ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟାସ୍ତଥା ଵୃଦ୍ଧାଃ ପ୍ରଜା ଵୈ ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ ୪୦.
ଲୋକମାନେ ଖୁସି, ସୁସ୍ଥ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଯୁଗଭାଵାତ୍ତଥା ଧ୍ଯାନେ ସ୍ଵଲ୍ପୀଭୂତେ ଶିଵସ୍ଯ ଚ ୪୦.
ଯୁଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କମିଗଲା।
ତାସାଂ ତେନୋପଚାରେଣ ଲୋଭଦୋଷକୃତେନ ଵୈ ୪୦.
ସେ ଆଚରଣ ଓ ଲୋଭର ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ଚାପ୍ଯଲ୍ପଶିଷ୍ଟାଯାଂ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନ୍ଯଭ୍ଯୁତ୍ଥିତାନି ଵୈ ୪୦.
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେଥିରେ କିଛି ଅଂଶ ଅଛି, ଦ୍ୱନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଚକ୍ରୁରାଵରଣାର୍ଥଂ ହି କେତନାନି ତତସ୍ତତଃ ୪୦.
ତାପରେ ନିଜେମାନେ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଏଠି-ସେଠି ଘର ବନେଇଲେ।
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ବଭୂଵୁରୌଷଧ୍ଯୋ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ ୪୦.
ବର୍ଷା ପଡିବା ସହିତ ଚୌଦ ଧରଣର ଗ୍ରାମ୍ୟ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଉଦ୍ଭିଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଋତୁ ପୁଷ୍ପଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ ୪୦.
ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରିଥିବା ଗଛ ଓ ଜ୍ଵାଳି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ତତଃ ପୁନରଭୂତ୍ତାସାଂ ରାଗୋ ଲୋଭଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ ୪୦.
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରେ ଆସିଗଲା ଇଚ୍ଛା ଓ ଲୋଭ ।
ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମୌଷଧୀଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରସହ୍ଯାଶୁ ଯଥାବଲମ୍ ୪୦.
ଗଛ, ଜ୍ଵାଳି ଓ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଜେତେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ତେତେ ଜୋର ଦେଇ ନେଇ ହେଲା ।
ନତ୍ଵା ଧରାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତା ଓଷଧ୍ଯଃ ପୀଡିତାଃ ପ୍ରଜାଃ ୪୦.
ପ୍ରଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଔଷଧିମାନେ ଭୂମିକୁ ନମି ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ଚୌଷଧ୍ଯଃ ଫାଲକୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଜାସ୍ତତଃ ୪୦.
ସେ ଦିନଠୁ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଲୋକମାନେ ହାଲ ଦେଇ ଭୂମିରୁ ଉଠାନ୍ତି ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ରେତାସୁ ଚୋଚ୍ଯତେ ୪୦.
ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ସ୍ଥାପନା, ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ପାଳନ ଘୋଷିତ ହେଲା ।
ପୁଷ୍ପିତାଂ ଵାଚମାଶ୍ରିତ୍ଯ ରାଗାତ୍ସ୍ଵର୍ଗମସାଧଯନ୍ ୪୦.
ଫୁଲ ଭରା କଥାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା କୃଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଵାର୍ତା ପ୍ରସିଧ୍ଯତି ୪୦.
ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା, ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଜୀବିକା ସାଧିତି ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମପରିଧ୍ଵଂସାଃ ପ୍ରଵର୍ତଂତେ ଚ ଦ୍ଵାପରେ ୪୦.
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଭଙ୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ଏକୋ ଵେଦଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୈଃ କ୍ରିଯତେ ଦ୍ଵିଜହେତଵେ ୪୦.
ଏକ ଵେଦ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଠିତି ।
ବ୍ରାହ୍ମଂ ପାଦ୍ମଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚ ଶୈଵଂ ଭାଗଵତଂ ତଥା ୪୦.
ବ୍ରହ୍ମ, ପଦ୍ମ, ବୈଷ୍ଣବ, ଶୈବ ଓ ଭାଗବତ ପୁରାଣଗୁଡିକ —
ଆଗ୍ନେଯମଷ୍ଟମଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ନଵମଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୪୦.
ଆଗ୍ନେୟ ଅଷ୍ଟମ ପୁରାଣ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ଭବିଷ୍ୟ ନବମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ।
ଵାରାହଂ ଦ୍ଵାଦଶଂ ଚୈଵ ସ୍କାଂଦଂ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍ ୪୦.
ବରାହ ପୁରାଣ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣ ତ୍ରୟୋଦଶ ।
ମାତ୍ସ୍ଯଂ ଷୋଡଶକଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗାରୁଡଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍ ୪୦.
ମାତ୍ସ୍ୟ ପୁରାଣ ଷୋଳ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ତାପରେ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ।
ଅସ୍ମିନ୍ଵାରାହକଲ୍ପେ ଚ ଵ୍ଯାସାନାକର୍ଣଯସ୍ଵ ଚ ୪୦.
ଏହି ବରାହ କଳ୍ପରେ, ଵ୍ୟାସ ନାମକ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ ।
ମୃତ୍ଯୁଃ ଶତକ୍ରତୁର୍ଧୀମାନ୍ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଵିତାଽଧୁନା ୪୦.
ଏବେ, ମୃତ୍ୟୁ, ଶତକ୍ରତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବସିଷ୍ଠ ହେବେ ।
ଶତତେଜାଃ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନାରାଯଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ୪୦.
ଶତତେଜା, ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ।
କୃତଂଜଯୋ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଗୌତମଃ କଵିସତ୍ତମଃ ୪୦.
କୃତଂଜୟ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମ — କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ।
ତୃଣବିଂଦୁସ୍ତଥା ଋକ୍ଷଃ ଶକ୍ତିଃ ପାରାଶରସ୍ତଥା ୪୦.
ତୃଣ, ବିନ୍ଦୁ, ଋକ୍ଷ, ଶକ୍ତି ଏବଂ ପାରାଶର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମମୁଖାଶ୍ଚୈତେ ଭଵିଷ୍ଯାଃ ସୂଚିତାସ୍ତଵ ୪୦.
ଅଶ୍ୱଥ୍ଥାମା ଆଦି ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟତ ମହାପୁରୁଷମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ମନ୍ଵତ୍ରିଵିଷ୍ଣୁହାରିତଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋଶନୋଂଗିରାଃ ୪୦.
ମନୁ, ଅତ୍ରି, ବିଷ୍ଣୁହାରିତା, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ଉଶନାସ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରା।
ପରାଶରଵ୍ଯାସଶଂଖଲିଖିତା ଦକ୍ଷଗୌତମୌ ୪୦.
ପାରାଶର, ବ୍ୟାସ, ଶଂଖ, ଲିଖିତ, ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଗୌତମ।
ତତୋ ଦ୍ଵାପରସଂଧ୍ଯାଯାଂ ପ୍ରଵର୍ତତି କଲୌ ଯୁଗେ ୪୦.
ତାପରେ ଦ୍ୱାପର ଏବଂ କଳିଯୁଗର ସଂଧିକାଳରେ କଳିଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଆଦ୍ଯେ ଶ୍ଵେତକଲୌରୁଦ୍ରଃ ସୁତାରସ୍ତାରଣସ୍ତଥା ୪୦.
ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ୱେତକଳ, ଉରୁଦ୍ର, ସୁତାର ଏବଂ ତାରଣ ଅଛନ୍ତି।