ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ନିଯତୋ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ ୪୨.
ଏକ ଶାନ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ମୁଚ୍ଯତେଽସୌ ନ ସଂଦେହୋ ଯଦ୍ଯପି ବ୍ରହ୍ମଘାତକଃ ୪୨.
ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—even ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
କୁଲାନାଂ ତାରଯେତ୍ପାର୍ଥ ଶତମେକୋତ୍ତରଂ ନରଃ ୪୨.
ହେ ପାର୍ଥ, ଏକ ଲୋକ ନିଜ ପରିବାରର ଏକ ଶତ ଏକ ଜଣକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ।
ଅହଂକାରଵିହୀନଂ ଚ ସ୍ନାନଂ ଧୂପାନୁପନମ୍ ୪୨.
ଅହଂକାର ଛାଡି, ଧୂପ ଓ ନିବେଦନ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାମେଯାମେ ମହାଭକ୍ତ୍ଯା କୃତାରାର୍ତିକସଂଯୁତମ୍ ୪୨.
ପ୍ରତି ରାତିର ଯାମରେ, ଉତ୍କଳ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆରତି କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରାଣଶ୍ରୁତିସଂପନ୍ନଂ ଭକ୍ତିନୃତ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ ୪୨.
ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ପାଠ ସହିତ, ଭକ୍ତି ନୃତ୍ୟ ମିଶିଥିବା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ପାଦସୌରଭଘ୍ରାଣସଂଯୁତଂ ଵିଷ୍ଣୁଵଲ୍ଲଭମ୍ ୪୨.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦର ସୁଗନ୍ଧ ମିଶିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯୁରୋଧେନ ସଂଯୁକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍ ୪୨.
ପାୟୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
ସତ୍ଯାନ୍ଵିତଂ ସତ୍ଯଯୋଗସଂଯୁତଂ ପୁଣ୍ଯଵାର୍ତଯା ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପୁନର୍ନ ଜାଯତେ ଭୁଵି॥ ୪୨.
ସତ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ, ପୁଣ୍ୟ କଥା ସହିତ ଏକାଦଶୀରେ ଉପାସନା କରିଲେ, ଏ ପୃଥିବୀରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏନା।
ଅତ୍ର ତୀର୍ଥଵରେ ପୂର୍ଵମୈତରେଯ ଇତି ଦ୍ଵିଜଃ ୪୨.
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ, ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଋଷି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଏଇତରେୟ।
ଐତରେଯଃ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ନିଵାସଃ କ୍ଵାସ୍ଯ ଵା ମୁନେ ୪୨.
ହେ ମୁନି, ଏଇତରେୟ କେଉଁଠିର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନିବାସ କେଉଁଠି ଥିଲା?
ଅସ୍ମିନ୍ନେଵ ମମ ସ୍ଥାନେ ହାରୀତସ୍ଯାନ୍ଵଯେଽଭଵତ୍॥ ୪୨.
ଏହି ମୋର ସ୍ଥାନରେ, ସେ ହାରୀତ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ମାଂଡୂକିରିତି ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯୋ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗଃ॥ ୪୨.
ମାଣ୍ଡୂକି ନାମକ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାସୀ ଦିତରା ନାମ ଭାର୍ଯା ସାଧ୍ଵୀଗୁଣୈର୍ଯୁତା ୪୨.
ତାଙ୍କର ଇତରା ନାମକ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ଯିଏ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ସ ଚ ବାଲ୍ଯାତ୍ପ୍ରଭୃତ୍ଯେଵ ପ୍ରାଗ୍ଜନ୍ମନ୍ଯନୁଶିକ୍ଷିତମ୍ ୪୨.
ସେ ଛୋଟବେଳୁଠୁ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଆଚାର ଅନୁଯାୟୀ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ।
ନ ଶ୍ରୃଣୋତି ନ ଵକ୍ତ୍ଯେଵ ମନସାପି ଚ କିଂଚନ ୪୨.
ସେ କିଛି ଶୁଣିନଥିଲେ, କିଛି କହିନଥିଲେ, ମନରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା କରୁନଥିଲେ।
ତତୋ ମୂକୋଽଯମିତ୍ଯେଵ ନାନୋପାଯୈଃ ପ୍ରବୋଧିତଃ ୪୨.
ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ 'ମୂକ' ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ କୌଣସି ଉପାୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରାଯାଇନଥିଲା।
ତତୋ ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ଜଡୋଯମିତି ଭାରତ ୪୨.
ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ହେଲା ଯେ ସେ ଜଡ଼, ହେ ଭାରତ।
ପିଂଗାନାମ ଚ ସା ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ ୪୨.
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପିଙ୍ଗା ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଯଜ୍ଞେଷୁ ଶାଂତିହୋମେଷୁ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ପୂଜିତାଃ ୪୨.
ଯଜ୍ଞ ଓ ଶାନ୍ତିହୋମରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ।
ଜଜାପ ପରମଂ ଜାପ୍ଯଂ ନାନ୍ଯତ୍ର କୁରୁତେ ଶ୍ରମମ୍ ୪୨.
ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜପ କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାମରେ ଶ୍ରମ କରୁନଥିଲେ।
ଦାର୍ଯମାଣେନ ମନସା ତନଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ୪୨.
ବିଷାଦରେ ଭରିଥିବା ମନ ନେଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯା ନୃଲୋକେଽତ୍ର ଵରୈଵାଜନନିଃ ସ୍ଫୁଟମ୍ ୪୨.
ଏହି ଲୋକରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ଅଧିକ ଭାଗ୍ୟବତୀ କେହି ନାହିଁ।
ପିଂଗେଯଂ କୃତପୁଣ୍ଯା ଵୈ ଯସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରା ମହାଗୁଣାଃ ୪୨.
ଏହି ପିଙ୍ଗା ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ପୁଅମାନେ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ।
ତଦହଂ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଭାଗ୍ଯା ମହୀସାଗରସଂଗମେ ତ୍ଵମପ୍ଯେଵଂ ମହାମୌନୀ ନନ୍ଦ ଭକ୍ତୋ ହରେଶ୍ଚିରମ୍॥ ୪୨.
ତେଣୁ, ପୁଅ, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟହୀନ, ପୃଥିବୀ ଓ ସାଗର ମିଳନରେ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ନନ୍ଦ, ଦୀର୍ଘକାଳ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ମହାମୌନୀ।
ଇତି ମାତୁର୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନୈତରେଯକଃ॥ ୪୨.
ମାତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଇତରାର ପୁଅ ହସିଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମୁହୁର୍ତଂ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ମାତରଂ ପ୍ରଣତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ୪୨.
କିଛି ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ମାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ।
ଅଶୋଚ୍ଯେ ଶୋଚସି ଶୁଭେ ଶୋଚ୍ଯେ ନୈଵାଽପି ଶୋଚସି ୪୨.
ଶୁଭେ, ତୁମେ ଯାହାକୁ ଶୋକ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ସେଠି ଶୋକ କରୁଛ; ଯାହାକୁ ଶୋକ କରିବା ଦରକାର, ସେଠି ଶୋକ କରୁନାହିଁ।
ମୂର୍ଖାଚରିତମେତଦ୍ଧି ମନ୍ମାତୁରୁଚିତଂ ନ ହି ୪୨.
ମା, ଏହି ଆଚରଣ ଅବୁଜା; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପ୍ରପଶ୍ଯଂତି ଯଥା ରାତ୍ରୌ ଖଦ୍ଯୋତଂ ଦୀପଵତ୍ସ୍ଥିତମ୍ ୪୨.
ଜଣେ ମନିଷ୍ୟ ରାତିରେ ଖଜ୍ୟୋତକୁ ଦୀପ ଭାବରେ ଦେଖିଥିବା ପରି।