ନଗ୍ନସ୍ନାନଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ନ ଶଯୀତ ଵ୍ରଜେତ ଵା ୪୧.
ନିର୍ନ୍ନତନ୍ଗ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ନାନ, ଶୋଇବା କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରିଵାଦଂ ନ ଶ୍ରୃମୁଯାଦନ୍ଯେଷାମପି ଜଲ୍ପତାମ୍ ୪୧.
ଅନ୍ୟମାନେ ଗୋସିପ କଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜେ କ୍ଷୁଦ୍ର କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ହି ସଂମାର୍ଷ୍ଟି ଗେହଦର୍ପଣଯୋରିଵ ୪୧.
ଘରର ଦର୍ପଣ ଯେପରି ସର୍ବଦା ପରିଷ୍କାର ରଖାଯାଏ, ସେପରି ନିଜକୁ ସର୍ବଦା ଶୁଭ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ତିସ୍ରୋ ରାତ୍ରୀର୍ନ ଶକ୍ତଶ୍ଚେଦେଵଂ ମାହେଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍ ୪୧.
ମାହେଶ୍ୱର ଭକ୍ତ ତିନି ରାତି ଏପରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ—
ସାଯଂପ୍ରାତଶ୍ଚ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ହ୍ଯତିଥି ଭୋଜନମ୍ ୪୧.
ଅତିଥିକୁ ପ୍ରଥମେ ଭୋଜନ କରାଇ, ସାଂଜ ଓ ସକାଳେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଭୁଂଜାନଃ ସଂଧ୍ଯଯୋର୍ମୋହାଦସୁରାଵସଥୋ ଭଵେତ୍ ୪୧.
ଯଦି ଜଣେ ମନ୍ଦ ଭାବରେ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅସୁରମାନେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଆଲଭେଦ୍ଦକ୍ଷିଣଂ କର୍ଣଂ ସର୍ଵଭୂତାନି କ୍ଷାମଯେତ୍ ୪୧.
ସେ ନିଜ ଡାହାଣ କାନ ଛୁଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଜ୍ଯଂ ଚ ମଲିନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଦଶାଭିଶ୍ଚ ଵିଵର୍ଜିତମ୍ ୪୧.
ମେଳା ଜାମା କିମ୍ବା ଦଶ ଦିନ ଧରି ପିନ୍ଧିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପରିହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅଂତଜାନୁସ୍ତ୍ରିରାଚାମେଦ୍ଦିର୍ମୁଖଂ ପରିମାର୍ଜଯେତ୍ ୪୧.
ନିମ୍ନ ଅଂଗଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା କରି, ମୁହଁ ପୋଛି, ତିନିଥର ପାନୀୟ ପାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଚମ୍ଯ ପୁନରାଚମ୍ଯ କ୍ରିଯାଃ କୁର୍ଵୀତ ସର୍ଵଶଃ ୪୧.
ପାନୀୟ ପାନ କରି, ପୁଣିଥରେ ପାନୀୟ ପାନ କରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ଠାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପତିତାନାଂ ଚ ସଂଭାଷେ କୁର୍ଯାଦାଚମନିକ୍ରିଯାମ୍ ୪୧.
ପତିତ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥାହେବାବେଳେ, ପାନୀୟ ପାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଧର୍ମତୋ ଧନମାହାର୍ଯ ଯଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଚାପି ଯତ୍ନତଃ ତ୍ଵଂକାରୋ ଵା ଵଧୋ ଵାପି ଗୁରୂଣାମୁଭଯଂ ସମମ୍॥ ୪୧.
ଧର୍ମରେ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବା ଓ ଯଥାଯଥ୍ନରେ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ଉପରେ ତିରସ୍କାର କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଦୁହିଁଟି ଏକ ସମାନ।
ସତ୍ଯଂ ଵାଚ୍ଯଂ ନିତ୍ଯମୈତ୍ରେଣ ଭାଵ୍ଯଂ କାର୍ଯଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ନିତ୍ଯମାଯାସକାରି ୪୧.
ସଦା ସତ୍ୟ କହିବା, ସଦା ମିତ୍ରତା ରଖିବା ଓ ଯେଉଁ କାମ କ୍ଷୋଭ ଦେଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନୈଃ ସୋପଵାସୈର୍ଵ୍ରତୈଶ୍ଚ ପାତ୍ରେ ଦାନୈର୍ହୋମଜପ୍ଯୈଶ୍ଚଯଜ୍ଞୈଃ ୪୧.
ତୀର୍ଥସ୍ନାନ, ଉପବାସ, ବ୍ରତ, ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ, ହୋମ, ଜପ ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା—
ଯତ୍ରାପି କୁର୍ଵତୋ ନାତ୍ମା ଜୁଗୁପ୍ସାମେତି ପାର୍ଥିଵ ୪୧.
—ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାରେ, ରାଜା, କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଆତ୍ମା କେବେ ନିନ୍ଦାର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏନା।
ଇତି ତେ ଵୈ ସମୁଦ୍ଦେଶଃ କୀର୍ତିତଃ କିଂଚିଦେଵ ଚ ୪୧.
ଏଭଳି ଭାବେ, ତୁମକୁ କିଛି ଅଂଶ ଶିକ୍ଷା କୁହାଯାଇଛି।
ଏଵମାଚରତୋ ଧର୍ମଂ ମହେଶସ୍ଯ ଗୃହେ ସତଃ ୪୧.
ଏଭଳି ଭାବେ, ମହେଶଙ୍କ ଘରେ ଧର୍ମାଚରଣ କରି—
ଏଵଂ ନାନାଵିଧାନ୍ଧର୍ମାନ୍ମହାକାଲସ୍ଯ ଫାଲ୍ଗୁନ ୪୧.
—ଏପରି ଭାବେ, ଫାଲ୍ଗୁନ, ମହାକାଳଙ୍କ ନାନା ପ୍ରକାର ଧର୍ମ ଅଛି।
ଯାଵତ୍ପଶ୍ଯଂତି ଯେ ତତ୍ର ସମାଜଗ୍ମୁଃ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ତାନ୍ ୪୧.
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ ଓ ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ଇଂଦ୍ରାଦଯସ୍ତଥା ଦେଵା ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯା ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ ୪୧.
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବତାମାନେ, ବସିଷ୍ଠ ଆଦି ମହାମୁନିମାନେ—
ତାନ୍ମହେଶମୁଖାନ୍ସର୍ଵାନ୍ମହାକାଲୋ ମହାମତିଃ ୪୧.
ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ମହେଶଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ମହାକାଳ ମହାବୁଦ୍ଧି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିର୍ଦେଵୈର୍ଵରେ ରତ୍ନମଯାସନେ ୪୧.
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ରତ୍ନମୟ ସିଂହାସନରେ—
ତତୋ ଦେଵ୍ଯା ସମାଲିଂଗ୍ଯ ନୀତ୍ଵୋତ୍ସଂଗଂ ସ୍ଵକଂ ମୁଦା ୪୧.
ତାପରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଂକରେ ବସାଇଲେ।
ଉକ୍ତଞ୍ଚ ଯାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମିଦମାସ୍ତେ ଶିଵଵ୍ରତ ୪୧.
ଏବଂ ଘୋଷଣା ହେଲା: ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି, ଶିବବ୍ରତ ରହିବ।
ଦେଵେନ ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତସ୍ତ୍ଵଲ୍ଲିଂଗଂ ଯୋଽର୍ଚଯିଷ୍ଯତି ୪୧.
ଦେବତା ଏହି ଵର ଦେଲେ: ଯିଏ ତୁମ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ—
ଦର୍ଶନଂ ସ୍ତଵନଂ ପୂଜା ପ୍ରଣାମଶ୍ଚ ତତୋ ଜପଃ ୪୧.
—ଦର୍ଶନ, ସ୍ତୁତି, ପୂଜା, ପ୍ରଣାମ ଓ ପରେ ଜପ କଲେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵିସ୍ମିତା ଦେଵାଃ ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ତେ ଜଗୁଃ ୪୧.
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ, 'ଭଲ! ଭଲ!' ବୋଲି ସ୍ୱର ଉଠେଇଲେ।
ତତଃ ସୁରୈଃସ୍ତୂଯମାନୋ ଵଂଦ୍ଯମାନଶ୍ଚ ଚାରଣୈଃ ୪୧.
ତାପରେ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଚାରଣମାନେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
କୋଟିକୋଟିଗଣୈଶ୍ଚୈଵ ସ୍ତୁଵଦ୍ଭିଃ ସର୍ଵତୋ ଵୃତଃ॥ ୪୧.
କୋଟି-କୋଟି ଜଣେ ଚାରଣ ଚାରିପଟେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ମହାକାଲୋ ରୁଦ୍ରଭଵନଂ ଗତୋ ଭଵପୁରସ୍ସରଃ ୪୧.
ମହାକାଳ, ଭବଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇଲେ।