ଚତୁଃଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି କୁରୁଦେଶଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ୩୯.
କୁରୁଦେଶରେ ଚଉଷଠି ହଜାର ଗଣନା କରାଯାଇଛି ।
ପଂଚ ପ୍ରାହୁସ୍ତଥା ଲକ୍ଷାନ୍ଵିଦର୍ଭାଯାଂ ଚ ଗ୍ରାମକାନ୍ ୩୯.
ବିଦର୍ଭରେ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମ ଅଛି ବୋଲି କହାଯାଇଛି ।
ସହସ୍ରଦଶକଂ ଚାପି ସିଂହଲଦ୍ଵୀପମୁଚ୍ଯତେ ୩୯.
ସିଂହଳଦ୍ବୀପରେ ଦଶ ହଜାର ଗ୍ରାମ ଅଛି ।
ଲକ୍ଷୈକଂ ଚ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗ୍ରାମାଣାଂ ତୁ ଭଯାଣକମ୍ ୩୯.
ଭୟାଣକ ଦେଶରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମ ଅଛି ।
ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ତଥା ଗ୍ରାମାଣାଂ ପାଂଗୁଦେଶକଃ ୩୯.
ପାଂଗୁ ଦେଶରେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଗ୍ରାମ ଅଛି ।
ପଂଚଵିଂଶତିସାହସ୍ରଂ ମୂଲସ୍ଥାନଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ୩୯.
ମୂଳସ୍ଥାନରେ ପଚିଶ ହଜାର ଗ୍ରାମ ଗଣାଯାଇଛି ।
ଚତ୍ଵାର୍ଯେଵ ସହସ୍ରାଣି ପକ୍ଷବାହୁରୁଦୀର୍ଯତେ ୩୯.
ପକ୍ଷବାହୁ ଦେଶରେ କେବଳ ଚାରି ହଜାର ଗ୍ରାମ ଅଛି ।
ଏଵଂ ଭରତଖଂଡେଽସ୍ମିନ୍ଷଣ୍ଣଵତ୍ଯେଵ କୋଟଯଃ ୩୯.
ଏଭଳି, ଭାରତ ଖଣ୍ଡରେ ଏକାନବେ କୋଟି ଅଛି ।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ଵେଲାକୂଲାନି ଭାରତ ୩୯.
ଭାରତ, ଛତିଶ ହଜାର ଟି ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି ।
ଆତ୍ମୀଯମପି ସା ଦେଵୀ ଅନିଚ୍ଛୁଷ୍ଵପି ତେଷୁ ଚ ୩୯.
ସେ ଦେବୀ ନିଜର ଜମିଦାରୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ଚାହିଲେ ନାହିଁ ।
ଭ୍ରାତୄନ୍ପ୍ରତି ଭଗିନୀ ଚ ଵିଚାର୍ଯୈଵ ଦଦୌ ଶୁଭା ୩୯.
ଶୁଭା ଭଗିନୀ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଭାବି ଦେଇଥିଲେ ।
ତଦା ତେଷୁ ଚ ଦେଶେଷୁ ଚତୁର୍ଵର୍ଗସ୍ଯ ସାଧନମ୍ ୩୯.
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ସାଧନ ହୋଇଥିଲା ।
ତତ୍ରାପି ଗୁପ୍ତକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଵେଦୈତତ୍ସା କୁମାରିକା ୩୯.
ସେଠି ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଏହା କୁମାରିକା ଭାବରେ ଜଣାଯାଇଛି ।
ତସ୍ଥୌ ସ୍ନାଯଂତୀ ଷଟ୍ସୁ ଚୈଵାପି ସଂଗମେ ୩୯.
ସେ ଛଅଟି ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରି ରହିଥିଲେ ।
ଜୀର୍ଣେ ନଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ପ୍ରାସାଦଂ ସାପ୍ଯକାରଯତ୍ ୩୯.
ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ନୂତନ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣମୟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
କୁମାରଲିଂଗାଦୁତ୍ଥାଯ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷସ୍ତାମଵୋଚତ ୩୯.
କୁମାର ଲିଙ୍ଗରୁ ଉଠି ଦେବତା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
ଜୀର୍ଣଃ ପୁନରୁଦ୍ଧୃତୋଽଯଂ ପ୍ରାସାଦସ୍ତେନ ତୋଷିତଃ ୩୯.
ଏହି ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି, ଏଥିରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ।
କର୍ତା ଚାପି ତଥୋଦ୍ଧର୍ତା ଦ୍ଵୌ ଵୈ ସମଫଲୌ ସ୍ମୃତୌ ୩୯.
ଯେଉଁଠି ନିର୍ମାତା ଓ ଉଦ୍ଧାରକ ଦୁଇଜଣ ଏକ ସମାନ ଫଳ ମିଳିଥିବା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି ।
ବର୍କରେଶେ ଚ ଯେ ଦତ୍ତ ଵରା ଦତ୍ତାଃ ସଦୈଵ ତେ ୩୯.
ବରକରେଶ୍ଵର ଠାରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେ ବରଗୁଡିକ ସଦା ସଫଳ ହୁଏ।
ଅଭର୍ତୃକାଯା ନାର୍ଯାଶ୍ଚ ନ ସ୍ଵର୍ଗୋ ମୋକ୍ଷ ଏଵ ଚ ୩୯.
ଯେଉଁ ଜନାନୀଙ୍କର ପତି ନାହିଁ, ସେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ନାହିଁ, ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମତ୍ର ତୀର୍ଥେ ଚ ମହାକାଲମିତି ସ୍ମୃତମ୍ ୩୯.
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ମହାକାଳ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛ।
ତତଃ ସା ରୁଦ୍ରଵାକ୍ଯେନ ଵରଯାମାସ ତଂ ପତିମ୍ ୩୯.
ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ବାଛିଲେ।
ତତ୍ର ତାଂ ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରାହ ସମାଲିଂଗ୍ଯ ପ୍ରହର୍ଷିତା ୩୯.
ସେଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଲେଖେତିନାମ୍ନା ତ୍ଵଂ ତସ୍ମାଦ୍ଭଵ ସଖୀ ମମ ୩୯.
ଏଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମେ ମୋ ସଖୀ ହେବା, ତୁମର ନାମ ହେବ ଚିତ୍ରଲେଖା।
ଯଯାନିରୁଦ୍ଧଃ କଥିତ ଉଷାଯାଃ ପତିରୁତ୍ତମଃ ୩୯.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଉଷାଙ୍କ ପତି ଭାବରେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଅପ୍ସୁସା ଵାର୍ଷିକଂ ବିଂଦୁଂ ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷଶତେ ପପୌ ୩୯.
ପାଣିରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷା ଶତ ପରେ ପଡ଼ିଥିବା ବର୍ଷା ଫୁଟିକା ପିଇଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧା କୁମାରୀ ସା ଲିଂଗମେତଦ୍ଧି ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୯.
ଏପରି ଥିଲେ ସେ କୁମାରୀ, ଫାଲ୍ଗୁନା, ଏହି ହେଉଛି ସେ ଲିଙ୍ଗ।
ତସ୍ମାଦତ୍ର ନୃଣାଂ ଦାହଶ୍ଚାସ୍ଥିକ୍ଷେପଶ୍ଚ ଭାରତ ୩୯.
ଏହିଠାରେ ମୃତଦେହ ଦାହ ଓ ଅସ୍ଥି ବିସର୍ଜନ ହୁଏ, ଭାରତ।
ମହାକାଲସ୍ତ୍ଵସୌ କଶ୍ଚ କଥଂ ସିଦ୍ଧିମୁପାଗତଃ ୪୦.
ମହାକାଳ କିଏ, କିପରି ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ?
ସର୍ଵମେତତ୍ସମାଖ୍ଯାହି ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାଯ ପୃଚ୍ଛତେ॥ ୪୦.
ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପଚାରୁଛି, ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।