ତତୋ ଜଲାଧାରମୁଖେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ଵରାଯ ନମଃ ୪୧.
ତାପରେ, ଜଳପାତ୍ରର ମୁହଁରେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ପାନୀଯମକ୍ଷତାଃ ପୁଷ୍ପମେତୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଫଲୋତ୍ତମୈଃ ୪୧.
ପାଣି, ଅକ୍ଷତ, ଫୁଲ ଓ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଏହି ସମଗ୍ରୀ ସହ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘାଦନଂତରଂ ଶକ୍ତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଵସୁପୂଜଯା ୪୧.
ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସେଶ, ଯିଏ ସମର୍ଥ, ସେ ବସୁପୂଜା କରିପାରିବ।
ଘଣ୍ଟାଂ ଚ ଵାଦଯେତ୍ତତ୍ର ତତୋ ନୀରାଜନଂ ଚରେତ୍ ୪୧.
ସେଠାରେ ଘଣ୍ଟା ବଜାଇବା ଓ ତାପରେ ନୀରାଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ନୀରାଜନଂ ଚ ଯଃ ପଶ୍ଯେ ଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୪୧.
ଯେଉଁଠି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦୀପ ଦେଖାଯାଏ, ସେଠାରେ ଯିଏ ଦର୍ଶନ କରେ,
ନୃତ୍ଯଂ ଗୀତଂ ଚ ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଅଲୀକମପି ଯଶ୍ଚରେତ୍ ୪୧.
କିମ୍ବା ଯିଏ ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଆଦି କରେ, ଯଦିଓ ସେଠାରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ଥାଏ,
ସ୍ତୋତ୍ରୈସ୍ତତଶ୍ଚ ସଂସ୍ତୂଯ ଦଣ୍ଡଵତ୍ପ୍ରଣମେଦ୍ଭୁଵି ୪୧.
ଏବଂ ପରେ ଯିଏ ସ୍ତୁତି କରି, ଭୂମିରେ ଶରୀର ପତିତ କରି ପ୍ରଣାମ କରେ,
ଯ ଏଵଂ ଯଜତେ ରୁଦ୍ରମସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଵିଶେଷତଃ ୪୧.
ଏଭଳି ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ, ପୂଜା କରେ,
ସର୍ଵାତ୍ପାପାତ୍ସମୁତ୍ତାର୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେଚ୍ଚିରମ୍ ୪୧.
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରେ।
ପଶୁପାଶଵିମୋକ୍ଷାର୍ଥଂ ପୂଜଯେତ୍ତନ୍ମନା ଯଦି ୪୧.
ଯଦି କେହି ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ପୂଜା କରେ,
କିଂ ତ୍ଵେତତ୍ସଫଲଂ ରାଜନ୍ନାଚାରଯୋ ନ ଲଂଘଯେତ୍ ୪୧.
ହେ ରାଜା, ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ତେବେ ଫଳ ଦିଏ, ଯଦି ଉଚିତ ଆଚରଣ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଆଚାରାଲ୍ଲଭତେ ହ୍ଯାଯୁରାଚାରୋ ହଂତ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍ ୪୧.
ଠିକ୍ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳେ, ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ ଭାଗ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଭଵନ୍ତି ଯଃ ସଦାଚାରଂ ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୪୧.
ଯିଏ ସଦାଚାରକୁ ଛାଡ଼ି, ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରେ,
ତ୍ରିଵର୍ଗସାଧନେ ଯତ୍ନଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଗୃହମେଧିନା ୪୧.
ଗୃହସ୍ଥ ମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ବୁଧ୍ଯେନ ଧର୍ମାର୍ଥୌ ଚାପି ଚିନ୍ତଯେତ୍ ୪୧.
ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ସନ୍ଧ୍ଯାମୁପାସୀତ ବୁଧଃ ସଂଶାଂତଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ ୪୧.
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ପବିତ୍ର, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ।
ଉପାସୀତ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନୈନାଂ ଜହ୍ଯାଦନାପଦି ୪୧.
ଏହି ପୂଜା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ, ଦୁଃଖ ସମୟ ଛାଡ଼ି ଏହାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅସତ୍ସେଵାଂ ହ୍ଯସଦ୍ଵାଦଂ ହ୍ଯସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ ୪୧.
ହେ ରାଜା, ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଂଗତି, ମିଥ୍ୟା କଥା ଓ ଅନୁଚିତ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଦେଵାର୍ଚନଂ ଚ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ କାର୍ଯାଣ୍ଯାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ ଵର୍ଜଯେଦାସନଂ ଚୈଵ ପଦା ନାକର୍ଷଯେଦ୍ବୁଧଃ॥ ୪୧.
ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଦେବପୂଜା ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ। ଆସନକୁ ପାଦଦ୍ୱାରା ଟାଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ପାଦରେ ଟାଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଜଲମଗ୍ନିଂ ଚ ନିନଯେଦ୍ଯଗପନ୍ନ ଵିଚକ୍ଷଣଃ॥ ୪୧.
ଯେଉଁ ସମୟରେ ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ହଟାଇବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଉଚିତ।
ପାଦୌ ପ୍ରସାରଯେନ୍ନୈଵ ଗୁରୁଦେଵାଗ୍ନିସଂମୁଖୌ ୪୧.
ଗୁରୁ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଦ ଦୀର୍ଘ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵିଦ୍ଯାଧିକଂ ଗୁରୁଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦେତାନ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନ୍॥ ୪୧.
ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ, ସେମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ଆହାରନୀହାରଵିହାରଯୋଗାଃ ସୁସଂଵୃତା ଧର୍ମଵିଦାନୁକାର୍ଯାଃ ୪୧.
ଖାଦ୍ୟ, କୁହୁଡ଼ି, ବିନୋଦ, ଏବଂ ଯୋଗକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଚାଲାଇବା ଉଚିତ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି।
ଉଭେ ମୂତ୍ରପୁରୀଷେ ତୁ ଦିଵା କୁର୍ଯାଦୁଦଙ୍ମୁଖଃ ୪୧.
ଦିନେ ମୁତ୍ର ଓ ପାଖାନ୍ଡ ଦେବାବେଳେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ନିଂ ପ୍ରତି ସୂର୍ଯଂ ଚ ପ୍ରତି ଗାଂ ଵ୍ରତିନଂ ପ୍ରତି ୪୧.
ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭୂମି କିମ୍ବା ବ୍ରତୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭୋଜନେ ଶଯନେ ସ୍ଥାନେ ଉତ୍ସର୍ଗେ ମଲମୂତ୍ରଯୋଃ ୪୧.
ଖାଇବା, ଶୋଇବା, ଦଁଡାଇ ରହିବା କିମ୍ବା ଯେଉଁଠାରେ ମଳ ଓ ମୁତ୍ର ପଡ଼ାଯାଏ, ସେଠି ଏହା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ନଦ୍ଯାଂ ମେହନଂ କୁର୍ଯାନ୍ନ ଶ୍ମଶାନେ ନଭସ୍ମନି ୪୧.
ନଦୀରେ, ଶ୍ମଶାନରେ କିମ୍ବା ଖୋଲା ଆକାଶରେ କେବେ ମୁତ୍ର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ତାଭିସ୍ତଥାଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୪୧.
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନୂତନ ଖୋଦା କିମ୍ବା ଆଣିଥିବା ମାଟିରେ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପଵିଦ୍ଧାପଶୌଚାଶ୍ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ପଂଚ ମୃତ୍ତିକାଃ ୪୧.
ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ତ୍ୟାଗ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ମାଟିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନାତ୍ମାନଂ ତାଡଯେନ୍ନୈଵ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୁଃ ଖେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ ୪୧.
ନିଜକୁ କେବେ ମାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।