ପୂର୍ଵଜନ୍ମୋଦ୍ଭଵଃ କାଯସ୍ଯସ୍ଯା ଯତ୍ରାପତତ୍ତଥା ୩୯.
ଏହି ଦେହ ପୂର୍ବଜନ୍ମରୁ ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଥିଲା, ସେଠାରେ ଏହା ପଡ଼ିଗଲା।
ଅହଂ ତାତ ଗମିଷ୍ଯାମି ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍ ୩୯.
ବାପାଁ, ମୁଁ ମାଟି ଓ ସମୁଦ୍ରର ସଙ୍ଗମକୁ ଯିବି।
ତତଃ ପିତ୍ରା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଶତଶ୍ରୃଂଗେଣ ତତ୍ତଥା ୩୯.
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ବାପାଁ ଶତଶୃଙ୍ଗ ଯେପରି ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ହେଲା।
ସ୍ତଂଭତୀର୍ଥଂ ତତଃ ସାଽପି ପ୍ରାପ୍ଯ ପୋତାର୍ଯସଂଯୁତା ୩୯.
ତାପରେ ସେ ମଧ୍ୟ ନୌକା ଚାଳକମାନେ ସହିତ ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଜାଲିଗୁଲ୍ମାଂତରେଽନ୍ଵିଷ୍ଯ ତତୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ନିଜଂ ଶିରଃ ୩୯.
ଝାଡ଼ି ଓ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜି, ସେ ତାହାର ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ।
ଦଗ୍ଧ୍ଵା ସଂଗମସାଂନିଧ୍ଯେ କ୍ଷିପ୍ତାନ୍ଯସ୍ଥୀନି ସଂଗମେ ୩୯.
ସଙ୍ଗମ ସାମ୍ନାରେ ତାହାକୁ ପୁଡ଼ି, ଅବଶିଷ୍ଟ ହାଡ଼ମାନେ ସଙ୍ଗମରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ନ ତାଦୃଗ୍ଦେଵକନ୍ଯାନାଂ ନ ତାଦୃଙନାଗଯୋଷିତାମ୍ ୩୯.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ, ନାଗସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପରି କେହି ନଥିଲେ।
ସୁରାସୁରନରାଃ ସର୍ଵେ ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ମୋହିତାଃ ୩୯.
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷ ତାଙ୍କର ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଇଥିଲେ।
କଷ୍ଟଂ ତଯା ମୁଦା ତତ୍ର ପ୍ରାରବ୍ଧଂ ଦୁଶ୍ଚରଂ ତପଃ ୩୯.
ହାୟ, ସେଠାରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଂ ଗତସ୍ତସ୍ଯୈ ଵରଦୋଽସ୍ମୀତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୩୯.
ସେଠାରେ ସେ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ପାରିବି।'
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଦେଵେଶ ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମମ ୩୯.
'ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯଦି ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି—'
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ଶର୍ଵେଣ ପ୍ରୋକ୍ତେ ହୃଷ୍ଟା କୁମାରିକା ୩୯.
ଶିବଙ୍କର 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
ବର୍କରେଶଃ ଶିଵସ୍ତତ୍ର ତଯା ସଂସ୍ଥାପିତସ୍ତଦା ୩୯.
ସେଠାରେ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଶିବଙ୍କୁ ବର୍କରେଶ ଭାବେ ସ୍ଥାପନା କଲେ।
ସ୍ଵସ୍ତିକୋନାମ ନାଗେଂଦ୍ରଃ କୁମାରୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗତଃ ୩୯.
ସ୍ୱସ୍ତିକ ନାମକ ନାଗମହାରାଜ, ସେଠାରେ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଈଶାନେ ବର୍କରେଶସ୍ଯ କୂପୋଽଭୂତ୍ସ୍ଵସ୍ତିକାଭିଧଃ ୩୯.
ବର୍କରେଶଙ୍କ ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ, ସ୍ୱସ୍ତିକ ନାମର ଏକ କୁଆଁ ହେଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ଶିଵସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଵରଂ ଦଦୌ ୩୯.
ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଶିବ ଖୁସି ହେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
କ୍ଷିପ୍ଯଂତେବ୍ଧୌ ତଥା ସ୍ଥୀନି ତେଷାଂ ସ୍ଯାଦକ୍ଷଯା ଗତିଃ ୩୯.
ଏହିମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଯାତ୍ରା କେବେ ଶେଷ ହୁଏନା।
ରାଜାନଃ ସର୍ଵସଂପୂର୍ଣାଃ ସପ୍ରତାପା ଭଵଂତି ତେ ୩୯.
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଣଵମହୀତୋଯେ ତସ୍ଯ ସ୍ଯାନ୍ମନସେପ୍ସିତମ୍ ୩୯.
ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
କୂପେ ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ସଂତର୍ପ୍ଯ ଚ ପିତୄନ୍ନିଜାନ୍ ୩୯.
କୂଆରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ,
ଏଵଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସା ପୁନଃ ସିଂହଲଂ ଯଯୌ ୩୯.
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ସେ ପୁନି ସିଂହଳ ଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵିସ୍ମିତୋ ରାଜା ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ ୩୯.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକେ, ହେ ଫାଲ୍ଗୁନ, ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ ତେ ତତଃ ୩୯.
ସ୍ନାନ କରି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦେଇ, ସେମାନେ ପରେ—
ଅନିଚ୍ଛଂତ୍ଯାଂ କୁମାର୍ଯାଂ ଚ ଵରଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ପାର୍ଥିଵଃ ୩୯.
ଝିଅ ଇଚ୍ଛା ନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜା ତାକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଧନ ଦେଲେ।
ଇଦଂ ଭାରତଖଂଡଂ ଚ ନଵଧୈଵ ଵିଭଜ୍ଯ ସଃ ୩୯.
ସେ ଏହି ଭାରତ ଭୂମିକୁ ନଅଟି ଅଂଶରେ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ।
ତେଷାଂ ଵିଭେଦାନ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପର୍ଵତୈରୁପଶୋଭିତାନ୍ ୩୯.
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ବିଭାଗ, ପାହାଡ଼ରେ ଶୋଭିତ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ମଲଯଃ ସହ୍ଯଃ ଶୁକ୍ତିମାନୃକ୍ଷପର୍ଵତଃ ୩୯.
ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମାନ୍, ଓ ଋକ୍ଷ ପାହାଡ଼—
ମହେନ୍ଦ୍ରପରତଶ୍ଚୈଵ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଵୀପୋ ନିଗଦ୍ଯତେ ୩୯.
ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱୀପ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।
ସହସ୍ରମେକମେକଂ ଚ ସର୍ଵଖଣ୍ଡାନ୍ଯମୂନି ଚ ୩୯.
ଏହି ସମସ୍ତ ଖଣ୍ଡ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିର ଆକାର ହଜାର ହଜାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵେଦସ୍ମୃତିମୁଖା ନଦ୍ଯଃ ପାରିଯାତ୍ରୋଦ୍ଭଵା ମତାଃ ୩୯.
ପାରିୟାତ୍ର ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନଦୀମାନେ ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତିରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନାଯାନ୍ତି।