ଛଦ୍ମନା ଵା ବଲାଦ୍ଵାପି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ମତମ୍ ୪୧.
ଠକିବା କିମ୍ବା ବଳପୂର୍ବକ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ସୁରାପାନସମଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଜୀଵନାଯୈଵ ଵା ପଠେତ୍ ୪୧.
ଏହାକୁ ମଦ୍ୟପାନ ସମାନ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ଜୀବନ ପାଇଁ ଏହା ପଢ଼ିହେବ।
ମାତୃପିତୃପରିତ୍ଯାଗଃ କୂଟସାକ୍ଷୀ ସୁହୃଦ୍ଵଧଃ ୪୧.
ମାଆ ବାପାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେବା ଏବଂ ବନ୍ଧୁକୁ ମାରିଦେବା।
ଗ୍ରାମଂ ଵନଂ ଗଵାଵାସଂ ଯଶ୍ଚ କ୍ରୋଧେନ ଦୀପଯେତ୍ ୪୧.
ଯେଉଁଠି ରୋଷରେ ଗ୍ରାମ, ଜଙ୍ଗଲ, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ଚରାଗାହକୁ ଆଗିଁ ଲଗାଯାଏ।
ଦୀନସର୍ଵସ୍ଵହରଣଂ ନରସ୍ତ୍ରୀଗଜଵାଜିନାମ୍ ୪୧.
ଗରିବ ପୁରୁଷ, ମହିଳା, ହାତୀ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଛିନିନେବା।
ଚଂଦନାଗରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀପଟ୍ଟଵାସସାମ୍ ୪୧.
ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କର୍ପୂର, କଷ୍ଟୂରୀ କିମ୍ବା ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ କରିଦେବା।
କନ୍ଯାନାଂ ଵରଯୋଗ୍ଯାନାମଦାନଂ ସଦୃଶେ ଵରେ ୪୧.
ଯୋଗ୍ୟ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବରକୁ ବିବାହ କରାଇବାକୁ ରୋକି ରଖିବା।
କୁମାରୀସାହସଂ ଘୋରମଂତ୍ଯଜସ୍ତ୍ରୀନିଷେଵଣମ୍ ୪୧.
କୁମାରୀ ଝିଅମାନେ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା ଏବଂ ନିମ୍ନ ଜାତିର ମହିଳାଙ୍କ ସହ ମିଶିବା।
ଦ୍ଵିଜାଯାର୍ଥଂ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଯଃ ପୁନଃ ୪୧.
ଯିଏ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ କିଛି ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ପୁଣି ଦେଉନାହିଁ।
ଅଭିମାନୋତିକୋପଶ୍ଚ ଦାଂଭିକତ୍ଵଂ କୃତଘ୍ନତା ୪୧.
ଅହଂକାର, ଅତି ରୋଷ, ଢୋଙ୍ଗ ଏବଂ କୃତଘ୍ନତା।
ଭୃତ୍ଯାନାଂ ଚ ପରିତ୍ଯାଗଃ ସାଧୁବଂଧୁତପସ୍ଵିନାମ୍ ୪୧.
ନିଜ ଚାକର, ସଜ୍ଜନ, ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବା।
ଶିଵାଶ୍ରମତରୂଣାଂ ଚ ପୁଷ୍ପାରାମଵିନାଶନମ୍ ୪୧.
ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ କିମ୍ବା ପୂଜ୍ୟ ବୃକ୍ଷର ଫୁଲବାଗିଚା ନଷ୍ଟ କରିଦେବା।
ଯଜ୍ଞାରାମତଡାଗାଦିଦାରାପତ୍ଯସ୍ଯ ଵିକ୍ରଯଃ ୪୧.
ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପ, ପୋଖରୀ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ବେଚିଦେବା।
ସ୍ତ୍ରୀଧନାନ୍ଯୁପଜୀଵଂତି ସ୍ତ୍ରୀଭିରତ୍ଯଂତନିର୍ଜିତାଃ ୪୧.
ଯେଉଁମାନେ ମହିଳାଙ୍କ ଧନରେ ନିର୍ଭର କରି ରହନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମହିଳାଙ୍କ ଅଧୀନ।
ଋଣାନାମପ୍ରଦାନଂ ଚ ମିଥ୍ଯାଘୃଦ୍ଧ୍ଯୁପଜୀଵନମ୍ ୪୧.
ଋଣ ଫେରାଇନଥିବା ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବା।
ଵିଷମାରଣଯଂତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରୋଯଗୋ ମୂଲକର୍ମଣାମ୍ ୪୧.
ବିଷ, ଫାନ୍ଦ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକାରୀ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କରିବା।
ଜିହ୍ଵାକାମୋପଭୋ ଗାର୍ଥଂ ଯସ୍ଯାରଂଭଃ ସ୍ଵକର୍ମସୁ ୪୧.
ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟମାନେ କେବଳ ଜିହ୍ୱାର ସୁଆଦ କିମ୍ବା ଭୋଗର ଲାଗି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଵ୍ରାତ୍ଯତା ଵ୍ରତସଂତ୍ଯାଗଃ ସର୍ଵାହାରନିଷେଵଣମ୍ ୪୧.
ବହିଷ୍କୃତ ହେବା, ବ୍ରତ ଛାଡ଼ିଦେବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଅନିୟମିତ ଭାବେ ଖାଇବା।
ଦେଵାଗ୍ନିଗୁରୁସାଧୂନାଂ ନିଂଦା ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ ୪୧.
ଦେବତା, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ସାଧୁ, ଗାଈ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା।
ଉତ୍ସନ୍ନପତୃଦେଵେଜ୍ଯାଃ ସ୍ଵକର୍ମତ୍ଯାଗିନଶ୍ଚ ଯେ ୪୧.
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପିତୃତର୍ପଣ ଓ ଦେବପୂଜା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି।
ପର୍ଵକାଲେ ଦିଵା ଚାପ୍ସୁ ଵିଯୋନୌ ପଶୁଯୋନିଷୁ ୪୧.
ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟରେ, ଦିନେ, ପାଣିରେ, ଆକାଶରେ କିମ୍ବା ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
ସ୍ତ୍ରୀପୁତ୍ରମିତ୍ରସୁହୃଦାମାଶାଚ୍ଛେଦକରାଶ୍ଚ ଯେ ୪୧.
ଯେମାନେ ଜନନୀ, ସନ୍ତାନ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଉପକାରୀଙ୍କର ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି—
ଭେତ୍ତା ତଡାଗକୂପାନାଂ ସଂକ୍ରମାଣାଂରସସ୍ଯ ଚ ୪୧.
ଯେମାନେ ପୋଖରୀ, କୁଆଁ, ସେତୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ରସ ଚୋରି କରନ୍ତି—
ଇତ୍ଯେତୈଶ୍ଚ ନରାଃ ପାପୈରୁପପାତକିନଃ ସ୍ମୃତାଃ ୪୧.
ଏମାନେ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟମାନେ ମନୁଷ୍ୟ, ଏହି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଛୋଟ ପାପୀ ବୋଲି ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଯେ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣକନ୍ଯାନାଂ ସ୍ଵାମିମିତ୍ରତପସ୍ଵିନାମ୍ ୪୧.
ଯେମାନେ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କୁଆରି, ମାଲିକ, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ପରଶ୍ରିଯାଭିତପ୍ଯଂତେ ହୀନାଂ ସଵଂତି ଯେ ସ୍ତ୍ରିଯାମ୍ ୪୧.
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟର ଧନ ଲୋଭ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଜାତିର ଜନନୀ ସହ ମିଶନ୍ତି—
ଗୋଷ୍ଠାଗ୍ନିଜଲରଥ୍ଯାସୁ ତରୁଚ୍ଛାଯାନଗେଷୁ ଚ ୪୧.
ଗୋଶାଳା, ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ରାସ୍ତା, ଗଛର ଛାୟା କିମ୍ବା ମନ୍ଦିରରେ—
ଗୀତଵାଦ୍ଯରତା ନିତ୍ଯା ମତ୍ତାଃ କିଲକିଲାପରାଃ ୪୧.
ଯେମାନେ ସଦା ଗୀତ-ସଙ୍ଗୀତରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି, ସବୁବେଳେ ମଦମସ୍ତ ଓ ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି—
କୂଟଶାସନକର୍ତାରଃ କୂଟଯୁଦ୍ଧକରାଶ୍ଚ ଯେ ୪୧.
ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା ନ୍ୟାୟ ଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଚାଳାକି ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି—
ମିଥ୍ଯାପ୍ରସାଦିତୋ ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣଯତି ଯଃ ଶନୈଃ ୪୧.
ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ସେହି କଥା ଶୁଣିଥାଏ—