ଆଦ୍ଯଂ କୃତଯୁଗଂ ଵିଦ୍ଧିତତସ୍ତ୍ରେତାଯୁଗଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୪୦.
ପ୍ରଥମ ଯୁଗକୁ କୃତଯୁଗ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆସିଥାଏ।
ସତ୍ତ୍ଵଂ କୃତଂ ରଜସ୍ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ ରଜସ୍ତମଃ ୪୦.
କୃତଯୁଗ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର, ତ୍ରେତାଯୁଗ ରଜ ଗୁଣର, ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ରଜ ଓ ତମ ଦୁଇଁଟି ଗୁଣର ମିଶ୍ରଣ।
ଧ୍ଯାନଂ ପରଂ କୃତଯୁଗେ ତ୍ରେତାଯାଂ ଯଜ୍ଞ ଉଚ୍ଯତେ ୪୦.
କୃତଯୁଗରେ ଧ୍ୟାନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଥିଲା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ସର୍ବୋପରି ମନାଯାଏ।
କୃତେ ତୁ ମାନସୀ ସୃଷ୍ଟିର୍ଵୃତ୍ତିଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ରସୋଲ୍ଲସା ୪୦.
କୃତଯୁଗରେ ସୃଷ୍ଟି ମନରେ ହେଉଥିଲା, ଓ ଚରିତ୍ର ସରଳ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ଅଧମୋତ୍ତମୋ ନ ତାସାଂ ତା ନିର୍ଵିଶେଷାଃ ପ୍ରଜାଃ ଶୁଭାଃ ୪୦.
ସେଠାରେ କେହି ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲେ।
ନ ଚାପ୍ରୀତିର୍ନ ଚ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵୋ ନ ଦ୍ଵେଷୋ ନାପି ଚ କ୍ଲମଃ ୪୦.
ସେଠାରେ କୌଣସି ଅସନ୍ତୋଷ, ବିରୋଧ, ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି ନଥିଲା।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥା ଚ ତଦାସୀନ୍ନ ହି ସଂକରଃ ୪୦.
ସେ ସମୟରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମିଶ୍ରଣ ନଥିଲା।
ଚତୁର୍ଥେ ଚ ତତଃ ପାଦେ ନଷ୍ଟ ସାଽଭୂଦ୍ରସୋଲ୍ଲସା ୪୦.
ପରେ ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଗଲା।
ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ପ୍ରସୂଯଂତେ ଫଲାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ ୪୦.
ସେତେବେଳେ ପୋଷାକ, ଫଳ ଓ ଗହଣା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିଲା।
ସୁମାକ୍ଷିକଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ପୁଟକେ ପୁଟକେ ମଧୁ ୪୦.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁହାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧୁ ମିଳୁଥିଲା।
ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟାସ୍ତଥା ଵୃଦ୍ଧାଃ ପ୍ରଜା ଵୈ ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ ୪୦.
ଲୋକମାନେ ଖୁସି, ସୁସ୍ଥ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଯୁଗଭାଵାତ୍ତଥା ଧ୍ଯାନେ ସ୍ଵଲ୍ପୀଭୂତେ ଶିଵସ୍ଯ ଚ ୪୦.
ଯୁଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କମିଗଲା।
ତାସାଂ ତେନୋପଚାରେଣ ଲୋଭଦୋଷକୃତେନ ଵୈ ୪୦.
ସେ ଆଚରଣ ଓ ଲୋଭର ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ଚାପ୍ଯଲ୍ପଶିଷ୍ଟାଯାଂ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନ୍ଯଭ୍ଯୁତ୍ଥିତାନି ଵୈ ୪୦.
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେଥିରେ କିଛି ଅଂଶ ଅଛି, ଦ୍ୱନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଚକ୍ରୁରାଵରଣାର୍ଥଂ ହି କେତନାନି ତତସ୍ତତଃ ୪୦.
ତାପରେ ନିଜେମାନେ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଏଠି-ସେଠି ଘର ବନେଇଲେ।
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ବଭୂଵୁରୌଷଧ୍ଯୋ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ ୪୦.
ବର୍ଷା ପଡିବା ସହିତ ଚୌଦ ଧରଣର ଗ୍ରାମ୍ୟ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଉଦ୍ଭିଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଋତୁ ପୁଷ୍ପଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ ୪୦.
ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରିଥିବା ଗଛ ଓ ଜ୍ଵାଳି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ତତଃ ପୁନରଭୂତ୍ତାସାଂ ରାଗୋ ଲୋଭଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ ୪୦.
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରେ ଆସିଗଲା ଇଚ୍ଛା ଓ ଲୋଭ ।
ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମୌଷଧୀଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରସହ୍ଯାଶୁ ଯଥାବଲମ୍ ୪୦.
ଗଛ, ଜ୍ଵାଳି ଓ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଜେତେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ତେତେ ଜୋର ଦେଇ ନେଇ ହେଲା ।
ନତ୍ଵା ଧରାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତା ଓଷଧ୍ଯଃ ପୀଡିତାଃ ପ୍ରଜାଃ ୪୦.
ପ୍ରଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଔଷଧିମାନେ ଭୂମିକୁ ନମି ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ଚୌଷଧ୍ଯଃ ଫାଲକୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଜାସ୍ତତଃ ୪୦.
ସେ ଦିନଠୁ ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଲୋକମାନେ ହାଲ ଦେଇ ଭୂମିରୁ ଉଠାନ୍ତି ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ରେତାସୁ ଚୋଚ୍ଯତେ ୪୦.
ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ସ୍ଥାପନା, ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ପାଳନ ଘୋଷିତ ହେଲା ।
ପୁଷ୍ପିତାଂ ଵାଚମାଶ୍ରିତ୍ଯ ରାଗାତ୍ସ୍ଵର୍ଗମସାଧଯନ୍ ୪୦.
ଫୁଲ ଭରା କଥାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା କୃଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଵାର୍ତା ପ୍ରସିଧ୍ଯତି ୪୦.
ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା, ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଜୀବିକା ସାଧିତି ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମପରିଧ୍ଵଂସାଃ ପ୍ରଵର୍ତଂତେ ଚ ଦ୍ଵାପରେ ୪୦.
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ଭଙ୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ଏକୋ ଵେଦଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୈଃ କ୍ରିଯତେ ଦ୍ଵିଜହେତଵେ ୪୦.
ଏକ ଵେଦ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଠିତି ।
ବ୍ରାହ୍ମଂ ପାଦ୍ମଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚ ଶୈଵଂ ଭାଗଵତଂ ତଥା ୪୦.
ବ୍ରହ୍ମ, ପଦ୍ମ, ବୈଷ୍ଣବ, ଶୈବ ଓ ଭାଗବତ ପୁରାଣଗୁଡିକ —
ଆଗ୍ନେଯମଷ୍ଟମଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ନଵମଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୪୦.
ଆଗ୍ନେୟ ଅଷ୍ଟମ ପୁରାଣ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ଭବିଷ୍ୟ ନବମ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ।
ଵାରାହଂ ଦ୍ଵାଦଶଂ ଚୈଵ ସ୍କାଂଦଂ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍ ୪୦.
ବରାହ ପୁରାଣ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣ ତ୍ରୟୋଦଶ ।
ମାତ୍ସ୍ଯଂ ଷୋଡଶକଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗାରୁଡଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍ ୪୦.
ମାତ୍ସ୍ୟ ପୁରାଣ ଷୋଳ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ତାପରେ ଗାରୁଡ ପୁରାଣ ।