"ମଂତ୍ରା ଦୈଵତା ଯଦ୍ଯଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ମନ୍ତ୍ରଵତ୍କରୋତି ଦେଵତାଭିରେଵ ତତ୍କରୋତି ଯଦ୍ଦଦାନି ଦେଵତାଭିରେଵ ତଦ୍ଦଦାତି ଯତ୍ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ଦେଵତାଭିରେଵ ତତ୍ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ତସ୍ମାନ୍ନାମନ୍ତ୍ରଵତ୍ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ ନାମନ୍ତ୍ରଵତ୍ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ" ଇତି॥ ୪୦.
ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦେବତା। ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଯେଉଁ କାମ ମନ୍ତ୍ର ସହ କରନ୍ତି, ସେହି କାମ ଦେବତାଙ୍କ ସହ କରନ୍ତି। ଯାହା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ମନ୍ତ୍ର ବିନା କିଛି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ବିନା କିଛି କରିଲେ ଠିକ୍ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସଦା ଦେଯଂ ପୌରାଣୈର୍ଵୈଦିକୈରପି ୪୦.
ସେଥିପାଇଁ, ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ସହ ସବୁବେଳେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦର୍ଭାଂସ୍ତିଲାନକ୍ଷତାଂଶ୍ଚ ତୋଯଂ ଚୈତୈଃ ସୁସଂଯୁତମ୍ ୪୦.
ଦର୍ଭା ଘାସ, ଅଭେଦି ତିଳ ଓ ପାଣି ଏହି ସବୁ ସଠିକ ଭାବେ ମିଶାଇବା ଦରକାର।
ପୁରା କିଲ ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଭୂମେର୍ଦାନାନି ଭୂରିଶଃ ୪୦.
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଭୂମିରୁ ବହୁତ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ଦେଵାଶ୍ଚ ପିତରଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁଃ ପଦ୍ମସଂଭଵମ୍॥ ୪୦.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵାମିନ୍ନଃ ପଶ୍ଯତାମେଵ ସର୍ଵଂ ଦୈତ୍ଯୈଃ ପ୍ରଗୃହ୍ଯତେ ୪୦.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତ କିଛି ଦାୟତ୍ୟମାନେ ଦଖଳ କରୁଛନ୍ତି।
ତତୋ ଵିମୃଶ୍ଯୈଵ ଵିଧୀ ରକ୍ଷୋପାଯମଚୀକରତ୍ ୪୦.
ତାପରେ ବିଚାର କରି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉପାୟ ତିଆରି କଲେ।
ତୋଯଂ ଦର୍ଭାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵତ୍ର ଏଵଂ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ନାସୁରାଃ ୪୦.
ଏହିପରି ଭାବେ ସବୁଠି ପାଣି ଓ ଦର୍ଭା ଘାସ ଦାୟତ୍ୟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ପିତରୋ ଦେଵା ଯାଂତି ଦାତୁଃ ଫଲଂ ନ ହି ୪୦.
ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଶ୍ୱାସ ନେଲେ ବି ଦାତାଙ୍କର ଦାନର ଫଳ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଚତୁର୍ଯୁଗଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୪୦.
ଚାରିଟି ଯୁଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା କେମିତି ଅଛି, ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ।
ଆଦ୍ଯଂ କୃତଯୁଗଂ ଵିଦ୍ଧିତତସ୍ତ୍ରେତାଯୁଗଂ ସ୍ମୃତମ୍ ୪୦.
ପ୍ରଥମ ଯୁଗକୁ କୃତଯୁଗ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ତାପରେ ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆସିଥାଏ।
ସତ୍ତ୍ଵଂ କୃତଂ ରଜସ୍ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ ରଜସ୍ତମଃ ୪୦.
କୃତଯୁଗ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର, ତ୍ରେତାଯୁଗ ରଜ ଗୁଣର, ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ରଜ ଓ ତମ ଦୁଇଁଟି ଗୁଣର ମିଶ୍ରଣ।
ଧ୍ଯାନଂ ପରଂ କୃତଯୁଗେ ତ୍ରେତାଯାଂ ଯଜ୍ଞ ଉଚ୍ଯତେ ୪୦.
କୃତଯୁଗରେ ଧ୍ୟାନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଥିଲା, ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ସର୍ବୋପରି ମନାଯାଏ।
କୃତେ ତୁ ମାନସୀ ସୃଷ୍ଟିର୍ଵୃତ୍ତିଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ରସୋଲ୍ଲସା ୪୦.
କୃତଯୁଗରେ ସୃଷ୍ଟି ମନରେ ହେଉଥିଲା, ଓ ଚରିତ୍ର ସରଳ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ଅଧମୋତ୍ତମୋ ନ ତାସାଂ ତା ନିର୍ଵିଶେଷାଃ ପ୍ରଜାଃ ଶୁଭାଃ ୪୦.
ସେଠାରେ କେହି ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲେ।
ନ ଚାପ୍ରୀତିର୍ନ ଚ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵୋ ନ ଦ୍ଵେଷୋ ନାପି ଚ କ୍ଲମଃ ୪୦.
ସେଠାରେ କୌଣସି ଅସନ୍ତୋଷ, ବିରୋଧ, ଦ୍ୱେଷ କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି ନଥିଲା।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥା ଚ ତଦାସୀନ୍ନ ହି ସଂକରଃ ୪୦.
ସେ ସମୟରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମିଶ୍ରଣ ନଥିଲା।
ଚତୁର୍ଥେ ଚ ତତଃ ପାଦେ ନଷ୍ଟ ସାଽଭୂଦ୍ରସୋଲ୍ଲସା ୪୦.
ପରେ ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଗଲା।
ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ପ୍ରସୂଯଂତେ ଫଲାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ ୪୦.
ସେତେବେଳେ ପୋଷାକ, ଫଳ ଓ ଗହଣା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିଲା।
ସୁମାକ୍ଷିକଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ପୁଟକେ ପୁଟକେ ମଧୁ ୪୦.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୁହାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧୁ ମିଳୁଥିଲା।
ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟାସ୍ତଥା ଵୃଦ୍ଧାଃ ପ୍ରଜା ଵୈ ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ ୪୦.
ଲୋକମାନେ ଖୁସି, ସୁସ୍ଥ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଯୁଗଭାଵାତ୍ତଥା ଧ୍ଯାନେ ସ୍ଵଲ୍ପୀଭୂତେ ଶିଵସ୍ଯ ଚ ୪୦.
ଯୁଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କମିଗଲା।
ତାସାଂ ତେନୋପଚାରେଣ ଲୋଭଦୋଷକୃତେନ ଵୈ ୪୦.
ସେ ଆଚରଣ ଓ ଲୋଭର ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ଚାପ୍ଯଲ୍ପଶିଷ୍ଟାଯାଂ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନ୍ଯଭ୍ଯୁତ୍ଥିତାନି ଵୈ ୪୦.
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେଥିରେ କିଛି ଅଂଶ ଅଛି, ଦ୍ୱନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଚକ୍ରୁରାଵରଣାର୍ଥଂ ହି କେତନାନି ତତସ୍ତତଃ ୪୦.
ତାପରେ ନିଜେମାନେ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ଏଠି-ସେଠି ଘର ବନେଇଲେ।
ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ବଭୂଵୁରୌଷଧ୍ଯୋ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ ୪୦.
ବର୍ଷା ପଡିବା ସହିତ ଚୌଦ ଧରଣର ଗ୍ରାମ୍ୟ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଉଦ୍ଭିଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଋତୁ ପୁଷ୍ପଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ ୪୦.
ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରିଥିବା ଗଛ ଓ ଜ୍ଵାଳି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ତତଃ ପୁନରଭୂତ୍ତାସାଂ ରାଗୋ ଲୋଭଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ ୪୦.
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରେ ଆସିଗଲା ଇଚ୍ଛା ଓ ଲୋଭ ।
ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମୌଷଧୀଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରସହ୍ଯାଶୁ ଯଥାବଲମ୍ ୪୦.
ଗଛ, ଜ୍ଵାଳି ଓ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଜେତେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ତେତେ ଜୋର ଦେଇ ନେଇ ହେଲା ।
ନତ୍ଵା ଧରାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତା ଓଷଧ୍ଯଃ ପୀଡିତାଃ ପ୍ରଜାଃ ୪୦.
ପ୍ରଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଔଷଧିମାନେ ଭୂମିକୁ ନମି ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।