ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମତ୍ର ତୀର୍ଥେ ଚ ମହାକାଲମିତି ସ୍ମୃତମ୍ ୩୯.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ମହାକାଳ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛ।
ତତଃ ସା ରୁଦ୍ରଵାକ୍ଯେନ ଵରଯାମାସ ତଂ ପତିମ୍ ୩୯.
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ବାଛିଲେ।
ତତ୍ର ତାଂ ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସମାଲିଂଗ୍ଯ ପ୍ରହର୍ଷିତା ୩୯.
ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଲେଖେତିନାମ୍ନା ତ୍ଵଂ ତସ୍ମାଦ୍ଭଵ ସଖୀ ମମ ୩୯.
ଏଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମେ ମୋ ସଖୀ ହେବା, ତୁମର ନାମ ହେବ ଚିତ୍ରଲେଖା।
ଯଯାନିରୁଦ୍ଧଃ କଥିତ ଉଷାଯାଃ ପତିରୁତ୍ତମଃ ୩୯.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଉଷାଙ୍କ ପତି ଭାବରେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଅପ୍ସୁସା ଵାର୍ଷିକଂ ବିଂଦୁଂ ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷଶତେ ପପୌ ୩୯.
ପାଣିରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷା ଶତ ପରେ ପଡ଼ିଥିବା ବର୍ଷା ଫୁଟିକା ପିଇଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧା କୁମାରୀ ସା ଲିଂଗମେତଦ୍ଧି ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୯.
ଏପରି ଥିଲେ ସେ କୁମାରୀ, ଫାଲ୍ଗୁନା, ଏହି ହେଉଛି ସେ ଲିଙ୍ଗ।
ତସ୍ମାଦତ୍ର ନୃଣାଂ ଦାହଶ୍ଚାସ୍ଥିକ୍ଷେପଶ୍ଚ ଭାରତ ୩୯.
ଏହିଠାରେ ମୃତଦେହ ଦାହ ଓ ଅସ୍ଥି ବିସର୍ଜନ ହୁଏ, ଭାରତ।
ମହାକାଲସ୍ତ୍ଵସୌ କଶ୍ଚ କଥଂ ସିଦ୍ଧିମୁପାଗତଃ ୪୦.
ମହାକାଳ କିଏ, କିପରି ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ?
ସର୍ଵମେତତ୍ସମାଖ୍ଯାହି ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାଯ ପୃଚ୍ଛତେ॥ ୪୦.
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପଚାରୁଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମହାକାଲଂ ଵରଦଂ ସ୍ଥାଣୁମଵ୍ଯଯମ୍ ୪୦.
ମହାକାଳଙ୍କୁ, ବର ଦେଇଥିବା, ଅଚଳ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପୁରି ପୁରା ବଭୂଵ ଜପତାଂ ଵରଃ ୪୦.
ପୁରାତନ କାଳରେ, ବାରାଣସୀ ସହରରେ ଜପ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯାପୁତ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାର୍ଥେ ରୁଦ୍ରାନ୍ସଂଜପତଃ କିଲ ୪୦.
ସେ ପୁଅ ନଥିବାରୁ, ପୁଅ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ଜପ କରୁଥିଲେ।
ମାଂଟେ ତଵ ସୁତୋ ଧୀମାନ୍ମତ୍ପ୍ରଭାଵପରାକ୍ରମଃ ୪୦.
ତୁମ ଘରେ, ମୋ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୁଦ୍ରଵଚୋ ମାଂଟିର୍ହର୍ଷଂ ପରଂ ଗତଃ ୪୦.
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ମାଣ୍ଟି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଦଧାର ଗର୍ଭଂ ଚଟିକା ତପୋମୂର୍ତିଧରା ଯଥା ୪୦.
ତପସ୍ୱି ରୂପରେ ଥିବା ଚଟିକା ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ନ ପୁନର୍ମାତୁରୁଦରଂତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଗଚ୍ଛତେ ବହିଃ ୪୦.
ମାଆର ଗର୍ଭ ଛାଡି ଯିବା ପରେ, ସେ ପୁନି ତାହାକୁ ଫେରି ଆସେନାହିଁ।
ଵତ୍ସ ସାମାନ୍ଯପୁତ୍ରୋଽପି ପିତ୍ରୋଃ ସୁଖକରଃ ସଦା ୪୦.
ବାଳକ, ସାଧାରଣ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସଦା ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଵତ୍ସ ମାନୁଷ୍ଯଵାସସ୍ଯ ସ୍ପୃହା ତୁଭ୍ଯଂ କଥଂ ନ ହି ୪୦.
ବାଳକ, ତୁମେ କାହିଁକି ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ବସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହିଁ?
କଦା ମନୁଷ୍ଯା ଜାଯେମ ପୂଜା ଯତ୍ର ମହାଫଲା ୪୦.
କେବେ ଆମେ ମାନବ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେବୁ, ଯେଉଁଠି ପୂଜାରେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ?
ଇତି ଭୂତାନି ଶୋଚଂତି ନାନାଯୋନିଗତାନ୍ଯପି ଅନାଦୃତ୍ଯ କଥଂ ବ୍ରୂହି ସ୍ଥିତଶ୍ଚୋଦର ଏଵ ଚ॥ ୪୦.
ଏଭଳି ନାନା ଜନ୍ମରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି; ଏହାକୁ ଅଗ୍ରହ କରି, କିପରି ତୁମେ ଗର୍ଭରେ ରହିଛ?
ତାତ ଜାନାମ୍ଯହଂ ସର୍ଵମେତତ୍ପରମ ଦୁର୍ଲଭମ୍ ୪୦.
ପୁଅ, ମୁଁ ଏସବୁ କଥା ଜାଣିଛି; ଏହା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ଦ୍ଵୌ ମାର୍ଗୌ କିଲ ଵେଦେଷୁ ପ୍ରୋକ୍ତୌ କାଲୋଽର୍ଚିରେଵ ଚ ୪୦.
ବେଦରେ ଦୁଇଟି ପଥ କଥା ହୋଇଛି: ଏକଟି କାଳର ପଥ, ଅନ୍ୟଟି ଆଲୋକର ପଥ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ଵା ନରକେ ଵାପି କାଲମାର୍ଗଗତୋ ହ୍ଯଯମ୍ ୪୦.
ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ନରକରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ କାଳର ପଥକୁ ଅନୁସରେ।
ତସ୍ଯୈଵ ହେତୋଃ ପ୍ରଯତେତ୍କୋଵିଦୋ ଯନ୍ନ ଦୁଃଖଵିତ୍ ୪୦.
ଏହି କାରଣରୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯାହା ଦୁଃଖ ଦେଇନାହିଁ, ତାହା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ତଚ୍ଚେନ୍ମମ ମନସ୍ତାତ ନାନାଦୋଷୈର୍ନ ମୋହ୍ଯତେ ୪୦.
ପୁଅ, ଯଦି ମୋ ମନ ନାନା ଦୋଷରେ ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହିଁ,
ତତସ୍ତସ୍ଯ ପିତା ପାର୍ଥ କାଂଦିଶୀକୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୪୦.
ତେବେ ତାଙ୍କର ପିତା, ପାର୍ଥ, କାଁଦିଶୀକ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
ତ୍ଵାଂ ଵିନା କୋଽପରୋ ଦେଵ ପୁତ୍ରସ୍ଯାଭୀଷ୍ଟଦୋଽସ୍ତି ମେ ୪୦.
ତୁମେ ଛଡା, ମୋ ପୁଅର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବା ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି?
ତତସ୍ତସ୍ଯାତିଭକ୍ତ୍ଯାସୌ ପ୍ରାହ ତୁଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୪୦.
ତାଙ୍କର ଅତି ଭକ୍ତିରେ ଖୁସି ହୋଇ, ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିପରୀତଶ୍ଚ ଶୀଘ୍ରଂ ଭୋ ମାଂଟିପୁତ୍ରଃ ପ୍ରବୋଧ୍ଯତାମ୍ ୪୦.
ମାଣ୍ଟିର ପୁଅକୁ ଶୀଘ୍ର ଜାଗ୍ରତ କରାଯାଉ, ଯଦିଓ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ।