ଘୋରଂ ଵା ଧର୍ମମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଶାଠ୍ଯେନ ଚ ଭଵଂତି ତାଃ ୪୦.
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିବେ ଓ ଚତୁରତାରେ ଚାଳିବେ।
ଉପହିଂସଂତି ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଵ୍ଯାକୁଲାଃ ଶ୍ରମପୀଡିତାଃ ୪୦.
ସେମାନେ ଏକାଅପରକୁ କ୍ଷତି କରିବେ, ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଅସ୍ଥିର ରହିବେ।
ନିର୍ମର୍ଯାଦା ନିଷ୍କରୁଣା ନିସ୍ସ୍ନେହା ନିରପତ୍ରପାଃ ୪୦.
ସେମାନେ ନିୟମ ନଥିବା, ଦୟାହୀନ, ସ୍ନେହହୀନ ଓ ଲଜ୍ଜାହୀନ ହେବେ।
ହାହାଭୂତାଶ୍ଚରିଷ୍ଯଂତି ଵିଷାଦଵ୍ଯାକୁଲେଂଦ୍ରିଯାଃ ୪୦.
ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ, ସେମାନେ ଭ୍ରମଣ କରିବେ, ଦୁଃଖରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେବ।
ପ୍ରତ୍ଯଂତାଂସ୍ତା ନିଷେଵଂତି ହିତ୍ଵା ଜନପଦାନ୍ସ୍ଵକାନ୍ ୪୦.
ସେମାନେ ନିଜ ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ି ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସିବେ।
ମାଂସୈର୍ମୂଲଫଲୈସ୍ଚୈଵ ଵର୍ତଯଂତି ସୁଦୁଃଖିତାଃ ୪୦.
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ମାଂସ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଚାଳିବେ।
ଧର୍ମସ୍ଯ ଵାସମାତ୍ରଂ ଚ ଶାଲ୍ଵୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛୋ ହନିଷ୍ଯତି ୪୦.
ଶାଳ୍ବ ନାମକ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମର ଅନ୍ତିମ ଚିହ୍ନକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ।
ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସାକ୍ଷାଜ୍ଜଗତ୍ପତିଃ ୪୦.
ତାପରେ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଅବତରିବେ।
ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈଃ ପରିଵୃତଃ ଶାଲ୍ଵଂ ତଂ ସଂହରିଷ୍ଯତି ୪୦.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ସେ ଶାଳ୍ବଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ପାଲଯିଷ୍ଯତି ତଂ ଧର୍ମଂ ଯୋ ଧର୍ମଃ ଶ୍ରୁତିପୂର୍ଵକଃ॥ ୪୦.
ଯେ ଧର୍ମ ଶ୍ରୁତି ଆଧାରିତ, ସେଇ ଧର୍ମକୁ ସେ ରକ୍ଷା କରିବେ।
କୃତ୍ଵା ପୋତଂ ଧର୍ମରୂପଂ ସାଧୂନାଂ ପରମେଶ୍ଵରଃ ୪୦.
ପରମେଶ୍ୱର ନିଜେ ଭଲ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧର୍ମର ଆକାରରେ ଏକ ନୌକା ତିଆରି କରିବେ।
ତତଃ କୃତଯୁଗଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରଵର୍ତିଷ୍ଯତି ପାର୍ଥିଵ ୪୦.
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ପୁନି ଏହି ପୃଥିବୀରେ କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶକଲିଶ୍ଚୈଵ ଶେଷଃ ପ୍ରାଵର୍ତ ଅନ୍ଯତଃ ୪୦.
ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଠାଇଶି କଳିଯୁଗ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ।
ମରୁରାଜାଚ୍ଚ ଦେଵାପେଃ ଶ୍ରୁତଦେଵାଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଚତୁର୍ଯୁଗେ ଚ ତେ ଧନ୍ଯା ଯେ ଭଜଂତି ହରାଚ୍ଯୁତୌ॥ ୪୦.
ମରୁ ରାଜା, ଦେବାପି ଓ ଶ୍ରୁତଦେବଙ୍କୁ ନେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିବେ। ଚାରିଯୁଗରେ ଯେଉଁମାନେ ହର ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
କେଚିଚ୍ଛିଵଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵେଧସମ୍ ୪୧.
କେହି ଶିବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, କେହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, କେହି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଶରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଅପାରଵୈଭଵା ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯୋଽପ୍ଯେତେ ନରର୍ଷଭ ୪୧.
ଏହି ତିନି ଦେବତାଙ୍କର ଅପାର ମହିମା ଅଛି, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁରା କିଲୈଵଂ ମୁନଯୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ ୪୧.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ରହୁଥିବା ମୁନିମାନେ—
ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷଣେ ଵିରିଂଚୋଽପି ଶ୍ଲୋକଂ ପ୍ରହ୍ଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍କିଲ ୪୧.
ସେଇ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ନମ୍ର ହୋଇ ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକ କହିଥିଲେ—
ମହେଶାଯ ଚ ଭକ୍ତେ ଦ୍ଵୌ କୃପାଯେତାଂ ସଦା ମଯି ୪୧.
ମହେଶ୍ୱର ଓ ଭକ୍ତ ଦୁଇଜଣ ସଦା ମୋପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ—
ତତ୍ର ଯୋଗେଶ୍ଵରଃ ଶ୍ଲୋକଂ ପ୍ରବୁଧ୍ଯନ୍ନମୁମବ୍ରଵୀତ୍ ୪୧.
ସେଠାରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ସଚେତନ ହୋଇ ଏହି ଶ୍ଲୋକ କହିଲେ—
ସଦାଶିଵଂ ଚ ଵଂଦେ ତୌ ଭଵେତାଂ ମଂଗଲାଯ ମେ ୪୧.
ମୁଁ ସଦାଶିବ ଓ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉନ୍ତୁ—
କୈଲାସେ ଦଦୃଶୁଃ ସ୍ଥାଣୁଂ ଵଦଂତଂ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରତି ୪୧.
କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ସେମାନେ ଥାଣୁଙ୍କୁ ଗିରିଜାଙ୍କ ସହ କଥାହୁଏଁ ଦେଖିଲେ—
ସଦା ତପସ୍ଯାଂ ଚରାମି ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ହରିଵେଧସୋଃ ୪୧.
ମୁଁ ସଦା ହରି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରେ—
ଯଦ୍ଵା ଦେଵା ନ ସଂଯାଂତି ପାରଂ ଯେ ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ୪୧.
କିମ୍ବା, ଦେବତାମାନେ କିଛି ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି ପାରନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆପସରେ ବିବାଦ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି—
ଉତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯତ୍ଵମମୀଷାଂ ଵର୍ଣଯଂତି ଯେ ୪୧.
ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ ଓ ଅଧମ ଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି—
ଏଵଂ ତେ ନିଶ୍ଚିଯାମାସୁର୍ନୈମିଷେଯା ସ୍ତପସ୍ଵିନଃ ୪୧.
ଏଭଳି ଭାବେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ତପସ୍ୱୀମାନେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ—
ଜାପକାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ତଥୈଵ ଚ ୪୧.
ହଜାର ହଜାର ଜପକ ଓ ଏଭଳି ଭାବରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ—
ତସ୍ମାଦ୍ଯସ୍ଯ ମନୋରାଗୋ ଯସ୍ମିନ୍ଦେଵେ ଭଵେତ୍ସ୍ଫୁଟମ୍ ୪୧.
ଏହିପରି, ଯାହାଙ୍କ ମନର ଆଗ୍ରହ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ରହିଥାଏ—
କାନି ପାପାନି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଯୈସ୍ତୁ ସଂମୂଢଚେତସଃ ୪୧.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ ପାପ ଦ୍ୱାରା ମୂଢ଼ ମନବଳିଏମାନେ—
ଅଧର୍ମଭେଦା ଵିଜ୍ଞେଯାଶ୍ଚିତ୍ତଵୃତ୍ତିପ୍ରଭେଦତଃ ୪୧.
ଅଧର୍ମର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମନର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ବୁଝିବାକୁ ହେବ—