ସପ୍ତମଶ୍ଚ ଧ୍ରୁଵେ ବଦ୍ଧୋ ଵାଯୁର୍ନାମ୍ନା ପରାଵହଃ ୩୮.
ସାତଟିଏ ଧ୍ରୁବ ସହିତ ବନ୍ଧା ଅଛି, ଏହି ବାୟୁକୁ 'ପରାବାହ' ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ।
ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଵେଗେନ ଦିଶାମଂତଂ ପ୍ରପେଦିରେ ୩୮.
ଏହି ବାୟୁକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ତେବେ ତେଉଁମାନେ ବେଗରେ ସମସ୍ତ ଦିଶାର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ଏଵମେତେ ଦିତେଃ ପୁତ୍ରାଃ ସପ୍ତସପ୍ତ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ୩୮.
ଏଭଳି ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସପ୍ତ-ସପ୍ତ ଦଳରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଧ୍ରୁଵାଦୂର୍ଧ୍ଵମସୂର୍ଯଂ ଚାପ୍ଯନକ୍ଷତ୍ରମତାରକମ୍ ୩୮.
ଧ୍ରୁବ ଉପରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଉପରେ ଅଛି।
ଇତ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵଂ ତେ ସମାଖ୍ଯାଂତଂ ପାତାଲାନ୍ଯଥ ମେ ଶ୍ରୃଣୁ॥ ୩୮.
ଏପରି ଉପର ଭାଗର ବିବରଣୀ ଦେଲି; ଏବେ ମୋଠୁ ପାତାଳ ଦେଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ସହସ୍ରସପ୍ତତ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରାଯେ ପାତାଲାନି ପରସ୍ପରମ୍ ୩୯.
ପାତାଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସହସ୍ର ସପ୍ତତି ଉଚ୍ଛ୍ରାୟରେ, ପ୍ରତିଟି ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ତଳେ ଅଛି।
ତଲାତଲଂ ଚ ସୁତଲଂ ପାତାଲଂ ଚାପି ସପ୍ତମମ୍ ୩୯.
ତଳାତଳ, ସୁତଳ ଓ ପାତାଳ ସପ୍ତମ ଭାଗରେ ଅଛି।
ଭୂମଯୋ ଯତ୍ର କୌରଵ୍ଯ ଵରପ୍ରାସାଦଶୋଭିତାଃ ୩୯.
କୌରବ୍ୟ, ସେଠାରେ ଭୂମିମାନେ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାସାଦ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ।
ସ୍ଵର୍ଲୋକାଦପି ରମ୍ଯାଣି ଦୃଷ୍ଟାନି ବହୁଶୋ ମଯା ୩୯.
ମୁଁ ଏଠାରେ ଅନେକ ଥର ଦେଖିଛି, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକଠାରୁ ଅଧିକ ରମ୍ୟ ସ୍ଥାନ।
ଦୈତ୍ଯଦାନଵକନ୍ଯାଭିର୍ମହାରୂପାଭିରନ୍ଵିତେ ୩୯.
ଏଠାରେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ସୁନ୍ଦର।
ଯତ୍ର ନୋଷ୍ଣଂ ନ ଵା ଶୀତଂ ନ ଵର୍ଷଂ ଦୁଃଖମେଵ ଚ ୩୯.
ସେଠାରେ ନ ତ ଉଷ୍ଣତା, ନ ଶୀତ, ନ ବର୍ଷା, ଏବଂ କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ପାତାଲେ ସପ୍ତମେ ଚାସ୍ତି ଲିଂଗଂ ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ଵରମ୍ ୩୯.
ସପ୍ତମ ପାତାଳରେ 'ଶ୍ରୀ ହାଟକେଶ୍ୱର' ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
ହାଟକସ୍ଯ ତୁ ଲିଂଗସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦୋ ଯୋଜନାଯୁତଃ ୩୯.
ହାଟକ ଲିଙ୍ଗର ପ୍ରାସାଦ ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ ବ୍ୟାପକ।
ତଚ୍ଚାର୍ଯଂତି ତଲ୍ଲିଂଗଂ ନାନାନାଗେନ୍ଦ୍ରସତ୍ତମାଃ ୩୯.
ସେଠାରେ ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ପାପିନୋ ଯେଷୁ ପାତ୍ଯଂତେ ତାଞ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମହାମତେ ୩୯.
ମହାମତି, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ପାପୀମାନେ ପକାଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ରୌରଵଃ ଶୂକରୋ ରୋଧସ୍ତାଲୋ ଵିଶସନସ୍ତଥା ୩୯.
ରୌରବ, ଶୂକର, ରୋଧ, ତାଳ ଓ ବିଶସନ ଏହି ଦେଶର ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ରୁଧିରାଂଧୋ ଵୈତରଣୀ କୃମିଶଃ କୃମିଭୋଜନଃ ୩୯.
ରକ୍ତରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବୈତରଣୀ ନଦୀ କୀଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ, ସେଠି ଲୋକେ କୀଟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ତଥା ପୂଯଵହଃ ପାପୋ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲୋଽପ୍ଯଧଃଶିରାଃ ୩୯.
ଏଭଳି, ପାପୀ ଲୋକ ପିପା ଭରା ଝରାରେ ବା ଅଗ୍ନିର ତାପରେ ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡ ହୋଇ ପକାଇ ଦିଅଯାନ୍ତି।
ଶ୍ଵଭୋଜନୋ ଵିସୂଚିଶ୍ଚାପ୍ଯଵୀଚିଶ୍ଚ ତଥାଽପରଃ ୩୯.
ଏଠାରେ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦିଅଯିବା, ସୁଇର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଭୀଚି ନାମକ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସୁରାପଃ ସୂକରଂ ଯାତି ତାଲଂ ମିଥ୍ଯାମ ନୁଷ୍ଯହା ୩୯.
ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଶୂକର ହୁଅନ୍ତି; ମିଥ୍ୟା କଥା କିମ୍ବା ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ତାଳ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗୁରୂଣାମଵମଂତା ଯଚୋ ମହାଜ୍ଵାଲେ ନିପାତ୍ଯତେ ୩୯.
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅଯାନ୍ତି।
କୃମିଭକ୍ଷ୍ଯେ ଦେଵଦ୍ଵେଷ୍ଟା କୃମିଶେ ତୁ ଦୁରିଷ୍ଟକୃତ୍ ୩୯.
ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦିଅଯାନ୍ତି; ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟ କୀଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପକାଇ ଦିଅଯାନ୍ତି।
ମିଥ୍ଯାଜୀଵଵିରୋଧୀ ଵିଶସନେ କୂଟଶସ୍ତ୍ରକୃତ୍ ୩୯.
ଠିକ ଉପାର୍ଜନକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସ୍ଥାନକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅଯାନ୍ତି।
ମାର୍ଜ୍ଜାରକୁକ୍କୁଟଶ୍ଵାନପକ୍ଷିପୋଷ୍ଟା ପ୍ରଯାତି ଚ ୩୯.
ବିଲେଇ, କୁକୁଡ଼ି, କୁକୁର କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ ପାଳିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନକ୍ଷତ୍ରରଂଗଜୀଵୀ ଚ ଯାତି ଵୈତରଣୀଂ ନରଃ ୩୯.
ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖି ଜୀବିକା କରୁଥିବା ଲୋକ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅସିପତ୍ରଵନଂ ଯାତି ଵୃକ୍ଷଚ୍ଛେଦୀ ଵୃଥୈଵ ଯତ୍ ୩୯.
ଯେଉଁଠି ଲୋକ କାରଣ ବିନା ଗଛ କାଟେ, ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପତ୍ର ଥିବା ଅସିପତ୍ରବନକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପରସ୍ତ୍ରୀଂ ଚ ପରାନ୍ନଂ ଚ ଗଚ୍ଛନ୍ସଂଦଂଶମେତି ଚ ୩୯.
ଅନ୍ୟର ଜନନୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ଲୋହାର ଚିମଟି ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶରୀରମଦମତ୍ତାଶ୍ଚ ଯାଂତି ଚୈତେ ଶ୍ଵଭୋଜନମ୍ ୩୯.
ଦେହର ଅଭିମାନରେ ମତ୍ତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦିଅଯିବା ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵମାଦିଭିଃ ପାପୈରଶାସ୍ତ୍ରୌଘସ୍ଯ ସେଵନୈଃ ୩୯.
ଏଭଳି ପ୍ରକାର ପାପ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଦ୍ୱାରା,
ତସ୍ମାଦ୍ଯ ଇଚ୍ଛେଦେତେଭ୍ଯୋ ଵିମୋକ୍ଷଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ନରଃ ୩୯.
ଏହି ସବୁଠାରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଚେତନାଶୀଳ ହେବା ଉଚିତ।