ଦାନଂ ଵାନ୍ଯଶ୍ଚ ଯତ୍କିଂଚିଦକ୍ଷଯଂ ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ୪୦.
ଯେକୌଣସି ଦାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାମ, ଯେଉଁଥିରେ କରାଯିବ, ସେଠି ସେ କାମ ଅବିନାଶୀ ହେବ।
ଲିଂଗାଚ୍ଚ ପୂର୍ଵତଃ କୂପେସ୍ନାତ୍ଵା ଯସ୍ତର୍ପଯେତ୍ପିତୄନ୍ ୪୦.
ଯେଉଁଠି କୁଆଁର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗରେ ସ୍ନାନ କରି କେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ତସ୍ଯାଂ ରାତ୍ରୌ ମହାକାଲଂ ଯାମେଯାମେ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୪୦.
ସେଇ ରାତିରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାମରେ ମହାକାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜିତେଂଦ୍ରିଯଶ୍ଚ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମାଂ ଲିଂଗେତ୍ର ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ୪୦.
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ସଂଯମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଏଠାରେ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗରେ ପୂଜା କରେ,
ମାଘେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସୋମଵାରେ ଚ ପର୍ଵଣି ୪୦.
ମାଘ ମାସରେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ସୋମବାର ଓ ପର୍ବଦିନରେ,
ଦାନଂ ତପୋ ରୁଦ୍ରଜାପଃ ସର୍ଵମକ୍ଷଯମେଵ ଚ ୪୦.
ଦାନ, ତପସ୍ୟା, ରୁଦ୍ର ଜପ — ଏସବୁ କିଛି ଅବିନାଶୀ।
କାଲମାର୍ଗଜଯାଦ୍ଵତ୍ସ ମହାକାଲା ଭିଧଶ୍ଚିରମ୍ ୪୦.
ବେଳାର ପଥକୁ ଜିତିଥିବାରୁ, ବତ୍ସ, ମହାକାଳଙ୍କୁ ବହୁଦିନ ଧରି ଏହି ନାମରେ ଡାକାଯାଏ।
ତସ୍ଯ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଭଵାନ୍ଧର୍ମାଂସ୍ତତୋ ମଲ୍ଲୋକମାଵ୍ରଜ ୪୦.
ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହି, ପରେ ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଆସିଲେ।
ମହାକାଲୋଽପି ମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ତେପେ ମହତ୍ତପଃ॥ ୪୦.
ମହାକାଳ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ ସେଠାରେ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଅଥ କେନାପି କାଲେନ ପାର୍ଥ ରାଜା କରଂଧମଃ ୪୦.
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ପାର୍ଥ, ରାଜା କରନ୍ଧମ ହେଲେ—
ମହାକାଲଚରିତ୍ରଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ସମୁପାଯଯୌ ୪୦.
ସେ ଏଠାକୁ ଆସି, ମହାକାଳଙ୍କର କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ମହାକାଲମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ପରମାଂ ପ୍ରୀତିମାଗତଃ ୪୦.
ମହାକାଳଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଯଥା ଦରିଦ୍ରଃ କୃପଣୋ ନିଧିକୁମ୍ଭମଵାପ୍ଯ ଚ ୪୦.
ଯେପରି ଏକ ଦୁଃଖୀ ଗରିବ ଲୋକ ଅଚାନକ ଧନର ଘଡ଼ା ପାଇଁଥାଏ,
ପଂଚମଂତ୍ରାଯୁତଜପଫଲଂ ଯସ୍ଯେହ ଦର୍ଶନାତ୍ ୪୦.
ସେପରି, ଏଠାରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିବାରେ, ପଞ୍ଚାଶି ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପର ଫଳ ମିଳେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଲିଂଗପ୍ରଵରଂ ମହାକାଲମୁପାସଦତ୍ ୪୦.
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ମହାକାଳଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା।
ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଗମ୍ଯ ନୃପଂ ପୂଜାମର୍ଘଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍ ୪୦.
ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ପୂଜା ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲା।
ମହାକାଲମୁପାମଂତ୍ର୍ଯ କଥାଂତେ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ୪୦.
ମହାକାଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କଥା ଶେଷରେ ସେ ଏହି ଉପଦେଶ କହିଲେ:
ଯଦିଦଂ ତର୍ପଣଂନାମ ପିତୄଣାଂ କ୍ରିଯତେ ନୃଭିଃ ୪୦.
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେ ତର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ଏଵଂ ପିଂଡାଦିପୂଜା ଚ ସର୍ଵମତ୍ରୈଵ ଦୃଶ୍ଯତେ ୪୦.
ଏଉଁପରି ପିଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜା ଏଠି ଦେଖାଯାଏ।
ନ ଚୈତଦସ୍ତି ଯତ୍ତେଷାଂ ନୋପତିଷ୍ଠତି କିଂଚନ ୪୦.
ଏହି ସବୁ କାମରୁ କିଛି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେନାହିଁ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ।
ଦେଵାନାଂ ଚାପି ଦୃଶ୍ଯଂତେ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷାଃ ପ୍ରତ୍ଯଯାଃ ସଦା ୪୦.
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ସର୍ବଦା ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି।
ଯୋନିରେଵଂଵିଦା ତେଷାଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍ ୪୦.
ଏହିପରି ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପିତୃ ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ।
ଭଵ୍ଯଂ ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ଜାନଂତି ଯାଂତି ଚ ୪୦.
ସେମାନେ ଭୂତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି ଓ ସେଠାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ନଵତତ୍ତ୍ଵମଯଂ ଦେହଂ ଦଶମଃ ପୁରୁଷୋ ମତଃ ୪୦.
ନବଟି ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଏହି ଦେହ, ଦଶମ ଅର୍ଥରେ ପୁରୁଷ ବୋଲି ମନ୍ୟ।
ଶବ୍ଦତତ୍ତ୍ଵେନ ତୁଷ୍ଯଂତି ସ୍ପର୍ଶତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଗୃହ୍ଣତେ ୪୦.
ସେମାନେ ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସ୍ପର୍ଶ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧରନ୍ତି।
ଯଥା ତୃଣଂ ପଶୂନାଂ ଚ ନରାଣାମନ୍ନମୁଚ୍ଯତେ ୪୦.
ଯେପରି ଜଣ୍ଟୁମାନେ ପାଇଁ ଘାସ ଖାଦ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଅଟୁଟ।
ଶକ୍ତଯଃ ସର୍ଵଭାଵାନାମଚିଂତ୍ଯା ଜ୍ଞାନଗୋଚରାଃ ୪୦.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ପିତୃଭ୍ଯୋ ଦୀଯତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସ୍ଵକର୍ମଵଶଗାଶ୍ଚ ତେ ୪୦.
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଆଯାଏ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଅଟକିଛନ୍ତି।
ଅଥ ସ୍ଵର୍ଗେଽଥ ନରେକ ସ୍ଥିତାଃ କର୍ମାଭିଯଂତ୍ରିତାଃ ୪୦.
ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ନରକରେ ଯେଉଁଠି ରହୁଛନ୍ତି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଛନ୍ତି।
ଆଯୁଃ ପ୍ରଜାଂ ଧନଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ସୁକାନି ଚ ୪୦.
ଆୟୁଷ୍ୟ, ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଜ୍ଞାନ, ସ୍ୱର୍ଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ସୁଖ—