ଶିରସ୍ତୁ ତଦଵସ୍ଥଂ ହି ସମଗ୍ରଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତମ୍ ୩୯.
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଗଲା।
ଶେଷକାଯପ୍ରପାତେନ ମହୀସାଗରସଂଗମେ ୩୯.
ଅଂଶ ଶରୀର ମହୀ ଓ ସାଗର ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାନରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଶକଶ୍ରୃଂଗସ୍ଯ ଵୈ ରାଜ୍ଞଃ ସିଂହଲେଷ୍ଵଭଵତ୍ସୁତା ୩୯.
ଶକଶୃଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କୁ ସିଂହଳ ଦେଶରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଦିଵ୍ଯନାରୀ ଶୁଭାକାରା ଶେଷକାଯେ ବଭୌ ଶୁଭା ୩୯.
ଦେବୀ ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଶୁଭ ନାରୀ ଅଂଶ ଶରୀରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ପୁତ୍ରୀ ଜାତା ପ୍ରମୋଦେନ ସ୍ଵଜନାନଂଦଵର୍ଧିନୀ ୩୯.
ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଜନମାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଵିସ୍ମଯଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ତେ ରାଜପୂରୁଷାଃ ୩୯.
ସେଇ ସମସ୍ତ ରାଜସଭାର ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଖିନ୍ନାଃ ପ୍ରକୃତଯଃ ସର୍ଵାସ୍ତାଦୃଗ୍ରୂପଵିଲୋକନାତ୍ ୩୯.
ଏପରି ଆକୃତି ଦେଖି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ତତଃ ସା ଯୌଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵସୁତୋପମା ୩୯.
ତା'ପରେ ସେ ଯୁବତୀ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ କନ୍ୟା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମାତୃପିତ୍ରୋର୍ନିଵେଦିତମ୍ ୩୯.
ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ମାଆଁ ବାପାଁ ଯେଉଁ ଦାନ କରିଥିଲେ—
ମା ଶୋକଂ କୁରୁ ମେ ମାତଃ ପୂର୍ଵଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ଫଲମ୍ ୩୯.
ମୋର ମାଆଁ, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନିଅ; ଏହା ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମର ଫଳ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମୋଦ୍ଭଵଃ କାଯସ୍ଯସ୍ଯା ଯତ୍ରାପତତ୍ତଥା ୩୯.
ଏହି ଦେହ ପୂର୍ବଜନ୍ମରୁ ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଥିଲା, ସେଠାରେ ଏହା ପଡ଼ିଗଲା।
ଅହଂ ତାତ ଗମିଷ୍ଯାମି ମହୀସାଗରସଂଗମମ୍ ୩୯.
ବାପାଁ, ମୁଁ ମାଟି ଓ ସମୁଦ୍ରର ସଙ୍ଗମକୁ ଯିବି।
ତତଃ ପିତ୍ରା ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଶତଶ୍ରୃଂଗେଣ ତତ୍ତଥା ୩୯.
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ବାପାଁ ଶତଶୃଙ୍ଗ ଯେପରି ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ହେଲା।
ସ୍ତଂଭତୀର୍ଥଂ ତତଃ ସାଽପି ପ୍ରାପ୍ଯ ପୋତାର୍ଯସଂଯୁତା ୩୯.
ତାପରେ ସେ ମଧ୍ୟ ନୌକା ଚାଳକମାନେ ସହିତ ସ୍ତମ୍ଭତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଜାଲିଗୁଲ୍ମାଂତରେଽନ୍ଵିଷ୍ଯ ତତୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ନିଜଂ ଶିରଃ ୩୯.
ଝାଡ଼ି ଓ ଗଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜି, ସେ ତାହାର ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ।
ଦଗ୍ଧ୍ଵା ସଂଗମସାଂନିଧ୍ଯେ କ୍ଷିପ୍ତାନ୍ଯସ୍ଥୀନି ସଂଗମେ ୩୯.
ସଙ୍ଗମ ସାମ୍ନାରେ ତାହାକୁ ପୁଡ଼ି, ଅବଶିଷ୍ଟ ହାଡ଼ମାନେ ସଙ୍ଗମରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ନ ତାଦୃଗ୍ଦେଵକନ୍ଯାନାଂ ନ ତାଦୃଙନାଗଯୋଷିତାମ୍ ୩୯.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ, ନାଗସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପରି କେହି ନଥିଲେ।
ସୁରାସୁରନରାଃ ସର୍ଵେ ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ମୋହିତାଃ ୩୯.
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମଣିଷ ତାଙ୍କର ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଇଥିଲେ।
କଷ୍ଟଂ ତଯା ମୁଦା ତତ୍ର ପ୍ରାରବ୍ଧଂ ଦୁଶ୍ଚରଂ ତପଃ ୩୯.
ହାୟ, ସେଠାରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଂ ଗତସ୍ତସ୍ଯୈ ଵରଦୋଽସ୍ମୀତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ୩୯.
ସେଠାରେ ସେ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ପାରିବି।'
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଦେଵେଶ ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମମ ୩୯.
'ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯଦି ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି—'
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ଶର୍ଵେଣ ପ୍ରୋକ୍ତେ ହୃଷ୍ଟା କୁମାରିକା ୩୯.
ଶିବଙ୍କର 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହିବା ପରେ, ସେ କନ୍ୟା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
ବର୍କରେଶଃ ଶିଵସ୍ତତ୍ର ତଯା ସଂସ୍ଥାପିତସ୍ତଦା ୩୯.
ସେଠାରେ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଶିବଙ୍କୁ ବର୍କରେଶ ଭାବେ ସ୍ଥାପନା କଲେ।
ସ୍ଵସ୍ତିକୋନାମ ନାଗେଂଦ୍ରଃ କୁମାରୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗତଃ ୩୯.
ସ୍ୱସ୍ତିକ ନାମକ ନାଗମହାରାଜ, ସେଠାରେ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଈଶାନେ ବର୍କରେଶସ୍ଯ କୂପୋଽଭୂତ୍ସ୍ଵସ୍ତିକାଭିଧଃ ୩୯.
ବର୍କରେଶଙ୍କ ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ, ସ୍ୱସ୍ତିକ ନାମର ଏକ କୁଆଁ ହେଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ଶିଵସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଵରଂ ଦଦୌ ୩୯.
ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ଶିବ ଖୁସି ହେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
କ୍ଷିପ୍ଯଂତେବ୍ଧୌ ତଥା ସ୍ଥୀନି ତେଷାଂ ସ୍ଯାଦକ୍ଷଯା ଗତିଃ ୩୯.
ଏହିମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଯାତ୍ରା କେବେ ଶେଷ ହୁଏନା।
ରାଜାନଃ ସର୍ଵସଂପୂର୍ଣାଃ ସପ୍ରତାପା ଭଵଂତି ତେ ୩୯.
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଣଵମହୀତୋଯେ ତସ୍ଯ ସ୍ଯାନ୍ମନସେପ୍ସିତମ୍ ୩୯.
ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
କୂପେ ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ସଂତର୍ପ୍ଯ ଚ ପିତୄନ୍ନିଜାନ୍ ୩୯.
କୂଆରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ,