କ୍ଷୃତ୍ତୃଟ୍ତ୍ରିଧାତୁଭିରିମଂ ମୁହୁରର୍ଦ୍ଯମାନଂ ଶୀତୋଷ୍ଣ ଵାତସଲିଲୈରିତରେତରାଚ୍ଚ ୪୨.
ଏହି ଦେହ ଖାଲି, ତିନି ଧାତୁ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବ, ଶୀତ, ଉଷ୍ଣତା, ବାତାସ, ପାଣି ଓ ଏକାଅପରେ ଅନେକ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଛି।
ଭଵଂତୁ ଭଦ୍ରାଣି ସମସ୍ତଦୋଷାଃ ପ୍ରଯାଂତୁ ନାଶଂ ଜଗତୋଽଖିଲସ୍ଯ ୪୨.
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ଯେ ଭୂତଲେ ଯେ ଦିଵି ଚାଂତରିକ୍ଷେ ରସାତଲେ ପ୍ରାଣିଗଣାଶ୍ଚ କେଚିତ୍ ୪୨.
ପୃଥିବୀରେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ, ଆକାଶରେ କିମ୍ବା ପାତାଳରେ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ—
ଅଜ୍ଞାନିନୋ ଜ୍ଞାନଵିଦୋ ଭଵଂତୁ ପ୍ରଶାନ୍ତିଭାଜଃ ସତତୋଗ୍ରଚିତ୍ତାଃ ୪୨.
ଅଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀ ଯେଉଁ ହେଉନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ମନ ସଦା ସାନ୍ତିମୟ ଓ ଶାନ୍ତ ହେଉ।
ଶ୍ରୃଣ୍ଵଂତି ଯେ ମେ ସ୍ତୁଵତସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଯେ ମାମିଦମୀରଯଂତମ୍ ୪୨.
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସ୍ତୁତି କରୁଛି, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣୁଛନ୍ତି, ଅଥବା ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ଦେଖୁଛନ୍ତି—
ଯେ ଚାପି ମୂକା ଵିକଲେଂଦ୍ରିଯତ୍ଵାତ୍ପଠଂତି ନୋ ନୈଵ ଵିଲୋକଯଂତି ୪୨.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୁକ୍ ଅଟବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦୁର୍ବଳତାରେ ଏହା ପଢ଼ି ପାରୁନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା ଦେଖି ପାରୁନାହାନ୍ତି—
ନଶ୍ଯଂତୁ ଦୁଃଖାନି ଜଗତ୍ଯପେତୁ ଲୋଭାଦିକୋ ଦୋଷଗଣଃ ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ ୪୨.
ଏହି ଜଗତରୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ, ଲୋଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷମାନେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାଉ।
ସଂସାରଵୈଦ୍ଯୈଽଖିଲଦୋଷହାନିଵିଚକ୍ଷଣେ ନିର୍ଵୃତିହେତୁଭୂତେ ୪୨.
ଏହି ସଂସାରର ଚିକିତ୍ସକ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ମୋକ୍ଷର କାରଣ—
ପାପଂ ପ୍ରଣାଶଂ ମମ ଚ ପ୍ରଯାତୁ ଯନ୍ମାନସଂ ଯଚ୍ଚ କରୋମି ଵାଚା ୪୨.
ମୋର ମନରେ ଯାହା ଉପଜେ କିମ୍ବା ମୁଁ ଯାହା କହେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହେଉ।
ଯଥା ହି ଵା ଵାସୁଦେଵେତି ପ୍ରୋକ୍ତେ ସଂକୀର୍ତ୍ତନେ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତସ୍ଯ ଵାପି ୪୨.
ଯେପରି ଏକଥା 'ବାସୁଦେବ' କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ନାମ ଜପ କରେ—
ମୂଢୋଽଯମଲ୍ପମତିରଲ୍ପଵିଚେଷ୍ଟିତୋଽଯଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ମନୋଽପି ଵିଷଯୈର୍ମଯି ନ ପ୍ରସଂଗି ୪୨.
ଏହି ଜଣେ ମୂଢ଼, ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି, ଅଳ୍ପ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା; ମନ ବିଷୟରେ ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋତେ ଆସକ୍ତ ହୁଏନାହିଁ।
ସ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ଭଗଵନ୍କୁରୁ ମଯ୍ଯନାଥେ ଵିଷ୍ଣୋ କୃପାଂ ପରମକାରୁଣିକଃ କିଲ ତ୍ଵମ୍ ୪୨.
ଏହିପରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କୃପା କର, ମୁଁ ନିରାଶ୍ରୟ ଅଛି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କରୁଣାମୟ।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁତଃ ସ ଭଗଵାନୈତରେଯେଣ ଭାରତ ୪୨.
ଏଭଳି ଭାବେ ଏତରେୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଵତ୍ସୈତରେଯ ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ଭକ୍ତ୍ଯାନେନ ସ୍ତଵେନ ତେ ୪୨.
ହେ ଏତରେୟ, ତୁମର ଭକ୍ତି ଓ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ଏଷ ଏଵ ଵରୋ ନାଥମମ ନିତ୍ଯମଭୀପ୍ସିତଃ ୪୨.
ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ।
ମୁକ୍ତ ଏଵାସି ସଂସାରାଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ଭକ୍ତିରୀଦୃଶୀ ୪୨.
ଏପରି ଭକ୍ତି ଯାହାର ଅଛି, ସେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଯଶ୍ଚ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସତତଂ ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରସମୀହିତମ୍ ୪୨.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ସେ ରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ରର ଭଲ ଚାହେ—
ଯସ୍ମାଦେତେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ପାପଂ ନାଶମଵାପ୍ସ୍ଯତି ୪୨.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପାପ ନାଶ ପାଇବ।
ଏକାଦଶ୍ଯାମୁପୋଷ୍ଯୈଵ ମମାଗ୍ରେ ଯଃ ପଠିଷ୍ଯତି ୪୨.
ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରି, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିବ—
ସର୍ଵେଷାମେଵ କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରିଯଂ ଯଥା ୪୨.
ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ର ରକ୍ଷିତ, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଯାନି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭୂତାନି ଜପ୍ଯତେଽସୌ ମହାତ୍ମଭିଃ ୪୨.
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହାକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଚ ଵତ୍ସ ଶ୍ରୌତଧର୍ମାନ୍ସମ୍ଯଗାଚର ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ୪୨.
ତୁମେ, ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବେଦ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କର।
ଯଜ ଯଜ୍ଞୈରଵାପ୍ଯୈଵ ଦାରାନ୍ନନ୍ଦଯ ମାତରମ୍ ୪୨.
ଯଜ୍ଞ କରି ଉପାସନା କର, ବିବାହ କରି ତୁମ ମାଆକୁ ଖୁସି କର।
ବୁଦ୍ଧିର୍ମନୋଥ ଭୂତାନି ବୁଦ୍ଧିକର୍ମେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ୪୨.
ବୁଦ୍ଧି, ମନ, ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ—
ବୋଦ୍ଧଵ୍ଯମଥ ମଂତଵ୍ଯମହଂତା ଶବ୍ଦ ଏଵ ଚ ୪୨.
ଯାହା ଜାଣିବା ଦରକାର, ଯାହା ଭାବିବା ଦରକାର, ଆତ୍ମବୋଧ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ—
ଵିହୃତ୍ଯୁତ୍ସର୍ଗ ଆନଂଦସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ ମହାଗ୍ରହାଃ ୪୨.
ଚରିତ୍ର, ତ୍ୟାଗ, ଆନନ୍ଦ—ଏହି ତେରଟି ହେଉଛି ବଡ଼ ଶକ୍ତି।
ଗୃହାଣ ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ ମମୈଵଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯସି ୪୨.
ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କର; ଏଭଳି କରି ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।
ଶୁଲ୍ବଂରସେନ ସଂଵିଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷୋ ହେମ ଯଥାଶ୍ନୁତେ ୪୨.
ଯେପରି ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୁନା ଗଳାଯାଏ, ସେପରି ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।
ମଦନୁଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତେନ ମୋକ୍ଷୋ ନାସ୍ତୀହ ଦୁର୍ଲଭଃ ୪୨.
ମୋ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଥିଲେ ଏଠାରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା କଠିନ ନୁହେଁ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସପ୍ତପୁରୁଷାଲ୍ଲଁଯଂ ମଯି ଗମିଷ୍ଯସି ୪୨.
ସାତ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି, ତୁମେ ଶେଷରେ ମୋରେ ଲୟ ହେବ।