ ତେ ୪୨.
ହେ ଏତରେୟ, ତୁମର ଭକ୍ତି ଓ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ଏଷ ଏଵ ଵରୋ ନାଥମମ ନିତ୍ଯମଭୀପ୍ସିତଃ ୪୨.
ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ।
ମୁକ୍ତ ଏଵାସି ସଂସାରାଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ଭକ୍ତିରୀଦୃଶୀ ୪୨.
ଏପରି ଭକ୍ତି ଯାହାର ଅଛି, ସେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଯଶ୍ଚ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସତତଂ ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରସମୀହିତମ୍ ୪୨.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ସେ ରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ରର ଭଲ ଚାହେ—
ଯସ୍ମାଦେତେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ପାପଂ ନାଶମଵାପ୍ସ୍ଯତି ୪୨.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପାପ ନାଶ ପାଇବ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମୁପୋଷ୍ଯୈଵ ମମାଗ୍ରେ ଯଃ ପଠିଷ୍ଯତି ୪୨.
ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରି, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିବ—
ସର୍ଵେଷାମେଵ କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରିଯଂ ଯଥା ୪୨.
ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ର ରକ୍ଷିତ, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଯାନି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭୂତାନି ଜପ୍ଯତେଽସୌ ମହାତ୍ମଭିଃ ୪୨.
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହାକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଚ ଵତ୍ସ ଶ୍ରୌତଧର୍ମାନ୍ସମ୍ଯଗାଚର ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ୪୨.
ତୁମେ, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବେଦ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କର।
ଯଜ ଯଜ୍ଞୈରଵାପ୍ଯୈଵ ଦାରାନ୍ନନ୍ଦଯ ମାତରମ୍ ୪୨.
ଯଜ୍ଞ କରି ଉପାସନା କର, ବିବାହ କରି ତୁମ ମାଆକୁ ଖୁସି କର।
ବୁଦ୍ଧିର୍ମନୋଥ ଭୂତାନି ବୁଦ୍ଧିକର୍ମେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୪୨.
ବୁଦ୍ଧି, ମନ, ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ—
ବୋଦ୍ଧଵ୍ଯମଥ ମଂତଵ୍ଯମହଂତା ଶବ୍ଦ ଏଵ ଚ ୪୨.
ଯାହା ଜାଣିବା ଦରକାର, ଯାହା ଭାବିବା ଦରକାର, ଆତ୍ମବୋଧ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ—
ଵିହୃତ୍ଯୁତ୍ସର୍ଗ ଆନଂଦସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ ମହାଗ୍ରହାଃ ୪୨.
ଚରିତ୍ର, ତ୍ୟାଗ, ଆନନ୍ଦ—ଏହି ତେରଟି ହେଉଛି ବଡ଼ ଶକ୍ତି।
ଗୃହାଣ ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ ମମୈଵଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯସି ୪୨.
ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କର; ଏଭଳି କରି ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।
ଶୁଲ୍ବଂରସେନ ସଂଵିଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷୋ ହେମ ଯଥାଶ୍ନୁତେ ୪୨.
ଯେପରି ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୁନା ଗଳାଯାଏ, ସେପରି ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।
ମଦନୁଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତେନ ମୋକ୍ଷୋ ନାସ୍ତୀହ ଦୁର୍ଲଭଃ ୪୨.
ମୋ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଥିଲେ ଏଠାରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା କଠିନ ନୁହେଁ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସପ୍ତପୁରୁଷାଲ୍ଲଁଯଂ ମଯି ଗମିଷ୍ଯସି ୪୨.
ସାତ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି, ତୁମେ ଶେଷରେ ମୋରେ ଲୟ ହେବ।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ କୋଟିତୀର୍ଥେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ଵୈ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ତାପରେ, ତୁମେ କୋଟିତୀର୍ଥରେ, ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୂର୍ତିମଧ୍ଯେ ଵିଵେଶ ହ ୪୨.
ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତୋ ମୂର୍ତି ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ମିତଃ ୪୨.
ତାପରେ, ଭାସୁଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲି—
ପୁରାହମଭଵଂ ଶୂଦ୍ରୋ ଭୀତଃ ସଂସାରଦୋଷତଃ ୪୨.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଥିଲି, ସଂସାରର ଦୁଷ୍ଟିରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲି।
ସ କୃପାଲୁର୍ମମ ପ୍ରାହ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୈ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ୪୨.
ସେ ଦୟାଳୁ ମୋତେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ।
ତେନ ଜାପ୍ଯପ୍ରଭାଵେନ ମମୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତଵୋଦରାତ୍ ୪୨.
ସେହି ଜପର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି।
ଇଦାନୀଂ ଚ ପ୍ରଯାମ୍ଯେଷ ଯଜ୍ଞଂ ତଂ ହରିମେଧସଃ ୪୨.
ଏବେ ମୁଁ ହରିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବି।
ତତୋ ମହୀନଗରକାଖ୍ଯେ କୋଟିତୀର୍ଥତଲସ୍ଥିତମ୍ ୪୨.
ତାପରେ, ମହାନଗର ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା କୋଟିତୀର୍ଥରେ—
ଗେହାଯ ମାତରଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସ ଯଜ୍ଞେ ପ୍ରୋକ୍ତଵାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ ୪୨.
ଘରେ ମାଆଙ୍କୁ କହି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଯନ୍ମାଯାମୋହିତଧିଯୋ ଭ୍ରମାମଃ କର୍ମସାଗରେ ୪୨.
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଆମ ମନ ବିମୋହିତ ହୋଇ, ଆମେ କର୍ମର ସମୁଦ୍ରରେ ଭୂଲିଯାଉଛୁ।