ତନ୍ମଧ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଚ ଵାମାଦ୍ଯଷ୍ଟାଦିଶକ୍ତିକମ୍ ୪୧.
ଏହି ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ବାମଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଶକ୍ତି ସହିତ ବିଶ୍ୱରୂପକୁ ବସାଇବା ଦରକାର।
ଵାମାଂକଗିରିଜଂ ଦେଵଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସିଦ୍ଧୈଃ ସ୍ତୁତଂ ମୁହୁଃ ୪୧.
ବାମପଟେ ବସିଥିବା ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧମନେ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାନୀଯମକ୍ଷତା ଦର୍ଭା ଗଂଧପୂଷ୍ପଂ ସସର୍ପିଷମ୍ ୪୧.
ପାଣି, ଅକ୍ଷତ, ଦର୍ଭା, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଘିଅ ଦେବା ଦରକାର।
ତତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାର୍ଦ୍ରଚିତ୍ତସ୍ଯ ସ୍ନାନଂ ଲିଂଗସ୍ଯ ଚାଚରେତ୍ ୪୧.
ତାପରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭିଜା ମନ ରଖି, ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଦ୍ଧେନ ସ୍ନାପଯେତ୍ପୂର୍ଵଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ମଲଘର୍ଷଣମ୍ ୪୧.
ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଉପକରଣରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଓ ମଳ ମସି ଛୁଆଁଇବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ତତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନାପଯେନ୍ମୂଲମଂତ୍ରତଃ ଇତି ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରୋ ମୂଲମଂତ୍ରଃ॥ ୪୧.
ତାପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର।
ଵାରିକ୍ଷରଦଧିକ୍ଷୌଦ୍ରଘୃତେନେକ୍ଷୁରସେନ ଚ ୪୧.
ପାଣି, ଦହି, ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଇଖସର ରସ ଦେଇ,
ଗଡୁକୈଃ ସ୍ନାପଯେତ୍ସର୍ଵୈଃ ସ୍ନାତଂ ଗନ୍ଧୈର୍ଵିରୂକ୍ଷଯେତ୍॥ ୪୧.
ଏସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଓ ସ୍ନାନ ପରେ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଵିରୂକ୍ଷିତଂ ତତଃ ସ୍ନାପ୍ଯ ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡେନ ଵିଲେପଯେତ୍ ୪୧.
ଗନ୍ଧ ଲଗାଇବା ପରେ ପୁଣିଥରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଓ ଶ୍ରୀଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଆଗ୍ନେଯପାଦେ ନୈର୍ଋତକେ ଵାଯଵ୍ଯେ ଈଶାନପାଦେ ପୂର୍ଵପାଦେ ଦକ୍ଷିଣେ ପଶ୍ଚିମେ ଉତ୍ତରେ ଓଁଅନୈଶ୍ଵର୍ଯାଯ ନମଃ ଓଁପଦ୍ମାଯ ନମଃ ଓଁଅର୍କମଣ୍ଡଲା ନମଃ ଓଁଵହ୍ନିମଣ୍ଡଲା ନମଃ ଓଁପରମପ୍ରକୃତ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମଃ ୪୧.
ଅଗ୍ନିକୋଣ, ନୈୃତିକୋଣ, ବାୟୁକୋଣ, ଈଶାନକୋଣ, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର—ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ: ଓଁ ଆଧିପତ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଓଁ ପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର, ଓଁ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ନମସ୍କାର, ଓଁ ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳକୁ ନମସ୍କାର, ଓଁ ପରମ ପ୍ରକୃତି ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତତୋ ଜଲାଧାରମୁଖେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ଵରାଯ ନମଃ ୪୧.
ତାପରେ, ଜଳପାତ୍ରର ମୁହଁରେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ପାନୀଯମକ୍ଷତାଃ ପୁଷ୍ପମେତୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଫଲୋତ୍ତମୈଃ ୪୧.
ପାଣି, ଅକ୍ଷତ, ଫୁଲ ଓ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଏହି ସମଗ୍ରୀ ସହ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘାଦନଂତରଂ ଶକ୍ତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଵସୁପୂଜଯା ୪୧.
ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସେଶ, ଯିଏ ସମର୍ଥ, ସେ ବସୁପୂଜା କରିପାରିବ।
ଘଣ୍ଟାଂ ଚ ଵାଦଯେତ୍ତତ୍ର ତତୋ ନୀରାଜନଂ ଚରେତ୍ ୪୧.
ସେଠାରେ ଘଣ୍ଟା ବଜାଇବା ଓ ତାପରେ ନୀରାଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ନୀରାଜନଂ ଚ ଯଃ ପଶ୍ଯେ ଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୪୧.
ଯେଉଁଠି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଦୀପ ଦେଖାଯାଏ, ସେଠାରେ ଯିଏ ଦର୍ଶନ କରେ,
ନୃତ୍ଯଂ ଗୀତଂ ଚ ଵାଦ୍ଯଂ ଚ ଅଲୀକମପି ଯଶ୍ଚରେତ୍ ୪୧.
କିମ୍ବା ଯିଏ ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଆଦି କରେ, ଯଦିଓ ସେଠାରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ଥାଏ,
ସ୍ତୋତ୍ରୈସ୍ତତଶ୍ଚ ସଂସ୍ତୂଯ ଦଣ୍ଡଵତ୍ପ୍ରଣମେଦ୍ଭୁଵି ୪୧.
ଏବଂ ପରେ ଯିଏ ସ୍ତୁତି କରି, ଭୂମିରେ ଶରୀର ପତିତ କରି ପ୍ରଣାମ କରେ,
ଯ ଏଵଂ ଯଜତେ ରୁଦ୍ରମସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ଵିଶେଷତଃ ୪୧.
ଏଭଳି ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ, ପୂଜା କରେ,
ସର୍ଵାତ୍ପାପାତ୍ସମୁତ୍ତାର୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେଚ୍ଚିରମ୍ ୪୧.
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରେ।
ପଶୁପାଶଵିମୋକ୍ଷାର୍ଥଂ ପୂଜଯେତ୍ତନ୍ମନା ଯଦି ୪୧.
ଯଦି କେହି ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ପୂଜା କରେ,
କିଂ ତ୍ଵେତତ୍ସଫଲଂ ରାଜନ୍ନାଚାରଯୋ ନ ଲଂଘଯେତ୍ ୪୧.
ହେ ରାଜା, ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ତେବେ ଫଳ ଦିଏ, ଯଦି ଉଚିତ ଆଚରଣ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଆଚାରାଲ୍ଲଭତେ ହ୍ଯାଯୁରାଚାରୋ ହଂତ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍ ୪୧.
ଠିକ୍ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳେ, ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ ଭାଗ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଭଵନ୍ତି ଯଃ ସଦାଚାରଂ ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୪୧.
ଯିଏ ସଦାଚାରକୁ ଛାଡ଼ି, ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରେ,
ତ୍ରିଵର୍ଗସାଧନେ ଯତ୍ନଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଗୃହମେଧିନା ୪୧.
ଗୃହସ୍ଥ ମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତେ ବୁଧ୍ଯେନ ଧର୍ମାର୍ଥୌ ଚାପି ଚିନ୍ତଯେତ୍ ୪୧.
ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ସନ୍ଧ୍ଯାମୁପାସୀତ ବୁଧଃ ସଂଶାଂତଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ ୪୧.
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ପବିତ୍ର, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ।
ଉପାସୀତ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନୈନାଂ ଜହ୍ଯାଦନାପଦି ୪୧.
ଏହି ପୂଜା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ, ଦୁଃଖ ସମୟ ଛାଡ଼ି ଏହାକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅସତ୍ସେଵାଂ ହ୍ଯସଦ୍ଵାଦଂ ହ୍ଯସଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ ୪୧.
ହେ ରାଜା, ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଂଗତି, ମିଥ୍ୟା କଥା ଓ ଅନୁଚିତ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଦେଵାର୍ଚନଂ ଚ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ କାର୍ଯାଣ୍ଯାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ ଵର୍ଜଯେଦାସନଂ ଚୈଵ ପଦା ନାକର୍ଷଯେଦ୍ବୁଧଃ॥ ୪୧.
ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଦେବପୂଜା ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ। ଆସନକୁ ପାଦଦ୍ୱାରା ଟାଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ପାଦରେ ଟାଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଜଲମଗ୍ନିଂ ଚ ନିନଯେଦ୍ଯଗପନ୍ନ ଵିଚକ୍ଷଣଃ॥ ୪୧.
ଯେଉଁ ସମୟରେ ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ହଟାଇବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଉଚିତ।