ପାଦୌ ପ୍ରସାରଯେନ୍ନୈଵ ଗୁରୁଦେଵାଗ୍ନିସଂମୁଖୌ ୪୧.
ଗୁରୁ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଦ ଦୀର୍ଘ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵିଦ୍ଯାଧିକଂ ଗୁରୁଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦେତାନ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନ୍॥ ୪୧.
ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ, ସେମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ଆହାରନୀହାରଵିହାରଯୋଗାଃ ସୁସଂଵୃତା ଧର୍ମଵିଦାନୁକାର୍ଯାଃ ୪୧.
ଖାଦ୍ୟ, କୁହୁଡ଼ି, ବିନୋଦ, ଏବଂ ଯୋଗକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଚାଲାଇବା ଉଚିତ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି।
ଉଭେ ମୂତ୍ରପୁରୀଷେ ତୁ ଦିଵା କୁର୍ଯାଦୁଦଙ୍ମୁଖଃ ୪୧.
ଦିନେ ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ ଦେବାବେଳେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ନିଂ ପ୍ରତି ସୂର୍ଯଂ ଚ ପ୍ରତି ଗାଂ ଵ୍ରତିନଂ ପ୍ରତି ୪୧.
ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭୂମି କିମ୍ବା ବ୍ରତୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭୋଜନେ ଶଯନେ ସ୍ଥାନେ ଉତ୍ସର୍ଗେ ମଲମୂତ୍ରଯୋଃ ୪୧.
ଖାଇବା, ଶୋଇବା, ଦଁଡାଇ ରହିବା କିମ୍ବା ଯେଉଁଠାରେ ମଳ ଓ ମୁତ୍ର ପଡ଼ାଯାଏ, ସେଠି ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ନଦ୍ଯାଂ ମେହନଂ କୁର୍ଯାନ୍ନ ଶ୍ମଶାନେ ନଭସ୍ମନି ୪୧.
ନଦୀରେ, ଶ୍ମଶାନରେ କିମ୍ବା ଖୋଲା ଆକାଶରେ କେବେ ମୁତ୍ର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ତାଭିସ୍ତଥାଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୪୧.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନୂତନ ଖୋଦା କିମ୍ବା ଆଣିଥିବା ମାଟିରେ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପଵିଦ୍ଧାପଶୌଚାଶ୍ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ପଂଚ ମୃତ୍ତିକାଃ ୪୧.
ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ତ୍ୟାଗ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ମାଟିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନାତ୍ମାନଂ ତାଡଯେନ୍ନୈଵ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୁଃ ଖେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ ୪୧.
ନିଜକୁ କେବେ ମାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ରକ୍ଷେଦ୍ଦାରାଂସ୍ତ୍ଯଜେଦୀଷ୍ଯାଂ ତାସୁ ନିଷ୍କାରଣଂ ବୁଧଃ ୪୧.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଜନାନୀମାନେଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ, ଏବଂ କାରଣ ବିନା ସେମାନେକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅଦ୍ରୋହେଣୈଵ ଭୂତାନାମଲ୍ପଦ୍ରୋହେଣ ଵା ପୁନଃ ୪୧.
ଜୀବମାନେଙ୍କୁ କେବେ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଅତି କମ୍ ହାନି କରିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
ନେର୍ଷ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାନ୍ନ କୃତଘ୍ନଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ପରଦ୍ରୋହକର୍ମଧୀଃ ୪୧.
କେବେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କୃତଘ୍ନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଚ ଵାଗଙ୍ଗଚପଲୋ ନ ଚାଶିଷ୍ଟସ୍ଯ ଗୋଚରଃ ୪୧.
କଥା ବା ଦେହରେ ଚଞ୍ଚଳ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅନୁଚିତ କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଉପାଯୈଃ ସାଧଯେଦର୍ଥାନ୍ଦଣ୍ଡସ୍ତ୍ଵଗତିକା ଗତିଃ ୪୧.
ଉପଯୁକ୍ତ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ନିଜ କାମ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନଥିଲେ ଶେଷ ଉପାୟ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଂତରେଣ ନ ଗଚ୍ଛେନ ଦ୍ଵଯୋର୍ଜ୍ଵଲନଲିଂଗଯୋଃ ୪୧.
ଦୁଇଟି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ସୂର୍ଯଵ୍ଯୋମଯୋର୍ନୈଵ ହରସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ଚ ୪୧.
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ଶିବ ଓ ତାଙ୍କର ବୃଷ ମଧ୍ୟରେ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନୈକଵସ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ଭୁଂଜୀତ ନାଗ୍ନୌ ହୋମମଥାଚରେତ୍ ୪୧.
ଏକମାତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଖଂଡନଂ ପେଷଣଂ ମାର୍ଷ୍ଟିଂ ଜଲସଂଶୋଧନଂ ତଥା ୪୧.
ଭାଙ୍ଗିବା, ପିସିବା, ପରିଷ୍କାର କରିବା ଏବଂ ପାଣି ଶୁଧ୍ଧ କରିବା—
କାର୍ଯାରଂଭଂ ସମାପ୍ତିଂ ଚ ଵଚଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତଥା ପ୍ରିଯମ୍ ୪୧.
କାମ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ, କଥା କହିବା, ଏବଂ ପ୍ରିୟ କଥା କହିବା—
ଶୁଚିତ୍ଵଂ ଚ ଜପଂ ସ୍ଥାଣୁଂ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଂଶତିଂ ତଥା ୪୧.
ଯେଉଁଠି ଶୁଚିତା ସହିତ ଜପ କରି, ବିଶ୍ ଥର ଭଳି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହେ—
ସ ଵୈ ରୁଦ୍ରମଯୋ ଭୂତ୍ଵା ତତଶ୍ଚାଂତେ ଶିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୪୧.
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଶେଷରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ମାତଃ ସ୍ଵସରଥୋ ପୁତ୍ରି ଆର୍ଯେତି ଚ ଵଦେଦ୍ବୁଧଃ ୪୧.
ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ମାଆ, ନିଜ ରଥ ସହିତ, ଝିଅ ଏବଂ ଆଦରଣୀୟା—ଏଭଳି ଡାକିବା ଉଚିତ।
ନେନ୍ଦୁଂ ନ ତାରକାଶ୍ଚୈଵ ନାଦଯେନ୍ନାତ୍ମନଃ ଶିରଃ ୪୧.
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ କିମ୍ବା ତାରାମାନେକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ଦୁର୍ଜଯୋ ହୀଂଦ୍ରିଯଗ୍ରାମୋ ମୁହ୍ଯତେ ପଂଡିତୋଽପି ସନ୍ ୪୧.
ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଜିତିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଆସନଂ କଲ୍ପଯେତ୍ତସ୍ଯ କୁର୍ଯାତ୍ପାଦାଭିଵଂଦନମ୍ ୪୧.
ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ ତିଆରି କରିବା ଓ ପାଦକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶିରସ୍ଯଗସ୍ତ୍ଯମାଧାଯ ତଥୈଵ ଚ ପୁରଂଦରମ୍ ୪୧.
ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଓ ସେପରି ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାପ୍ସୁ ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ଵା ମୈଥୁନଂ ଵା ସମାଚରେତ୍ ୪୧.
ପାଣିରେ ପିଶାବ, ପଖାନ୍ଡ କିମ୍ବା ଯୌନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପିତୄଣାଂ ଚ ତତଃ ଶେଷଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ମାହେଶ୍ଵରୋଽର୍ହତି ୪୧.
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଗର ଅବଶିଷ୍ଟ ମାହେଶ୍ୱର ଭକ୍ତ ଖାଇପାରିବେ।
ଅନ୍ତର୍ଜାନୁଶ୍ଚ ତଚ୍ଚିତ୍ତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତାନ୍ନମକୁତ୍ସଯନ୍ ୪୧.
ମନ ଭିତରେ ଏକାଗ୍ର ରଖି, ଗୁଡ଼ିକୁ ଭିତରକୁ ଟାଣି, ନିନ୍ଦା ନ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ।