ଭ୍ରାତୄନ୍ପ୍ରତି ଭଗିନୀ ଚ ଵିଚାର୍ଯୈଵ ଦଦୌ ଶୁଭା ୩୯.
ଶୁଭା ଭଗିନୀ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଭାବି ଦେଇଥିଲେ ।
ତଦା ତେଷୁ ଚ ଦେଶେଷୁ ଚତୁର୍ଵର୍ଗସ୍ଯ ସାଧନମ୍ ୩୯.
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ସାଧନ ହୋଇଥିଲା ।
ତତ୍ରାପି ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଵେଦୈତତ୍ସା କୁମାରିକା ୩୯.
ସେଠି ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଏହା କୁମାରିକା ଭାବରେ ଜଣାଯାଇଛି ।
ତସ୍ଥୌ ସ୍ନାଯଂତୀ ଷଟ୍ସୁ ଚୈଵାପି ସଂଗମେ ୩୯.
ସେ ଛଅଟି ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରି ରହିଥିଲେ ।
ଜୀର୍ଣେ ନଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ପ୍ରାସାଦଂ ସାପ୍ଯକାରଯତ୍ ୩୯.
ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ନୂତନ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣମୟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
କୁମାରଲିଂଗାଦୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷସ୍ତାମଵୋଚତ ୩୯.
କୁମାର ଲିଙ୍ଗରୁ ଉଠି ଦେବତା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
ଜୀର୍ଣଃ ପୁନରୁଦ୍ଧୃତୋଽଯଂ ପ୍ରାସାଦସ୍ତେନ ତୋଷିତଃ ୩୯.
ଏହି ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି, ଏଥିରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ।
କର୍ତା ଚାପି ତଥୋଦ୍ଧର୍ତା ଦ୍ଵୌ ଵୈ ସମଫଲୌ ସ୍ମୃତୌ ୩୯.
ଯେଉଁଠି ନିର୍ମାତା ଓ ଉଦ୍ଧାରକ ଦୁଇଜଣ ଏକ ସମାନ ଫଳ ମିଳିଥିବା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି ।
ବର୍କରେଶେ ଚ ଯେ ଦତ୍ତ ଵରା ଦତ୍ତାଃ ସଦୈଵ ତେ ୩୯.
ବରକରେଶ୍ଵର ଠାରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେ ବରଗୁଡିକ ସଦା ସଫଳ ହୁଏ।
ଅଭର୍ତୃକାଯା ନାର୍ଯାଶ୍ଚ ନ ସ୍ଵର୍ଗୋ ମୋକ୍ଷ ଏଵ ଚ ୩୯.
ଯେଉଁ ଜନାନୀଙ୍କର ପତି ନାହିଁ, ସେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ନାହିଁ, ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମତ୍ର ତୀର୍ଥେ ଚ ମହାକାଲମିତି ସ୍ମୃତମ୍ ୩୯.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ମହାକାଳ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛ।
ତତଃ ସା ରୁଦ୍ରଵାକ୍ଯେନ ଵରଯାମାସ ତଂ ପତିମ୍ ୩୯.
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ବାଛିଲେ।
ତତ୍ର ତାଂ ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସମାଲିଂଗ୍ଯ ପ୍ରହର୍ଷିତା ୩୯.
ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଲେଖେତିନାମ୍ନା ତ୍ଵଂ ତସ୍ମାଦ୍ଭଵ ସଖୀ ମମ ୩୯.
ଏଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମେ ମୋ ସଖୀ ହେବା, ତୁମର ନାମ ହେବ ଚିତ୍ରଲେଖା।
ଯଯାନିରୁଦ୍ଧଃ କଥିତ ଉଷାଯାଃ ପତିରୁତ୍ତମଃ ୩୯.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଉଷାଙ୍କ ପତି ଭାବରେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଅପ୍ସୁସା ଵାର୍ଷିକଂ ବିଂଦୁଂ ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷଶତେ ପପୌ ୩୯.
ପାଣିରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷା ଶତ ପରେ ପଡ଼ିଥିବା ବର୍ଷା ଫୁଟିକା ପିଇଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧା କୁମାରୀ ସା ଲିଂଗମେତଦ୍ଧି ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୯.
ଏପରି ଥିଲେ ସେ କୁମାରୀ, ଫାଲ୍ଗୁନା, ଏହି ହେଉଛି ସେ ଲିଙ୍ଗ।
ତସ୍ମାଦତ୍ର ନୃଣାଂ ଦାହଶ୍ଚାସ୍ଥିକ୍ଷେପଶ୍ଚ ଭାରତ ୩୯.
ଏହିଠାରେ ମୃତଦେହ ଦାହ ଓ ଅସ୍ଥି ବିସର୍ଜନ ହୁଏ, ଭାରତ।
ମହାକାଲସ୍ତ୍ଵସୌ କଶ୍ଚ କଥଂ ସିଦ୍ଧିମୁପାଗତଃ ୪୦.
ମହାକାଳ କିଏ, କିପରି ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ?
ସର୍ଵମେତତ୍ସମାଖ୍ଯାହି ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାଯ ପୃଚ୍ଛତେ॥ ୪୦.
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପଚାରୁଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମହାକାଲଂ ଵରଦଂ ସ୍ଥାଣୁମଵ୍ଯଯମ୍ ୪୦.
ମହାକାଳଙ୍କୁ, ବର ଦେଇଥିବା, ଅଚଳ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ପୁରି ପୁରା ବଭୂଵ ଜପତାଂ ଵରଃ ୪୦.
ପୁରାତନ କାଳରେ, ବାରାଣସୀ ସହରରେ ଜପ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯାପୁତ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାର୍ଥେ ରୁଦ୍ରାନ୍ସଂଜପତଃ କିଲ ୪୦.
ସେ ପୁଅ ନଥିବାରୁ, ପୁଅ ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ଜପ କରୁଥିଲେ।
ମାଂଟେ ତଵ ସୁତୋ ଧୀମାନ୍ମତ୍ପ୍ରଭାଵପରାକ୍ରମଃ ୪୦.
ତୁମ ଘରେ, ମୋ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୁଦ୍ରଵଚୋ ମାଂଟିର୍ହର୍ଷଂ ପରଂ ଗତଃ ୪୦.
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ମାଣ୍ଟି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଦଧାର ଗର୍ଭଂ ଚଟିକା ତପୋମୂର୍ତିଧରା ଯଥା ୪୦.
ତପସ୍ୱି ରୂପରେ ଥିବା ଚଟିକା ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ନ ପୁନର୍ମାତୁରୁଦରଂତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଗଚ୍ଛତେ ବହିଃ ୪୦.
ମାଆର ଗର୍ଭ ଛାଡି ଯିବା ପରେ, ସେ ପୁନି ତାହାକୁ ଫେରି ଆସେନାହିଁ।
ଵତ୍ସ ସାମାନ୍ଯପୁତ୍ରୋଽପି ପିତ୍ରୋଃ ସୁଖକରଃ ସଦା ୪୦.
ବାଳକ, ସାଧାରଣ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସଦା ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଵତ୍ସ ମାନୁଷ୍ଯଵାସସ୍ଯ ସ୍ପୃହା ତୁଭ୍ଯଂ କଥଂ ନ ହି ୪୦.
ବାଳକ, ତୁମେ କାହିଁକି ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ବସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହିଁ?
କଦା ମନୁଷ୍ଯା ଜାଯେମ ପୂଜା ଯତ୍ର ମହାଫଲା ୪୦.
କେବେ ଆମେ ମାନବ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେବୁ, ଯେଉଁଠି ପୂଜାରେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ?